mei 15

De grote improvisatieshow!

groot

Morgen gaan we improviseren, samen met de Lama’s. Wie kent ze niet! Je vindt het leuk en je houdt ervan of niet!

De chaos, de absurditeit, de snelheid en de humor net voor, of over het randje………dat vindt ik meer dan leuk!

Uitleggen aan iemand die het nog nooit gezien heeft is moeilijk. Het publiek mag meedoen en steek niet te snel de vinger op want je raakt verwikkeld in een bizarre scene.

We hebben kaarten voor de 2e rij……..angstvallig dichtbij.

De drijvende kracht is Tijl Beckand een erg open gast uit Den Haag. Hij heeft zich omringd met een aantal nieuwe freestyle talenten, maar ook Ruben van der Meer en Ruben Nicolai zijn er nog af en toe bij, en hopelijk morgen ook.

deel 2

 

De grote improvisatie show!

https://www.youtube.com/watch?v=Ar4y7NvWGcA

https://www.youtube.com/watch?v=XnVL5OSiK9U

Uit de tijd van de Lama’s

https://www.youtube.com/watch?v=1iCy3sOi8d0

https://www.youtube.com/watch?v=8UWBsNIT6g8

https://www.youtube.com/watch?v=xW0Y7-ZUaiE

 

mei 13

Date….

P1030438 (725x800)

Lennaert en ik hebben huiswerk op gekregen. We moeten zoveel mogelijk oefenen met andere cursisten en dan op allemaal onbekende terreinen kris kras door het Limburgse land!

Ik plaatste een oproep en kreeg verschillende reacties en hadden we vandaag Lennaert en ik al een date! Samen met Darco, een duitse staande korthaar  en Bond… de hond Bond  een Duitse staande langhaar streken we neer in Nieuwstadt.

Toeval of niet maar niet Darco en Bond zijn net die 2 mannetjesputters waar Lennaert in het begin wat moeite mee had. De baas van Darco speelde hier op een positieve manier op in door steeds de nabijheid van Lennaert op te zoeken en rakelings hem te passeren.

De honden vonden dat nieuwe terrein maar wat interessant, koeienvlaaien, bosschages en vreemde geuren die hun neus binnen krulde.

Het was een geslaagde oefening en dat gaan we vaker doen!

P1030443 (800x600)

Darco!

P1030437 (800x600)

De hond “Bond”!

P1030435 (800x600)

2 duisters en een Belgische hollander!

mei 12

Poeh….

P1030421 (800x600)

Poeh…dat was een pittige training met een temperatuur van 27 graden. De oefeningen waren uitgezet in hoog gras en extra zwaar daardoor. Na 5 minuten stond het zweet 3 centimeter dik op mijn harde kop. Er was weer veel aandacht voor rust en steadyness. Lennaert reageerde perfect, dat wil zeggen hij reageerde nergens op. Niet op lekker-ruikende teefjes, niet op reuen waarmee hij alleen in een bos werd achtergelaten en niet op klappen, jachtkreten en schoten.

Het is een lust om met hem te werken en zijn gedrevenheid gebruikt hij om de proeven nagenoeg foutloos en snel te volbrengen. Was vrouwtje maar, ondanks haar gedrevenheid, af en toe zo “steady” als Lennaert!

Maar ook Nova gaat als een trein. Chris zit met haar op gehoorzaamheidstraining en met een attent koppetje neemt ze alles in zich op en laat ze zien dat ze graag werkt. Nog één paar lessen en dan moet ze al op examen.

Cartouche wordt een beetje overdonderd door dat jonge geweld, maar hij laat ook veel toe. Nu heeft hij een nieuwe tactiek ontwikkeld. Hij gaat plat op de grond liggen, maakt zich zwaar en reageert nergens op. Dat vinden die 2 maar niets en springen over hem heen en proberen hem te activeren, trekken aan zijn oren, maar hij doet nog niet eens één oog open.  Na een tijdje zijn ze het zat en donderstenen samen de tuin in en heeft hij weer zijn rust!

Nu eens geen hondenplaatjes maar de prachtige tuin van Jan en Conny in Schalbruch in Duitsland. Wat een genot om die kleuren en geuren te ondergaan! Tijdens al die discussies over vuurwerk rond Nieuwjaar schreef Jan ergens “voor dat geld koop ik liever plantenbollen in december, dan heb ik de hele zomer vuurwerk in mijn tuin”! En zo is het!

P1030428 (800x600) P1030426 (800x600) P1030425 (800x600) P1030423 (800x600) P1030422 (800x600)

mei 10

Hera!!

DSC02060

Vorige maand 10 april heb ik iets meer verteld over de vader van Nova-Hera, en vandaag 10 mei,“moederdag” is haar moeder Hera aan de beurt.
Hera is geen onbekende voor mij want ze heeft al een vrijage met Cartouche achter de rug en daar is Lennaert uit geboren.

Ze is een mooie Belgische dame en maakt deel uit van “De Faesroedel”.
Jan en Simonne hebben haar zelf gefokt en ze leeft als “een godin in Frankrijk” afwisselend in Vosselaar in België of in La Magdeleine in Frankrijk.  Hoewel ze regelmatig in de belangstelling staat door haar nesten en nakomelingen heeft ze ook het vermogen zich onzichtbaar te maken. Jan en Simonne hebben drie generaties in huis. Belle de moeder, Heros en Hera haar kinderen en Lucy dochter van Hera.

Belle trekt altijd de meeste aandacht naar zich toe. Dat doet ze door een mooi rond blafje. Heros met zijn imposante gestalte kun je ook niet over het hoofd zien. Lucy de lichtste van kleur van het stel, trekt ook de nodige aandacht.

IMG_3728 (1280x853)

Oma Belle helpt bij het verzorgen en zogen van het N-nest!

Maar de onzichtbaarheid van Hera is maar schijn, want ze houdt constant alles en iedereen goed in de gaten en grijpt in als het nodig is en stelt haar privileges veilig.  Ze zorgt ook wel dat de baas haar ziet, want de anderen moeten snel zijn als ze eens mee willen naar de bakker of het frietkot want Hera zit al in de auto!

Hera was net zes jaar toen ze haar 2e nestje kreeg. Dat 2 nest bestond uit 7 pups en samen met het nestje waar Lennaert uit voorkomt staat haar nakomelingen tellertje op 19!

Zij is een mooie, gezonde, fitte drent en heeft met het L-nest (HeraxCartouche) een nest voortgebracht met een lage verwantschap ten opzichte van de rest van het ras. Dit is gunstig voor de genenpoel en Drentsche patrijshonden populatie.

Haar baas schreef eens over haar  “Verder nog is onze Hera gewoon super in al haar eenvoud” en “een hondje om te hebben”.

 

DSC02189

Nadenkend in La Magdeleine!

Geen watervrees!

IMG_2654 (800x533)

Jachttraining in Beerse!

DSC05969

Oeps….zwanger!!

P1010284

mei 08

Mooi en triest…

IMG_0691

Prachtige beesten maar niet de lelijke oormerken!

Aan de GrensMaas leeft een kudde runderen.  Het zijn Galloways, schotse laaglanders met zwart krullend haar.

Hoewel ze wild zijn is het een vreedzame kudde. Op de een of andere manier hadden ze zich tussen de wilde paarden gemengd, maar zover ik kon beoordelen leidt dit niet tot schermutselingen. Op een gegeven moment was de kudde weer terug naar het voor hen gereserveerde plekje langs de Maas richting Vissersweert. Er bleef een hoogzwangere koe achter en volgende dag stond er een piepklein zwart kalfje naast haar. Zowel de moederkoe als het kalfje maakten een beetje een onzekere en desolate  indruk. De kudde was weg getrokken en de koe had de aansluiting gemist. De volgende dag stond ze nog op dezelfde plek en maakte we ons toch zorgen. Weer een dag later zagen we haar in de verte alweer op de bekende plek staan en toen we naderden waren we getuigen van het moment  dat ze haar kalfje zover kreeg de hindernis te overwinnen, een hoogteverschil van 10 meter. Ze moest nog een achterstand van een paar kilometer goed maken op de kudde en we waren benieuwd of het zou lukken.

P1030335 (800x600)

Pas geboren verscholen in een diepte!

P1030346 (800x600)

Eindelijk gelukt het kalfje de dijk op te loodsen!

En het is gelukt. We hebben haar gespot tussen de kudde! Maar ook nu nog maakte ze een onzeker indruk. Zij zelf is nog erg jong, misschien zelf pas één jaar en het kalfje is veel kleiner dan de andere kalfjes.

P1030389 (800x600)

Eindelijk bij de kudde!

P1030394 (800x600)

Cartouche helpt zoeken!

Gisteren konden we dicht bij de kudde komen maar ik zag ze allebei niet! Er stond een licht briesje en de wind voerde een vage kadaver lucht mee, steeds uit een zelfde richting. Ik ga maar niet zoeken of kijken en hopelijk vergis ik me en lukt het de jonge moeder haar kalfje toch groot te krijgen….

IMG_0679

Een al wat ouder kalfje kijkt nieuwsgierig toe!

 

 

mei 06

Knuffelen..

IMG_4282 (741x800)

Nova begroet Puck!

Dat was even schrikken voor Nova…een andere madam in huis. Brigitte kwam met Puck, dochter van Cartouche en Isa op bezoek en nam Stella en later ook nog Berry mee!.

Nova schreeuwde als een belgisch varkentje, iets tussen “knor knor” en “oink oink” in, maar had al snel in de gaten dat Puck alleen maar goede bedoelingen had. Puck zelf was ook een beetje onder de indruk van die stoere mannen! Brigitte en Stella lieten zich helemaal suf knuffelen en bekende Brigitte dat ze destijds op Cartouche was gevallen omdat hij zo knuffelig was. Zou Henk dit weten?

Het wisselende weer verhinderde een wandeling. Alle weersoorten kwamen voorbij, regen, zonneschijn, windvlagen en bloesem-confetti neerslag. Dan maar lekker uitgebreid lunchen onder het afdak en die honden hielden zich zelf onderling wel bezig!.

Stella had nog een ander knuffelmoment beleefd nl. met haar Juno. Met een bezwaard hart hebben zij en Berry besloten dat Juno niet meer bij hen kan wonen. Hij woont nu weer bij Brigitte, samen met zijn moeder Isa en zusje Puck.

Niet altijd alles verloopt vlekkeloos met een hond, en als fokker moet je de verantwoording nemen. Brigitte en Henk hebben dit gedaan en ook Stella en Berry zijn hier heel openhartig over. Ze hadden en hebben nog altijd veelvuldig contact over Juno en zijn inmiddels harstvriendinnen geworden met een druk app-verkeer  en uitwisselschema tussen de kinderen! Het was een middag met een hoog knuffelgehalte.

11193422_10203965634973382_1124921133033332294_n

Stella met Juno!

IMG_4300 (800x484)

Cartouche de charmeur!

IMG_4299 (800x487)

Lennaert spartelt niet tegen!

IMG_4294 (800x533)

Groepsknuffel!

IMG_4280 (800x533)

Ja hoor! Cartouche weer!!

mei 04

Anekdote…Malta…

Afbeelding (6)

Met de fiets en zwemspullen op ontdekking!

 

Een aantal jaren voordat Christian werd geboren, zaten we in mei op het eiland Malta. De temperatuur liep al flink op en het hele eiland was gevuld met United Kingdom-toeristen met vele tatoeages.
We probeerde de drukte wat te ontvluchten en huurde fietsen en kochten in een speelgoedwinkel eenvoudige duikbrillen met snorkel.

In een rustige uithoek ver weg van alles en iedereen zochten we de zee op. De mooiste vissen dartelde als kleurige vlinders om ons heen, en zwommen met ons mee in de hoop dat we een steen verplaatsten zodat ze konden aanschuiven aan een kreeftjesbuffet.

Door de stilte, het warm-koele water en de schoonheid verloor ik besef van tijd en ruimte. Met de duizenden vissen scharrelde ik langs de grillige onderwater kustlijn. Een wat koudere waterstroom schudde me wakker en zocht ik met mijn ogen bovenwater de plek waar de fietsen lagen. Ik schrok! Wat was ik ver afgedreven. Ik ging weer onderwater en keek voor de eerste keer eens achter me en werd acuut overvallen door een gevoel van hoogtevrees. Het eiland hield gewoon opeens op en een diep ravijn en koude zee bevond zich onder me.
Nu dacht ik dat ik werd “overvallen door hoogtevrees”, maar het was iets anders, een oer-angst, vergelijkbaar met de angst die kinderen hebben in het donker, een angst voor donkere holen en niet peilbare plekken. Die angst heb je niet voor niets meegekregen en moet je instinctief behoeden voor domme dingen en gevaar. Nou mijn oer-angst werkte echt wel en  zei “weg hier” ”gevaarlijk” “haaien”!! Mijn bril en snorkel liep vol en met ingehouden adem, ogen dicht en zwemmen zwemmen zwemmen naar de kust. Onzacht kwam ik in aanraking met de vulkanische rotssteen, maar ik had het gered!

Chris had mijn gespartel opgemerkt en kwam op zijn gemakje aangezwommen. Hij was niet onder de indruk van mijn paniek en lachte me zelfs ronduit en hartelijk uit. “Hier bij Malta? haaien? Die zouden zich vast in mij verslikken”……… ! 🙁

Met wat pleistertjes op mijn geschaafde knieën en ellebogen gingen we de dag erna naar een museum. Er bevond zich ook een zoölogische afdeling. Bij binnenkomt werd de aandacht direct getrokken door een soort poort waar een lang persoon nog doorheen paste…..netjes afgewerkt met 3 dubbele rijen ivoorkleurige, glanzende, dodelijke verscheurende tanden….. “Geen haaien bij Malta?” Wat bleek, de allergrootste witte mensenhaai ooit gesignaleerd en gevangen…was bij Malta…en het bewijs waren de opengesperde geprepareerde kaken met harde tanden waar ik helemaal zonder één keer slikken doorheen paste……..ik weet zeker dat ik die dag ontsnapt ben aan………..mijn oerinstinct nam het over en dat zal niet voor niets zijn geweest.

Afbeelding (8)

Malta! Mooi maar ook veel toeristen! en wat maken ze er zelf in de binnenlanden een rotzooi van! ZO zonde!

cactus

Bizarre wouden van agaves. Geen bomen maar bloeiwijze en daarna sterven de planten af!

Jeanny

 

mei 03

Terug in de tijd…

sproetenkopje

Toen Lennaert de leeftijd van Nova had stuurde hij regelmatig kopij naar de fokker voor de
“Puppenkrant”.  De krant werd gevuld door meerdere bijdrages van zijn ondeugende broers en zusjes!

Vlak voordat hij naar de Clubmatch van de Belgische vereniging ging in augustus 2012 stuurde hij onderstaand bericht……

Lieve familie,

Ik hoop dat de terugreis vlotjes is verlopen en dat jullie weer kunnen wennen daar in Vosselaar?!

Na het lezen van de diverse puppen kranten denk ik dat mevrouw Halff-Van Boven zich een hoedje schrikt aanstaande zaterdag tijdens de clubmatch. De een heeft proppen in zijn oren, de ander bananen, zelf trossen bananen en ook nog eens Chiquitta’s. De een te mager, de ander te dik, de een dartelt achter de vlinders aan, de ander kauwt op een slak en lopen we wel netjes in het rijtje?.

Zij zal denken dat het carnaval is. Waarschijnlijk is de babyklasse nog nooit zo goed gevuld geweest. En…..broertjes en zusjes, we zijn natuurlijk geen baby’s meer, en we gedragen ons ook niet als baby’s, maar ja, in welke categorie moet je zo’n groepje ongeregeld plaatsen?

Papa komt ook mee, die maakt zich nergens druk om, en misschien ziet hij wel een “toffe chick” en kan zijn dag niet meer stuk. Ik ben toch wel een beetje zenuwachtig, dat is ook wel een beetje mijn aard en dan ga ik op mijn kont zitten en kijk eerst een tijdje de kat uit de boom, maar volgens vrouwtje en baasje komt alles goed.

Vandaag was het dan eindelijk gelukt. Ik loer al wekenlang op een stuk zeep in de badkamer. Ik moet en wil het hebben, maar ja dan is de deur dicht, dan ligt tie in het bakje en kan ik er niet bij, dan is het vrouwtje in de buurt, maar vandaag….alles klopte, en dook ik met zeep de tuin in. Vrouwtje had niets gezien. Ze riep me naar binnen en zonder enige waarschuwing kwam de inhoud van mijn maag naar buiten. Ja, toen zag ze het, de zeep in stukken gebeten. Dus voor zaterdag heb ik zelfs mijn maag gewassen.

images

De buitenkant wordt niet gewassen, want dat mag niet volgens de drentegeleerden voor een keuring. En ik stink! Ik stink!, pfff..dat wordt een lekker ritje voor mijn baasje met 2 niet gewassen drenten achterin de auto.

Vele stinkende neusjes, maar met een frisse limoenen adem,

 jullie Lennaert

P1110630 (1280x960)

Lennaert en Cartouche!

 

mei 01

Uit de lucht..

11175026_672800369514756_8023460448507575750_n

De aandachtige lezer heeft het misschien al opgemerkt! De site “Lennaert en Cartouche” gaat definitief uit de lucht.

Dit om plaats te maken voor “Kennel Van de GrensMaas

De komst van Nova heeft alles in een stroomversnelling gebracht wat betreft kennel. De aanvraag is al door de Raad van Beheer in behandeling genomen en goedgekeurd. Ook de kennelcontrole door diezelfde Raad is al geweest en glansrijk doorstaan!

De naam GrensMaas verwijst naar de streek waar wij nu middenin wonen, en behalve dat het lot van de Maas en wij hiermee verbonden zijn, leek het mij ook wel toepasselijk omdat Nova en Lennaert allebei van over de grens komen!!

Ingezonden stukken, leuke foto’s en gastbloggers zijn altijd welkom!

P1090899.jpg