feb 12

Touché

Deze zomer wordt Cartouche Tjiekie van ‘t Jasperspad twaalf jaar. Al een respectabele leeftijd voor een Drentsche Patrijshond. In juni vorig jaar liep hij nog een show tijdens de clubmatch want hij ziet er nog altijd strak uit en een “Uitmuntend” viel hem ten deel. Hij blijft zonder veel moeite op gewicht en zijn overvloedige vacht sluit nog netjes aan. De dierenarts wordt niet rijk aan hem want behalve preventieve prikken en door andere honden veroorzaakt trauma heeft hem nog niets gemankeerd.

Het is een knuffelaar optima forma! Komen bezoekers Lennaert bekijken om in te schatten of hij een geschikte partij is, of Nova, om een beeld te vormen of daar een fijne pup uit zal komen, dan ook trekt Cartouche de nodige aandacht. Hoewel hij nooit een jachtopleiding heeft gehaald is hij toch een drent naar ieders hart. Hij kwam in ons gezin als erf hond en moest zich aanpassen aan de mensen. Met een jong kind en twee inwonende ouders in huis vervulde hij perfect deze rol. Hij wist dat hij niet op plek een, twee of drie stond. Scharrelde rond binnen het gezin, respecteerde de kippen in de tuin en was bevriend met de dikke rode kater Timo.

Hij heeft zesendertig nakomelingen in vijf nesten en zover ik weet is er daar één van overleden. Vorig jaar stond hij rustig en haast vanzelfsprekend Chris bij, was veel weg maar kwam ook weer steeds terug en bloeide Lennaert weer op. Want Lennaert die wel stoer en bazig lijkt miste zijn mentor en vader.

De leeftijd blijkt geen grip op Cartouche te krijgen maar de laatste maanden merk ik toch wat sleet. Hij wordt een beetje doof en zijn ogen worden wat troebel. Nu heb ik veel ervaring met oudere honden. Eerst was daar Vosje, gevonden vastgebonden aan een paaltje. Achttien jaar hebben we haar gehad en ze was al volwassen toen we haar vonden. Zes verhuizingen maar Vosje was thuis waar wij thuis waren. De dierenarts had nog nooit zo’n oude hond in zijn praktijk gehad. Toen kwam Pukkie en ook hij piekte qua leeftijd, zestien jaar. Alhoewel ik graag altijd een pup wilde hebben en die helemaal wilde vormen naar mijn hand heeft het toch best lang geduurd voordat er echt een pup kwam, en dat was dus Cartouche.

Of Cartouche die leeftijden van mijn eerste twee honden gaat benaderen? Dat denk ik niet. Hij behoort tot een middelgroot ras en dat werkt weer door in leeftijd. De loopsheid van Nova laat ook zijn sporen na en maakte ik me toch wel zorgen over zijn liefdesdrang. Hij heeft een hele maand slecht gegeten en vergat zijn lange middagdutje. De kilootjes zijn er al weer bij en slapen….heerlijk uitgestrekt in de eerste strepen voorjaarszon!

De deugd in het midden!

feb 03

Happy!

Vandaag ben ik gaan puppy-snuiven in Diessen. Wat was ik ongeduldig om de dochtertjes en zoontjes van Lennaert te zien. Er stonden taart, beschuit met blauw-roze muisjes en bubbels te wachten. Samen hebben we geklonken op het kleine spul, een nestje naar ons hart! Het verhaal van een bevalling is en blijft een mooi verhaal met natuurlijk Camille in de hoofdrol. Ze blijkt een uitstekende moeder te zijn. Haar moeder Caprice en zus Rebelle genieten mee met alles wat er gebeurd in en “rond de werpkist”. Camille heeft  vier eigenaars, Ine&Emile Gimbrere en Gerda&Jac van Hees….tja..en dat is trots zijn “in kwadraat”.

Eén teefje blijft in Diessen en zal het moeilijk kiezen worden tussen de twee dametjes. Ik zou het niet weten, dat weet je pas na heel veel knuffelsessies. En als ze dan al advies vragen aan mij….zit er niets anders op om nog een paar keer naar Diessen te rijden….pffff…echt afzien 😉

De pups zijn nu twee weken en heel voorzichtig gingen al een paar oogjes open. Ook was ik getuige van de eerste serieuze stapjes van één van de reutjes. Allemaal hebben ze de bruine platen zitten waar ze moeten zitten en lieve hartvormige bles. Cartouche had een handelsmerk..in al zijn nestjes zat er één pup met een plaat in de vorm van een acht…en ja hoor..ook Lennaert zet de traditie voort, ook hier zit een acht tussen 🙂 .De pups groeien als kool en er zit al een “kilo knaller” tussen volgens Jac. Grappig te horen en zien hoe zich rondom zo’n nest zoveel blijdschap, trots, plezier en een eigen taaltje ontwikkeld…helemaal happy!

Jachthonden in spé..Emile en Jac kunnen er geen genoeg van krijgen om alleen maar te kijken naar de pups…alleen maar kijken..