jun 26

Helaas..

Helaas helaas…

Nova krijgt op korte termijn geen puppy’s. Vrijdag moest ik een tijdje wachten in een klein kamertje op het moment dat de echo zou worden gedaan. Haar buikje was al geschoren en in de warme en stilte van dat kleine kamertje verloor ik mijn vertrouwen en optimisme. Er was teveel om over na te denken en te veel verloren de laatste zeven jaren…dan moet dit toch ook weer de volgende mokerslag zijn?!

Vergeefs zocht de dokter naar een vlekje in een ruimte met een minuscuul kloppend hartje en terwijl ze me troostend toesprak waren mijn gedachten al bij de mensen op mijn pupkoperslijst.  Wat hadden ze een vertrouwen in Nova en Joeri en in al mijn gemaakte keuzes. Zoveel aanvragen,  ik had de pups wel drie keer kunnen verkopen.

Natuurlijk is er nog niets verloren en er komen ook weer nieuwe kansen. “Nova kan nu samen met haar zusje Nazca loops worden en misschien hebben ze wel tegelijkertijd pups” liet Bjorn me weten! Oké daar gaan we voor, maar mijn zomerplanning ligt danig in de war en overweeg ik me nog snel voor een paar jachtproeven in te schrijven om positief bezig te blijven.

Ik heb gemerkt hoe moeilijk het is een reu te vinden. Een drent moet niet alleen mooi zijn, maar hij moet ook een vriendelijk karakter hebben, een passie voor jacht, een alleskunner en bovendien gezond. En niet alleen gezond in de vorm van nooit ziek, maar ook nog eens een duit in het zakje doen van de genenpoel van een kleine geïsoleerde populatie. Begin er maar eens aan. Het feit dat de mensen de weg vonden naar mijn pups en Lennaert geeft aan dat ik toch op de goede weg zit, ook al beweren boze tongen iets anders.

Inmiddels lopen er gesprekken met mensen met een teef op zoek naar een reu en probeer ik verschillende partijen met elkaar in contact te brengen. Zo zijn er nu twee Duitse teefjes in Roosteren en is gisteren Manuela met haar topper Jarno komen kennismaken.  Vandaag komt Hilde met Lando een broer van Lennaert. Lando is een prachtkerel, een gedreven hond met een excellent karakter. Net zo als zijn vrouwtje die opeens tijdens de donkerste dagen in mijn leven er gewoon was met de juiste woorden en de juiste intentie. Daar was geen uitleg nodig!

Lando

jun 19

Afleiding..

Het valt niet mee!  Zon- en feestdagen zijn verworden tot peins-dagen.  Gelukkig is er veel afleiding in de vorm van Christian, familie en vrienden. Ook de beestenboel  behoed me voor ontsporen.

Voor een portie endorfine ging ik deze week naar Marij en Jaap. Hun superkampioen Bonita had nl. haar eerste nestje gekregen. Ik moest me haasten want de pups waren al zeven weken. Sandra ging mee en de beschuit met muisjes met de kleurtjes roze en blauw stonden al klaar. Ik wil iedereen serieus waarschuwen….”pas op” als je naar border collie-pups gaat kijken. Je moet erg sterk in de schoenen staan om niet toe te geven aan je impuls…”hebben, hebben, willen, nu, hebben” . En dit geldt dus ook voor drenten-pups, te lief, te zacht, te verleidelijk…

Zaterdag was de Clubmatch georganiseerd door de Nederlandse Vereniging van Patrijshonden.  Ik had Cartouche ingeschreven, zomaar….omdat hij nog zo mooi en fit is voor zijn leeftijd en hij ook een verwarrende tijd achter de rug heeft. Nova en Lennaert bleven thuis. Ik had een druk programma met strakke planning, mensen die ik zou ontmoeten, honden die ik moest bekijken, bloed en papieren in ontvangst nemen, praten over reuen, praten over bizarre situaties enz.

Op de parkeerplaats werd ik al warm onthaald binnen de Deense-Belgische enclave met hun mooie honden Mira, Kenzo, Falcon en Kiet.  De clubmatch verliep vlotjes, en hoewel de lat hoog ligt tijdens zo’n dag behaalde de Denen, de Belgen en de Limburger een U van Uitmuntend. Kiet afkomstig uit de Faesroedel werd zelfs nummer één binnen de Openklasse Reuen, en daar zijn altijd veel inschrijvingen, dus veel concurrentie.

Cartouche kwam uit in de veteranenklasse….als een jonge hond die meer interesse had in geurtjes en mensen liep hij door de ring met als resultaat dus een U…niet slecht voor een senior van bijna elf, zevenenzeventig jaar in mensenjaren! Zijn baasje zou trots op hem geweest zijn.

Falcon, Made in Denmark

Keurmeester Wellens zet Kiet op de eerste plaats Openklasse reuen. Fantastisch resultaat voor de Faesroedel!

De ontlading. Luc eigenaar van Kiet had hem uitbesteed aan Simonne die dus op de 1e plek terecht kwam. De zoon van Kiet, Kenzo behaalde een 3e plaatsing.

De Deense fokkers van Mira en Falcon waren ook aanwezig. Mira behaalde een zeer verdienstelijke U.

Marcel had de handling van Cartouche overgenomen. Een hele mooie Uitmuntend viel Cartouche ten deel en 3e plaatsing.

 Op de site van de vereniging staan ook nog mooie foto’s die helaas niet te downloaden zijn, dan maar de snelkoppelingen!

Cartouche:
https://drentschepatrijshond.org/evenementen/clubmatch/foto-s-kcm/singleimage/clubmatch/KCM_2017_SFEER/_N4A2157-JPG/

https://drentschepatrijshond.org/evenementen/clubmatch/foto-s-kcm/singleimage/clubmatch/KCM2017-Prijswinnaars/_KKA9039-JPG/

Kiet: 
https://drentschepatrijshond.org/evenementen/clubmatch/foto-s-kcm/singleimage/KCM2017-Prijswinnaars/_KKA9025-JPG/#image

Kenzo:
https://drentschepatrijshond.org/evenementen/clubmatch/foto-s-kcm/singleimage/KCM2017-Prijswinnaars/_KKA9028-JPG/

jun 08

Slappe lach

Alweer twee jaar geleden volgde ik met Lennaert de opleiding KNJ. Rond deze tijd moesten de puntjes op de i gezet worden en hadden we afgesproken met Gé&Ge voor een oefensessie met veel waterwerk in Noord Limburg. Op de afgesproken plek verscheen eerst Sandra met Terza en daarna Gé&Ge met twee draadharen en een hele bus vol training attributen.

Eerst werd een niet al te breed watertje met een brug opgezocht om het commando “over” goed onder de knie te krijgen. Lennaert was goed in vorm die dag en had ik ook wat tijd om de hele oefensessie eens nuchter op afstand  te bekijken. Misschien had ik ergens lachgas ingeademd maar ik heb alleen maar gelachen…en nog erger…de slappe lach!!!

Het begon al met het “zoek verloren” met de eend….nu zijn Gé&Ge een stel…en als een stel samen jachtoefeningen doen, dan slaat de vlam al snel in de pan.  De eend valt altijd te vroeg of te laat, ligt altijd te diep of te dichtbij maar nooit goed. Tijdens de spanning van het “zoek verloren” kreeg Ge opeens hevige krampen, en moest acuut een bosje opzoeken. De bus zat proppie vol met hondenspul, er was aan alles gedacht maar niet aan toiletpapier. Terwijl ik nog in mijn tas aan het zoeken was naar papierenzakdoekjes bood Gé al mopperend een alternatief  aan Ge ……de bloederige kranten waar de eenden in gedraaid zaten. Ge griste de kranten bij elkaar en weg was ze. Toen kreeg ik al een eerste lachaanval. Sandra hield zich dapper in de plooi, en ging op een  serieuze manier Terza bestuderen.

Vervolgens reden we door naar een brede vijver met nog bredere rietkraag. Hier konden we ook verder alle andere proeven afwerken en zelfs even schieten…als er verder niemand in de buurt was want we zaten aan de rand van een vakantiepark en Gé vertelde dat hij het al aan de stok had gehad met een aantal mensen en er flink gescholden werd en men dreigde met de politie….we waren toch niet echt op ons gemak.

Hij haalde uit de bus een fiets want hij als eenden-ver-weg-legger  moest anders steeds om de vijver heen lopen. Er gingen wat eenden en honden over en weer en ontstond er ergens een probleem dat er wel een hond aan de overkant was maar geen eend. Sandra ging dat probleem even oplossen en liep om de vijver heen en inmiddels was de temperatuur flink gestegen. Om  tijd te winnen kwam ze met de fiets terug. Nou ja tijd winnen…het was een herenfiets ze kwam amper bij de pedalen, het ding stond in het zwaarste verzet en ze moest berg op door het gras. Toen ze eindelijk arriveerde met een vurig hoofd  alsof ze net met veel moeite de gele trui had veroverd waren eend en hond alweer aan de overkant.

Om mijn lachstuipen niet te doen overkomen als uitlachen…concentreerde ik me op wat foto’s maken. De rest van de oefeningen verliepen allemaal goed. Gé hield de score bij, hij was tevens jurylid, mentor, mental coach en had voor alles een praktijk anekdote  en besprak tussen door met ons wat we goed deden en minder. Voor zijn eigen vrouw was hij extra streng, die deed schijnbaar alles fout…en dat gaf weer aanleiding tot discussies. Lennaert veroverde de eretitel “slimme drent”, en dat Gé dit uitsprak was toch wel een groot compliment. Alleen bij het down liggen verspeelde Lennaert wat punten want hij lag naast een bijennest . Als afsluiting gingen Gé&Ge nog even apport uit water een paar keer oefenen. Wij stonden op afstand te kijken. De draadhaar deed raar…..in het water hapte hij wat naar links en rechts en ook aangekomen op de oever deed hij raar. Ge kreeg natuurlijk de schuld. Toen begon Gé  ook wat met zijn armen te zwaaien maar we stonden te ver om de discussie te volgen. Vervolgens deed Ge helemaal raar en danste Gé&Ge en draadhaar wat door elkaar heen …Met z’n drieën stonden ze op een nest wespen te dansen en werden royaal gestoken. Ge werd zelfs gestoken op een plek…daar waar de zon nooit schijnt!!

Volgens Gé waren Terza en Lennaert klaar voor de proef, zijn eigen vrouw en de draadhaar helemaal niet. Lachend en tevreden sloten we deze trainingssessie af……en nu ik dit opschrijf heb ik weer de slappe lach en helaas kan ik de foto’s niet terugvinden van deze giechel-dag…maar wel nog andere foto’s genomen tijdens trainingen met Ge!!

 

mei 31

Joeri Jarno van Parkendijk

Bastiaan den Haan stelt Joeri zelf voor: 

Joeri is onze eerste hond.
Onze dochters Claudia (18 jaar) en Michelle (16 jaar) wilde graag een hond.
Na diverse hondenrassen te hebben bekeken, bleek de Drentse Patrijs ons het meest aan te spreken.
Moeder Sandra was akkoord, dus ik (Bas) moest de doorslag geven.
Sandra gaf aan dat zij de kinderen had opgevoed en dat ik daarom de nieuwe hond moest opvoeden. Met dit voorstel ging ik na wat wikken en wegen akkoord.
Toen zijn wij in contact gekomen met Hans en Marty Egeter. Hun Drent Chita was op dat moment drachtig.
Februari 2013 is Joeri in ons gezin gekomen.
Toen Joeri de leeftijd van 12 weken had, ben ik begonnen met de basiscursus gehoorzaamheid met gelijk hier achteraan vervolg 1 en 2.
Ik kreeg toen de smaak te pakken. Omdat de Drent een jachthond is wilde ik zijn kwaliteiten gaan benutten. Na wat zoeken op het internet ben ik uiteindelijk bij de KJV Gouda terecht gekomen.
Hier heb ik een 3-tal jaar winter en zomer jachttraining gevolgd.
Vorig jaar in Beesd heb ik mijn eerste B-diploma gehaald voor bij de standaard jachtproef.
Momenteel train ik 1x per week bij een mevrouw in Austerlitz met allemaal staande honden. En 1x per maand train ik met een besloten groep met enkel Drentse Patrijshonden.
Ook ben ik inmiddels 3 keer met een jager mee geweest. 2x op de eend en 1x op de kraai.
Een hele nieuwe hobby voor mij, wat ik met heel veel passie en plezier doe.

Manuela Plaisier het baasje van Joeri zijn vader (Jarno) is hier deels de oorzaak van.
Zij betrekt mij bij heel veel evenementen.
Hans en Manuela vinden Joeri een mooie hond met een goed en lief karakter. Door hen ben ik ook overgehaald om Joeri op de dek reuen lijst te zetten. Gevolg dat Joeri in de Kwakel bij de Dreske Kwinne Blossom mocht dekken. Hier zijn 5 hele mooie pups uit geboren. Deze zijn inmiddels een half jaar.

Net voor hemelvaart werd ik gebeld door Jeanny. Nova was loops, en moest gedekt worden.
De reu die zij voor ogen had, bleek niet meer inzetbaar.
Inmiddels heeft de dekking plaats gevonden. En nu duimen we met zijn allen, dat Nova de zaadcellen wil opnemen.

Bastiaan den Haan

mei 27

Joeri en Nova!

Nova nam een loopje met de natuur en na een onderbreking van haar loopsheid van drie weken maakte ze een doorstart. Ik zocht contact met de eigenaars van Juno  en kreeg een verdrietig bericht.  Hij bleek ziek en niet meer in staat tot een dekking. Zijn baasjes hadden zich zo verheugd op de nakomelingen van hun Juno en ook wilde ze graag een pup van hem nemen. De domper was groot. Wat nu? Ik had geen reserve-reu doorgegeven aan de vereniging. Na wat rondbellen en advies te hebben ingewonnen over procedures ging ik op zoek naar een andere reu. Ik mocht niet veel tijd verliezen want Nova was bijna ontvankelijk. De emoties laaien vaak hoog op binnen drentenwereld, maar als het er echt om spant word je bijgestaan met raad en daad.

En toen was daar Joeri Jarno van Parkendijk en Bastiaan den Haan. In plaats van deze  week de vrije dagen door te brengen met zijn gezin stelde hij zijn reu en vrije tijd beschikbaar. Nova was helemaal weg van Joeri en gisteren en vandaag zijn ze “succesvol”  samen geweest.

Joeri is een mooie stoere reu en zijn gezondheidsonderzoeken zijn allemaal op orde!  De IC van dit love-duo is een opsteker voor de genenpoel, nl. 11,45% over 10 generaties en over alle generaties nog altijd onder de 20%.

Het toeval wil dat ik vorig jaar tijdens de wedstrijd te Beesd mijn aandacht werd getrokken door een vrolijke mooie reu die bij zijn baasje languit in het gras lag en hoewel zo’n dag veel eist van baas en hond namen ze de tijd voor elkaar en was de klik duidelijk zichtbaar. Ik had niet zo veel tijd om foto’s te maken want had Lennaert en Nova bij me maar heb toch foto’s gemaakt van deze lieve op het baasje gerichte reu…….en dit bleek dus Joeri te zijn!!

Joeri vorig jaar in Beesd!

Nova, Joeri en Bastaan!

Stamboom fictieve nest

(Foto 1 en 2, Michael van der Burg)

mei 20

Hoopvol..

Nova maakt het spannend! Ze is behept met “split heat”. Haar lichaam en alles wijst op loopsheid. Lennaert en Cartouche raken niet uitgesnuffeld. Ieder druppeltje urine en bloed wordt uitvoerig gelezen als een rapport waar alle hormoonwaardes instaan. Ze snuffelen en snuiven gaten in het gazon en klapperen als ooievaars! En dan opeens……iets in Nova besluit het even niet door te zetten. De afspraak met Juno maar weer verschoven…..De vorige keer verliep het ook zo maar ook toen kwam er een doorstart. Dus we blijven geduldig en hoopvol….er zijn nog genoeg andere zaken die de aandacht nodig hebben!

 

 

 

mei 09

Chris

 

Een tijd geleden schreef ik op deze plek “Dit is eigenlijk een blog over vrolijke honden…” , maar ook droevige voorvallen moeten een plekje krijgen.

Hij is niet meer! Chris Wessels de man waar ik 37 jaar geleden verliefd op werd en dit jaar 35 jaar mee getrouwd zou zijn. Ons huwelijk kwam in een stroomversnelling maar ergens, vraag niet hoe en waarom,.. lukte het maar niet elkaar definitief los te laten. In zijn afscheidsmail schreef hij “Samen oud worden lukt niet meer”. Daar stel ik dan tegenover, we hebben wel ons woord gehouden” “tot de dood ons scheidt”. We hebben hem vandaag in besloten kring begraven.

Chris…het was een voorrecht je te ontmoeten, je lief te hebben en te laten gaan. Want liefhebben is niet alleen vasthouden. Waak over ons!!

Rouwbrief

 

apr 30

Aan de wandel

In de loop der jaren heeft zich een groepje gevormd, in eerste instantie om het L-nest van Lennaert heen. Er wordt samen getraind, gewandeld en elkaars honden bewonderd. Inmiddels is het een kris kras groepje en werd er gisteren gewandeld met maar een L-hond. Karine en Louis houden momenteel de spirit erin, en gaf Karine het stokje aan me over om in juni over de Maasdijken te gaan flaneren.

Dit keer gingen we wandelen in de achtertuin van Louis van Zevendonk naar Riele.  De paden waren goed begaanbaar en afwisselend liepen we door velden en bos.  Het oogde allemaal jong en fris en ook de vogeltjes lieten zich overal duidelijk horen.

De beurt viel weer aan Nova omdat ik niet kon inschatten welke en hoeveel andere reuen en ik had geen behoefte aan reuenstress. Helaas werd Nova herhaaldelijk onder de voet gelopen door teven…ja en dan krijg je bitch-stress. Met haar 2,5 jaar is Nova een aardig opgevoed vrouwtje. Ze luistert, blijft in het zicht, geen agressie, heeft het naar haar zin, en haalt toch onder groepsdruk een stok uit het water en probeert hem netjes voor te brengen, ook al zijn er overal priemende ogen die haar de stok niet gunnen.  Honden (en mensen)  die niet bezwijken onder groepsdruk en het oorspronkelijk commando (doel) voor ogen houden,  geen allemans-vriendje, maar correct en authentiek handelen….Mensen kunnen nog iets leren van mijn Nova!

De wandeling was best lang…ik dacht zelf 12 km, maar las ergens anders 16 km. De voeten protesteerde inderdaad en bij thuiskomst heb ik het grasmaaien maar uitgesteld tot vandaag. Moeders wordt ook al een dagje ouder.

In Riele hebben we lekkere aspergesoep gegeten. De eerste asperges heb ik alweer 1,5 maand geleden geproefd, maar dat is een andere verhaal en realiseer ik me dat mijn blog hopeloos achterloopt. Maar waar moet ik beginnen als absurditeit en non fictie de fictie overstijgt?

apr 23

Temse..

Magda en Marc hadden een verantwoordelijke klus op zich genomen. Het organiseren van een wandeling met het nest waar Nova uit voortkomt. De wandelroute was een thuiswedstrijd voor hun Boris langs de plekjes waar hij dagelijks wordt uitgelaten. Dat werd een mooie wandeling langs de Schelde, een bezoek aan zijn speelweide, smalle paadjes langs een fort ter bescherming van het stadje Temse en een stopplaats voor drinken met een versnapering. Magda en Marc lieten niets aan het toeval over en waren uitstekende gastheren! Nova genoot van het gezelschap van haar zusje Nazca en de broers Bowie, Jack en Boris. Nox, Noxx en papa Bowie waren helaas verhinderd.

Tevreden baasjes met hun oogappeltjes, Nazca, Boris, Bowie, Jack en Nova

Jan kwam met mams Hera wat later en hadden wij al menig ijskoud zweetdruppeltje weggeveegd. Het was verraderlijk weer. Al vroeg had ik de weersvoorspelling bekeken en daar stond 100% kans op regen en 9 graden. De winter-regen-wandel-kleding weer uit de kast gehaald, maar er was helemaal geen regen,  de zon scheen en kreeg ik het bloedheet. Maar de jas uittrekken was zeer onverstandig want het was helemaal niet warm en koelde je zeer snel af.

De heenweg met de auto kan ik beschrijven als een “moeilijke bevalling”…..net als je denkt dat je onder de tram terecht bent gekomen, je nooit meer uit deze situatie komt, de paniek toeslaat en om je moeder roept, je tranen prikken en je stem overslaat……zie je ergens een bordje… Gent!  Negeer de TomTom, pak de ruimte en meters via de trambaan….puf puf zucht…eindelijk een uitweg uit de ramp die Antwerpen heet…

Ik overdrijf natuurlijk een beetje, ..maar wel maar een heel klein beetje. Gelukkig werd ik liefdevol opgevangen met pannenkoek en koffie en prikte er weer tranen. De wandeling liep wat uit en reageerde de chefkok wat aangebrand, maar zijn panini’s waren niet aangebrand. Het klikte goed tussen Nova en haar nestgenoten en ze heeft nu ook ontdekt hoe ze met haar moeder moet omgaan. Onderwerpen doet ze zich altijd al, maar ze hunkert zo naar haar moeders goedkeuring dat die dat over de top vindt….. gisteren  was dat opeens in evenwicht.

Na zoveel warmte en lekker eten moest ik nog terug. Bjorn en Nazca gingen richting Hasselt en dat ligt al een goed eind in de richting naar huis. Maar we moesten toch weer door de drukke tunnels en fuiken van Antwerpen. Bjorn reed voorop en al deed iedereen een poging om kris kras het lijntje te verbreken…dat ging wonderbaarlijk goed en verloor ik hem geen moment uit het oog. Magda en Marc bedankt voor de fijne gezellige dag, en het stokje is al doorgegeven….

Een schilder-waardig tafereel

twee zusjes

Stoer lopen tussen Bowie en Jack!

Lees ook : http://blog.seniorennet.be/bas_en_belleblog_bis/

apr 09

Fokdag 2017

Het N-nest waar Nova uit voortkomt heeft de keuring tijdens de fokdag in Barneveld glansrijk doorstaan. Reu-eigenaar Jantine Lionarons  en fokker Jan Faes hadden een oproep rondgestuurd om in het ras-belang toch iedereen de kans te geven z’n lieve mooie huisgenoot te laten zien en keuren. In een nette ruime hal wachten we onze beurt af. …en dat werd lang wachten. Er was veel te zien en vooral weerzien met vele drenten-mensen. Ons nest was als laatste aan de beurt….en Nova als laatste uit het nest. Toen ik na haar keuring opkeek was de hal zo goed als leeg…en stonden we als laatste in de ring. Nova was in de ring niet in haar beste doen….ging steeds zitten, en wilde zich niet laten betasten. Ik kende mijn meisje niet terug! Maar ze haalde toch een Zeer Goed en ook de beschrijving laat weinig ruimte tot twijfel. “Ze is een echte drent” met een sportief afgetraind lichaam. Oké ze heeft wat “weinig bevedering” zoals ze dat noemen maar op de beschrijving staat toch maar dat ze praktijkbejaagd is en KNJV diploma’s bezit en in het veld heb je weinig voordeel aan een coupe soleil, watergolf of krullenbol! Nazca de beauty queen behaalde de verwachte Utimuntend en zoon N’Bowie en zeer verdienstelijk Zeer goed. Zijn puberlichaam heeft nog wat tijd nodig!

Dat niet betasten vond ik vreemd en stond er ook nog eens het advies…”ringtraining”?? , Help! Mijn meisje is van slag!…ze mopperde wat op andere honden…en opeens bedacht ik me dat ze misschien wel richting een loopsheid aan zit….HELP!!!  Nee, nog even een maand of twee maanden wachten Nova!

Jantine en Jan mogen trots zijn op de combinatie Hera en Bowie. Een mooi nest met super karakters!

Het nest is  ZO!!!

Een lekkere wirwar!