jun 22

Veelbelovend..

Veel aandacht voor elkaar!

Vorige week zijn twee zonen van Lennaert voor de eerste keer officieel gekeurd tijdens de jaarlijkse Clubmatch van de Vereniging de Drentsche Patrijshond. Joppe en Marduc waren beide ingeschreven in de “Jongste Puppyklasse”. De twee heren hadden schijnbaar alleen oog voor elkaar en wisten de eigenaars nog verder geen details. Wel dat ze ze allebei een veelbelovend hadden gescoord…..en dat klinkt dan …..veelbelovend!

In hun doen en laten zijn het echte jonge honden en zeker broers. Op het moment staan ze erg hoog op de poten en komen ze wat slungelig over maar dat is duidelijk de leeftijd. Inmiddels heb ik de uitslagen binnen en het zijn mooie beschrijvingen en hoopgevend met het oog op de toekomt. Zusje Jacquin viert op het moment vakantie in Frankrijk en ook zij leverde een foto aan. En ja hoor…hetzelfde lichaam en punkkapsel. Laat de Knipjes maar schuiven, die komen er wel!

Jacquin in Frankrijk!

Marduc

Joppe

Verwenmoment

 

jun 13

Dicke Welpen..

De pups van Lennaert en Belissa doen het zeer goed. Ze zijn maar met z’n tweeën en laten ze zich de moedermelk goed smaken. Vandaag kreeg ik een update….

hier neue Fotos der beiden Kleinen. Die Zweite hat die Augen schon auf, die Erste wird bald folgen. Sie entwickeln sich prächtig, so große und dicke Welpen hatten wir noch nie. Belissa hat wohl besonders nahrhafte Milch!” 🙂

De oogjes gaan al open en dan volgen straks al de eerste stapjes. Dan begint veruit de leukste tijd en gaan de beide meisjes kennis maken met de rest van het roedel. Hiltrud en Peter hebben vier generaties in eigen huis en dat is toch wel uniek!

jun 01

Meldenswaardig..

Ze zijn er…de twee nieuwe dochtertjes van Lennaert. Belissa heeft het er goed vanaf gebracht en is een uitstekende moeder. Toen ze de eerste gebaard had was er wel een zichtbaar “huh moment” bij haar. “Wat is dat? Hoort dat bij mij?”  Maar er gaat niets boven een moederhart en is ze alleen maar zorgzaam, voorzichtig en ook honden voelen trots! Gefeliciteerd Hiltrud en Peter!

In Budingen (B) werden 5 jaar geleden ook puppy’s geboren, het M-nestje, en waren Hadise en Cartouche de trotse ouders. “Ze doen het allemaal goed” laat de fokster weten. Zelf heeft ze een teefje aangehouden, Maral en die schijnt een eigen karaktertje te hebben…”just de pap”. Maar als het er echt om spant…dan werkt ze voortreffelijk en heeft ze al de nodige jachtdiploma’s gehaald. Mazzel, Mito, Malko, Maxima en Maral  gefeliciteerd met jullie verjaardag!

Schoonheidsslaapje Maral

In Diesen heeft Jacquine haar eerste zwemles gehad en dat ging haar zeer goed af en ook dat is een vermelding waard!

4 maanden en ze zwemt al als de beste!

Tja….met drentjes om je heen is het leven nooit saai!

mei 22

Belissa

In een Duits dorpje in de buurt van Frankfurt stijgt de spanning! Hiltrud, Peter en een roedel van vijf patrijshonden zijn in afwachting van het nestje van Belissa.

Zeven weken geleden is Hiltrud een paar dagen in de regio geweest met Belissa om maar zo dicht mogelijk in de buurt van Lennaert te zijn. Een dekking en dracht is niet altijd vanzelf sprekend maar Lennaert en Belissa “Sie haben es geschafft”!! Ook een bevalling is altijd spannend en liet Hiltrud me weten dat een team van dierenartsen stand-by en meer zal zijn. Ze verheugen zich erg op dit nest en gaan één teefje aanhouden voor de toekomst.

En Lennaert..die weet van niks…die ligt lekker lui in de zon met zijn roedel.

 

Belissa…veel slapen en altijd honger…maar nog altijd in voor een wandeling!

Lennaert leeft zich in…

Cartouche denkt er het zijne van..

 

 

mei 18

Roostere van vreuger..

Nu ik wat meer in wachtkamers verblijf heb ik ook wat ontmoetingen die ik anders niet zou hebben. Terwijl ik wat ongeïnteresseerd in een blaadje met “lifestyle” blader komt er een kwieke oudere meneer binnen. Helemaal kwiek is hij toch niet want hij loopt op krukken maar in een flits van een halve seconden zie ik iets bekends. Hij hinkelt een gang in en hoor ik zijn naam noemen en wordt mijn flits van een halve seconden bevestigd. Hij komt terug naar de wachtkamer en gaat tegenover me zitten, en knikt naar me. Nu had ik kunnen wegduiken in mijn artikel over hippe tassen en “not to wear in 2018”  maar trok de stoute schoenen aan en noemde zijn naam terwijl ik terug knikte.

Lang heel lang geleden eind jaren 60tig en begin 70tig was hij namelijk de burgervader van het piepkleine boerendorpje Roosteren. Landelijk kwam hij in het nieuws omdat hij de jongste burgemeester was ooit geïnstalleerd. Hij herinnerde zich niet mij persoonlijk maar wel ons gezin en met name mijn vader. Direct wist hij een anekdote te vertellen dat hij met een toch wel heel oude en krakkemikkig autootje bij mijn vader in het bedrijf kwam en dat mijn vader hem de raad gaf snel een andere auto aan te schaffen. Maar als beginnend burgemeester nog woonachtig in Maastricht had hij het geld er niet voor en zoals voorspeld door mijn vader en ondanks diens inspanningen stond hij een paar dagen later al langs de kant van de autoweg met pech. Hoewel hij niet lang alleen onze burgervader is gebleven, er vervolgens Susteren bijkreeg en toen naar een veel grotere gemeente vertrok, 18.000 burgers onder zijn hoede kreeg en Maastricht Aachen Airport in de lucht moest houden, verbaasde hij me met de aantal lokale details en namen van roemruchte inwoners van Roosteren, de gewone man dus!

Hij veranderde in een paar jaar Roosteren in een modern dorp waar het aangenaam vertoeven was. Zo kwam er een groot buitensportcomplex, tennisbanen, nieuwe scholen, een multicultureel centrum met bibliotheek, gymzaal voor de basisschool en ruimtes voor de huisarts, verenigingsleven en de aanzet tot een sporthal. Overal werden trottoirs aangelegd en ging de elektriciteit ondergronds. Ja en dan de Kempstraat…daar verscheen een heus “kampje” omdat de bewoners van de Kempstraat geen bezwaar hadden aangetekend……Nog altijd enthousiast vertelde hij dat de grond gelegen op de “Ruck” eigendom was van de Gemeente en hij dit tegen een zeer goede prijs heeft verkocht aan de Watermaatschappij en al dat geld gebruikte voor de hierboven genoemde voorzieningen. Wekelijks had hij spreekuur en kon je terecht met alle problemen. Je kon een beroep op hem doen maar hij verwachte wel een tegenprestatie in de vorm van arbeid of een kunstwerk voor de gemeenschap. Met veel allure en de flair van een Franse filmster tilde hij Roosteren op een iet wat hoger plan. Zijn ambtsperiode werd ook nog eens nauwgezet gevolgd door de toenmalige lokale filmer en duiken de beelden tegenwoordig op via de social media.

In mijn herinnering doet hij zijn naam nog altijd eer aan en zeg ik nog altijd netjes U tegen hem, zoals mijn vader dat altijd deed!

mei 13

Bezoek!

Er zijn al de nodige mensen polshoogte komen nemen in Roosteren en gisteren was er een delegatie uit de Belgische Kempen, Karine, Rita, Maurice en Louis, de trainingsmaatjes Beerse. Natuurlijk wilde ze kijken hoe het met mij ging maar ook met de honden!! Het wandelen met de honden schiet er wel bij in, en zo kwam het dat zij hun eigen honden thuis lieten en er gewandeld werd met Cartouche, Lennaert en Nova. Wat was het 3-tal  blij en ze stuiterde over de weg. Gelukkig waren we snel bij het stuk waar ze los mogen lopen. Cartouche begint een beetje doof en bijziend te worden en als hij dan te ver vooruit is dwaalt hij steeds verder af en weet niet meer waar ik ben en roepen en fluiten helpt dan niet. Maar hoewel ze even de ruimte namen met z’n drieën kwamen ze steeds netjes terug op de fluit. Ik mocht het tempo bepalen en de duur van de wandeling.  We maakte een kort rondje en de afspraak dat als ik weer helemaal ben opgeknapt we weer een mooie Roosterse dijkwandeling gaan maken.

Een tijdje geleden had Lennaert een date met een Duitse schone en inmiddels is er een berichtje binnengekomen dat er een paar liefdespuppy’s in de maak zijn.

Tijdens het nuttigen van de vlaai ging het al weer snel over Nova en mogelijke pups dit jaar en werden er stiekem al wat opties genomen …..heel stiekem.. 😉

 

 

Primetime knuffelen!

 

 

 

 

 

 

 

 

Bericht uit omgeving Frankfurt “Es geht ihr gut! Hunger, Hunger, Hunger!”

 

apr 26

Wankel evenwicht

In de tuin zit sinds jaar en dag een tortelduivenpaartje! Ze tortelen erop los en zijn inmiddels gewend aan de honden en de kat. Voor de kat hebben ze respect maar ook voor de vele kraaien en eksters die brutaal alle hoge bomen claimen en overal paniek veroorzaken. Vorig jaar is tot twee keer toe hun broedsel verloren gegaan aan dat roversgilde.

Nova zie ik wel eens een sprint trekken als de duifjes op het gazon paraderen maar ze zijn te alert en snel en dwarrelen voor haar neus de lucht in. Gisteren zat ze steeds naar een uitgegroeide conifeer te turen en stond een paar keer voor op de boom. Het kon niet anders daar moet iets zitten! In het begin zocht ik steeds te hoog en opeens zag ik madam tortel op een wankele tak en haar nest gemaakt uit wat losse takjes. Een veilig ongestoord nest lijkt het op het eerste gezicht niet. Maar de duifjes hebben goed nagedacht.  Het ligt exact boven een route die de honden wel 100 keer per dag nemen om de grenzen van hun territorium te controleren! Het lijkt een beetje dom dat wankel evenwicht van de duiven maar het tegenovergestelde is dus het geval…ze weten dat de eksters en kraaien minder snel hun nest zullen plunderen omdat die juist wel respect voor de honden hebben en bij de geringste alarm-roep komen aanspurten.

Hopelijk lukt het de torteltjes dit jaar wel een nestje groot te krijgen, maar het ziet er zo klunzig uit……

Zoek madam tortel

niet echt vakwerk!

 

apr 23

Volg je hart…want dat klopt!

Het was me een weekje wel… dat begon vorige week zondagavond met heftige klachten…een hart dat ging protesteren, een hart dat aangaf niet meer te kunnen brengen wat het moest brengen. Het was voor mij een grote stap….eindelijk toe te geven wat al een tijdje op de loer lag. Eerst me maandagochtend maar eens netje ziek melden en vervolgens naar de dokter. Ik zag er niet slecht uit was haar oordeel en de hartfilm liet ook niets zien. Er werd bloed afgenomen en ging ik naar huis en volgde een dagdeel later een alarmerend telefoontje dat ik met spoed moest worden opgenomen en de ambulance al onderweg was. Het leek onverwachts maar mijn tas stond al klaar, had de voorraad hondenvoer aangevuld, een pan spaghetti gemaakt voor drie dagen, de koelkast rijkelijk gevuld voor Christian! Nu een week later ben ik sinds zaterdag namiddag thuis na een hartkatheterisatie en plaatsing van drie stents. De honden waren natuurlijk blij dat ik er weer was en lieten dat alle drie op hun eigen specifieke wijze zien. Cartouche wilde alleen maar tegen me aanleunen. Nova rende als een dolle door de tuin en kwam me van alles brengen en Lennaert die deed een beetje verongelijkt gereserveerd koeltjes…die wilde me even laten voelen hoe ik het in mijn hoofd had gehaald hem in de steek te laten. Daarna gebruikte hij zijn neus om elke porie en prikpunt af te tasten om erachter te komen wat er gebeurd was en hij begreep het. Over de honden werden vele bezorgde vragen gesteld door de Drentenwereld, over mij minder ;). Christian  heeft samen met de buren Fien en Ben voor ze gezorgd. Ze moeten het even alleen met de tuin doen, en ja bij thuiskomst zag ik al direct het betere graaf- en sloopwerk op één van de dolomieten paden. Tja een hondentestament is geen overbodige luxe, zeker als er meerdere zijn. Maar gelukkig….plan b ligt weer in de kast. Komende week start het revalidatietraject en het klinkt triviaal maar “pluk de dag” is het enige wat nu telt. Het voorjaar maakt het dan wat makkelijker, te genieten van een vroege zondagse voorjaarstuin en drie doldwaze drentjes!

Jippie…vrouwtje is weer thuis…Cartouche pas op!

De jeugd van tegewoordig….Opa Cartouche wordt gewoon omver gelopen!

apr 15

Marduc

Wat mooi om te zien! Drie generaties via de mannelijke lijn. Cartouche als opa, Lennaert als vader en zoon Marduc van d’Ouw Knip.

Sabine Hoenders kwam samen met haar dochters en Marduc op bezoek. Ik had haar al eerder ontmoet. Toen zij hoorde dat Rebelle of Camille door Lennaert gedekt ging worden maakte ze een afspraak om de reu te ontmoeten. Dat is wel bijzonder want normaal spreken de potentiële pupkopers alleen met de fokker. Ze was benieuwd naar het knuffelgehalte van mijn roedel…….nou dan moet je hier zijn…bezoek vinden ze het einde en knuffelen…ach dat hoef ik nog niet eens uit te leggen.

Marduc was eigenlijk helemaal niet onder de indruk van zijn vader, opa en tante. Hij had al een halve dag supporteren op het rugbyveld achter de rug maar speelde onvermoeibaar met eerst Lennaert en daarna Nova. Ten opzichte van Cartouche was hij rustig en nieuwsgierig. Ze bekeken elkaar, snuffelde wat, liepen samen een rondje door de tuin en er was respect. Zo grappig!

Vandaag begint hij met zijn opleiding, de belhamel zoals hij genoemd werd voordat hij zijn officiële stamboomnaam kreeg. We zullen dit manneke eens nauwgezet gaan volgen!

Met opa

Gek doen met Nova

Het prinsje

Kus voor papa

Kijk daar zit papa!

 

 

apr 07

Het vijftal

De pups van Lennaert hebben allemaal een zachte landing gemaakt bij hun nieuwe baasjes en gaan ze tegenwoordig door het leven als Jacquine, Woody, Joep, Joppe en Marduc.

Jacquine

Ze groeien als kool en de baasjes zijn druk bezig met socialiseren en puppy-jachtcursus!

Marduc

 

Twee weken geleden was Lennaert jarig en bracht de postbode een leuke verrassing, een fotoboek met de hoogtepunten van de eerste acht weken. Niet alleen voor Lennaert maar zeker voor mij een mooi naslagwerk!