aug 04

Struinen langs de Grensmaas…

En dat met acht Drentsche Patrijshonden. Zondag zijn de pups van Nova teruggekomen naar hun geboortegrond. Ze waren er allemaal, Duko, Tijl, Cleo, Saar en Jasper. Behalve Santo aangezien de baasjes besloten hadden ivm met de code oranje in België, het beter was zich niet te verplaatsen, en daar hebben we alle begrip voor.

Ook vader Maran en oma Javana waren aanwezig en dat gaf aan de terugkomdag extra cachet.

Na de hernieuwde kennismaking en verorberen van de vlaai hebben we een mooie wandeling gemaakt over de Maasdijken. De baasjes kregen een goeie indruk dat de kennelnaam van hun hond “vd GrensMaas” niet zomaar lukraak is gekozen. Ook de frisse duik in de Maas  konden de baasjes en vooral de honden bekoren.

Als fokker en reueigenaar hebben we los van de gesprekken met de eigenaars van de pups ook vooral onze ogen de kost gegeven om te kijken en proberen te ontdekken of er zaken of kenmerken zijn die we liever niet zien….maar we zijn zeer gerust gesteld. Ze zien er allemaal prachtig uit. Actief, speels, drents ….en pubergedrag. Vooraf had ik wat instructies gegeven wat betreft de reuen, Jasper, Duko, Tijl en papa Maran, maar dat ging super. Spelen, rennen, liggend knuffelen…. De twee dametjes Cleo en Saar hadden elkaar ook weer gevonden en als witte lichtflitsen (de minste bruine platen allebei) schoten ze onvermoeibaar van links naar rechts door de groep.

Ik had ook nog de “vroedvrouw” Marij en de twee “peettantes” Sandra en Suzanne uitgenodigd. Ook zij waren nieuwsgierig naar de honden en hoe ze zich ontwikkeld hebben het afgelopen jaar.

Vol vertrouwen zien we uit naar de Fokdag, hopelijk voorjaar 2021!!!

jul 01

Jarig….deel 1.

Afgelopen maand zijn de twee jongste nesten jarig geweest. De Novaran’s van Nova en de Getsewoldjes van Lennaert. Via de verschillende groepen op de social media en app volg ik hun groei, ontwikkeling en vooral hun doldwaase avonturen met de baasjes. Dat levert veel mooie foto’s op…te veel om hier steeds te delen.

We feliciteren Duko, Santo, Tijl, Cleo, Saar, Jasper, Coosje, Guusje, Maartje, Milo, Keetje, Repke, Noah, Quinty en Toby met hun eerste verjaardag…en extra leuk dat Nova, Lennaert en ik dan ook een verjaardag-kaart krijgen 🙂

Hier een bloemlezing van wat reacties :

Goedemorgen Jeanny,
Dank je wel voor de felicitaties voor Santo! 

Met Santo gaat alles goed! Het is een grote deugeniet, maar voor de rest een flinke jongen! Hij doet het ook super goed met de kindjes. Als de kindjes gestraft worden en ze moeten in de hoek gaan staan, gaat Santo mee in de hoek gaan staan. Je mag hem dan 10 of 20 keer roepen, hij zal niet komen omdat het partij kiest voor de meisjes 😊. (Best wel grappig)
We zien hem Santo super graag! Dikke kus van Santo! 

Dag Jeanny,
Wat een mooi verjaardagscadeau voor
Tijl, onze lieve Tijl !
Hartelijk dank daarvoor ! Geweldig is dat 😀
Die kleine Tijl is ondertussen een grote meneer geworden.Letterlijk dan, want hij blijft ook een schattige kleine deugniet 🤫
Tijl is super aanhankelijk, superlief en supermooi ook. We vinden dat er meer zulke mooie schatten mogen rondlopen op deze wereld. Iedereen is opslag verliefd op hem 💞
Hij geniet met volle teugen van de aandacht die hij nu nog meer krijgt tgv ons Corona-huisarrest. Het doet hem zichtbaar deugd.
Hij heeft een mooie start gekregen van Nova, jou en Lennaert en Cartouche. Ik hoop dat we jullie nog eens kunnen komen bezoeken !
Beste groet en nog eens veel dank, Tijl en Lies Floris Marilou Wannes Nina

Hoi Jeanny,
Hier weer eens een update uit Helmond over
Duko. Het gaat goed met onze grote vriend. Vandaag zijn jaarlijkse entingen gehaald en een gezondheidcheck gedaan. Dierenarts was tevreden, hij zag er goed uit, hij weegt nu 33,1 kilo. Hij ging lekker onbevangen naar binnen, was wel alert toen hij ergens binnen een hond hoorde blaffen. Op de onderzoektafel ging hij graag voor een koekje. Hij liet zich het gefriemel goed aanleunen en rolde lekker op zn rug. Tanden kijken blijft hij toch minder vinden, ondanks veelvuldig oefenen.  Meneer blijft op en neer gaan met het (Niet) goed luisteren. Echt pubergedrag zien we dan. Maar is vaak van korte duur en wanneer we dan weer even wat strenger zijn en meer oefenen gaat het weer beter. We trainen nu ook al even niet meer bij een club. In september beginnen we met de jachtcursus in Sevenum. Daar heb ik veel zin, het zal me benieuwen, want stiekem zit ik niet zo te wachten op die dode beesten in mijn handen maar goed dat overleef ik vast wel😉😂. Wel weer heel leuk om samen aan de gang te gaan. De hete dagen is hij goed doorgekomen. Hij vindt het heerlijk om te zwemmen is, als er water is gaat hij erin en ook echt zwemmen. Het liefste wil hij dat we steeds wat gooien zodat hij het kan halen. Ook in de tuin met de kinderen en de sproeier spelen vindt hij ook heel leuk. Hij begint te waken en zien ook wel een gedragsverandering naar vreemde mensen toe, eerst dook hij er meteen op af en nu tast hij wat meer af. Maar ook al wordt hij wat ouder en waakser, het liefst rust hij lekker uit en ligt hij heerlijk te tutten met een knuffel in zn mond en tussen zn pootjes. De avond brengt hij heerlijk door in de Drentenhouding, op zn Brabants zeggen we: met de ballen bloot…😁 Ik zal nog wat leuke plaatjes bijvoegen van onze knapperd.
Groetjes van Stein, Miranda, Thijm, Lize en Duko🐾

27 mei 2019….. ik weet het nog, als de dag van gisteren. We wisten dat het ‘rommelde’ in kennel vd Grensmaas en we waren zo benieuwd of er een pupje voor ons bij zat. ‘s morgens 07.19 u, ‘zal ik Jeanny een berichtje sturen of er al nieuws is, is het niet te vroeg?’ zei ik tegen Henk. Toch maar besloten om het te doen, de spanning was om te snijden 😬😬 20 Minuten later kwam het verlossende antwoord: ‘het zijn twee teefjes en 4 reutjes en als alles goed blijft gaan zit er een teefje voor jullie bij’. Toen heb ik toch wel een traantje moeten wegpinken, zooooooo blij was ik 🥳 en met mij natuurlijk ook Henk, Cas en Stef.
Nu zijn we een jaar verder, onze deugniet
Saar is niet meer weg te denken, een heerlijke eigenwijze Drent die we af en toe achter het behang kunnen plakken, maar bovenal voor heel veel vreugde, plezier en liefde zorgt. Op naar nog vele mooie jaren met Saar 🥰

UIT HET DAGBOEK VAN EEN HONDENUITLAATSTER….🐾😊🐾

Je mag de parallel weliswaar niet trekken, maar toch vind ik dat tussen het opvoeden/grootbrengen van een kind en een hond veel overeenkomsten zijn. Zowel in de wijze waarop ik er (opvoeding) zelf tegenaan kijk/ als de zorgen die je erbij cadeau krijgt/ als de vreugde en onvoorwaardelijke liefde die je door/voor zo’n wezen voelt.

V.w.b. opvoeding van wezens (kinderen of dieren) waar ik verantwoordelijk voor ben is mijn persoonlijke visie gebaseerd op 3 pijlers:

Zo’n wezen :

1. Mag anderen niet tot last zijn of anderen schade berokkenen

2. Moet zich gelukkig en vrij voelen

3. Moet veilig zijn en zich geborgen voelen

Pffff; ik geef het je te doen want hierbij is sprake van een zeer complexe en regelmatig aan elkaar tegenstrijdige wisselwerking.

Cleo bijvoorbeeld is een leuk, vrolijk, onbevangen en sociaal type die iedere passant, mens en/of dier enthousiast wil begroeten. Wat ze nog niet snapt is dat de meeste passanten dit heel leuk en schattig vinden. Maar niet allemaal. Wat zij ook nog niet helemaal snapt is dat niet alle passanten leuk en aardig zijn.

Ik laat haar dan ook nooit zomaar naar iemand toestormen: om anderen niet tot last te zijn maar ook en vooral om haar te beschermen tegen haar naïviteit. Want: niet alle honden zijn aardig. Integendeel sommige blijken zelfs kwaadaardig. Best lastig in een park waar je honden niet vrij mag laten lopen maar anderen dat wel doen.

Gisteren is Cleo geconfronteerd met het feit dat haar visie op mens en dier niet helemaal reëel is. Ze stond blij netjes aan de lijn te kwispelen toen 2 grote loslopende honden haar benaderden. Die bleken echter geen goede bedoelingen te hebben: ze kwamen strak starend en zonder te kwispelen naderbij en ineens begreep ze het: niet iedereen is aardig. Onbevangen daredevil Cleo raakte voor het eerst in haar leventje in paniek.

De eigenaars (twee dames) riepen vrolijk meewarig; “Och is het zo’n bangig tiepje?” Ik dacht: “Nee mevrouw: uw hond is een gemeen tiepje en u bent een onverantwoordelijk tiepje”.

Nu overweeg ik (ondanks het feit dat ik tegen geweld ben) een taser aan te schaffen. Kom niet aan onze Cleootje! PUH! 

jun 28

De Jachtdrent

Door Nancy van Eck

In het najaar van 2019 ben ik begonnen met mijn eigen jachthondenschool, specifiek voor de Drentsche Patrijshond. Toen ik met deze plannen rondliep en het ter sprake kwam in mijn vriendenkring, kreeg ik steevast de vraag: “Is dat dan anders dan met andere jachthonden?”.

Deze vraag stond voor mij niet centraal bij mijn wens voor een jachthondenschool voor Drenten. Ik constateerde dat een gering aantal Drenten deelneemt aan de wedstrijden voor het werk na het schot.

Deze constatering gecombineerd met het plezier dat ik heb in het geven van jachttraining en het feit dat ik als Drenteneigenaar al een tijdje ‘iets’ voor het ras wil doen, heeft geleid tot het steeds concreter worden van een eigen school.

Nog volop in ‘opstart’ fase, kreeg ik twee Drentenpups doorverwezen via een bevriend instructeur. Deze wilden beiden direct beginnen… binnen een week ging het van idee naar het daadwerkelijk starten met de jachthondenschool. Daarna volgden snel twee pubers en ondertussen trainen er 15 honden bij De JachtDrent.

Het lijkt mij fantastisch als ik een bijdrage kan leveren aan een toename van het aantal Drenten op de jachthondenproeven. Dit is de belangrijkste drijfveer van De JachtDrent.

Dit wil ik realiseren door ook trainingen aan te bieden voor onervaren voorjagers. Daarnaast trainen we in kleine groepen waarbij het zwaartepunt ligt bij het vergroten van het zelfvertrouwen van de combinatie hond/voorjager.

En het antwoord op de vraag van mijn vrienden? Een goede training is afgestemd op de unieke hond/voorjager combinatie en is daarmee maatwerk. Dit is het uitgangspunt van de trainingen bij De JachtDrent. Verder word ik blij van een Drent. Jachttraining geven is altijd leuk, maar de dagen dat ik alleen Drenten heb, maken me gelukkig.

Heb je interesse, kijk eens op de website DeJachtDrent.nl en neem contact op.

Honden vanaf 8 weken zijn welkom, we starten altijd met een gratis kennismakingsles.

mei 17

Grappig..

Tja…en wie is nu bezoeker 400.000? Bianca deed heel erg haar best om precies op tijd te klokken. Een laatste blik op haar mobieltje gaf aan dat”het moment” ergens in de vroege ochtend zou zijn…maar soms gaan dingen heel snel en loopt de synchronisatie niet zoals gepland en was ze helaas te laat. Maar niet getreurd! Toen ik zelf mijn ochtend controle uitvoerde om te kijken of onverlaten geen rare reacties hadden gepost…..stond het tellertje op 400.000 bezoekers. Het had geen zin om weg te klikken want dit moment zou nooit meer terugkomen. Dus dan toch maar een foto gemaakt. En toen Bianca zich als eerste melde dat ze helaas het moment suprême gemist had, verdiend ze wat mij betreft toch het ere plekje.

Deze maand vieren de Novaran’s hun eerste verjaardag. De baasjes en hun hartendieven laten weten dat ze er nog zijn. De terugkomdag en wandeling moeten we ergens dit jaar wel nog zien te plannen na al die corona-toestanden. We blijven ze nauwgezet volgen!

Tijl en Santo zijn de twee reuen die in België wonen. Wat lijken die koppen veel op elkaar….en wat lijken ze veel op Nova!!! Maar niet verdrietig zijn papa Maran, de twee dametjes lijken het meest op hun vader en dat is toch wat meisjes altijd willen!

De twee zeer ondeugende meisjes….

Miranda aan het woord, zomaar “Een dag uit het leven van Duko💖”

“Onze grote vriend is alweer bijna 1 jaar oud. Wat gaat de tijd toch snel. Wat een vriend voor het leven hebben we erbij gekregen! Elke dag blij dat we na veel wikken en wegen toch weer voor een hond zijn gegaan. (Na het overlijden van onze vorige Drent)
Het is zo’n lieverd, hij brengt zoveel!

Zoals een echte Drent betaamd wil hij overal bij zijn, sjokt hij mee van kamer naar keuken, naar buiten, weer naar binnen, ligt in de weg bij het koken, gaat mee met klusjes en pikt dan z’n puppymandje uit de garage en krijgt het voor elkaar zich daar helemaal in te wurmen. Houdt de wacht voor het toilet, onder de trap en is elke keer weer zo blij wanneer je weer in z’n gezichtsveld bent al is het maar na 1 sec.

De kinderen hebben een vriend voor het leven, zijn dol op hem en ravotten wat af met Duko. Duko vindt het allemaal best en kan goed aangeven wanneer het genoeg is en gaat dan lekker op 1 van z’n plekjes liggen.

Sinds twee weken slaapt meneer los in de kamer en wanneer we weg zijn los in de bijkeuken. Dit gaat allemaal goed. Het lijkt alsof hij nu rustiger is dan in de bench. Heerlijk dat dat grote ding nu uit mn huis verdwenen is, hopelijk is hij niet meer nodig. Maar dat zal nog even afwachten zijn, want ook Duko heeft af en toe zijn puberperiodes. 🍌🍌🍌 zijn ook hem niet vreemd. De perfect luisterende pup transformeerde rond een maand of 7 in een jonge hond die toch eens ging kijken wat er gebeurde wanneer hij niet meteen terug kwam, afstand werd steeds een beetje groter en wanneer je aan het spelen bent hoef je toch zeker niet saai naar je vrouwtje te komen dacht Duko. Maar nu een paar maanden later heeft hij toch begrepen dat dat echt gewoon elke keer wel de bedoeling is.

Wij blijven lekker oefenen met elkaar en plezier hebben en genieten van elkaar en de natuur. Want dat doet Duko toch echt het allerliefst, buiten in het bos, bij het ven, op een zandvlakte, als hij maar lekker los kan, rennen en ravotten. Heerlijk!”

mei 02

Ik blog me suf…

Struinen door het wilde paardengebied langs de Grensmaas

Nu we allemaal in hetzelfde schuitje zitten…het schuitje van afwachten en bezinning…komt in sommige mensen het “slechtste” naar boven maar gelukkig bij heeeel veeeel mensen het “beste”. Normen, waarden, gehoorzaamheid en structuur houden ons sinds maart op de been. Tja…en dan moet ik natuurlijk ook overeind blijven. En toch…ik voel me redelijk op mijn gemak, en de tuin en gebied binnen de Grensmaas zijn mijn speeltuin samen met de honden. Mijn boodschappen doe ik sneeky vroeg, bijna als een dief in de nacht…want juist daar word ik geconfronteerd met het “slechtste”. Maar oké…we hebben bijgeleerd, niet mee bemoeien, geen discussie aangaan en niet meegaan in populistische groepsdomheid op het real world wide web!

Mijn werkzame leven ligt stil en aangezien mij nadrukkelijk is medegedeeld dat ik binnen dé risicogroep val….geef ik daar dan nu ook “nadrukkelijk” gehoor aan en heb opeens weer het regelknopje “genieten” gevonden.

Tuinieren, opruimen, wandelen, ontdekken, de grenzen van de Grensmaas afschuimen, fietsen, schilderen, oud zaad zaaien, fotograferen, filmpjes maken, muziek rechtstreeks naar mijn hart luisteren, een ondeugend avontuur of te wel een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid, me een kriek lachen met de humor die zoal langs komt op social media maar alles binnen de normen van het toelaatbare, fatsoen en respect. En dan kan ik niet achterblijven en heb dan ook wat filmpjes gemaakt en gedeeld via de “Drentsche Patrijshond Liefhebbers” groep en zowaar een prijs gewonnen. Het delen van de filmpjes is een ander verhaal want ik knal altijd muziek eronder om het tempo erin te houden, en loop ik ook tegen auteursrechtelijke maatregelen op, maar zonder muziek is het duf en saai dus dat probeer ik dan toch “creatief” te omzeilen. Kun je de filmpjes hier beneden bekijken…dan heb ik een oplossing gevonden 😉

Het zal me benieuwen…

Het tellertje van mijn site/blog laat zien dat deze al bijna 400.000 maal bezocht is! Dat is nogal wat…400.000 maal is de site/blog aangeklikt of in een zoekactie naar boven geploept. Als ik voor elke keer één euro had gekregen kon ik mijn droomhuis in Grosbout en/of Dillingen kopen. De honden trekken natuurlijk de meeste aandacht en dan zeker de berichten rondom de dekkingen en geboortes. Dit jaar zullen er zeker geen pups komen. De volgende jaren hangt af van een aantal factoren en noem het dan maar een wonder. In elk geval heb ik dat niet zelf in de hand, want dan zou het geen “wonder” zijn. Heel jammer voor de mensen die steeds bij me aankloppen voor pups van Nova en willen gebruik maken van de diensten van Lennaert voor hun teefjes.

Lief heb ik altijd gedeeld…en ook wel leed zoals het overlijden van mijn man. Soms wil ik mijn eigen blog gaan veranderen, wat meer zakelijker gericht op de honden, maar op de een of andere manier lukt dat niet. Ik zou dan mijn eigen verleden gaan “veranderen” …dus blijft alles zoals het is…in voor- en tegenspoed! Nu wordt het dus een uitdaging om het blog in de lucht te houden. Zie je toevallig dat je de 400.000ste bezoeker ben…maak een foto, een printscreen of in elk geval een sluitend bewijs en dan zal je eeuwige roem ten deel vallen, vastgenageld bij de mijlpalen in de rechter zijbalk van mijn blog! Wie wil dat nu niet?

Cadeautjes voor Nova en Lennaert

De filmpjes :

Slimme Lennaert

Sweet Child of mine, Nova the Movie, extended edition   Hier was het de uitdaging een parcours te lopen met één hond. Maar hoe doe je dat met twee honden en één camera? Nou zo dus!

Nova the Movie, short edition

🙂 <3

apr 17

Ora siamo tutti

Liefhebben is op dit moment moeilijk. Je wil zo graag knuffelen, een aai over de bol maar het kan niet! Je wil zo graag troosten, vasthouden maar het kan niet. Je wil zo graag vieren maar de felicitaties kunnen alleen worden uitgesproken op afstand!

 

Een nicht schrijft mooie gedichten! Ze schreef onlangs een gedicht in meerdere talen om alle mensen in deze barre tijd een hart onder de riem te steken.

Eerst de Italiaanse versie omdat het een mooie hartstochtelijke taal is en uitermate geschikt voor de liefde maar ook het grote verdriet…

 

Ora siamo tutti circondato da una corona

Ora siamo tutti –
– seduti …
Sotto il sole piangente.
In una vasta agorà …
oltre ogni comprensione.
Un’arena onnicomprensiva,
circondato da una corona

Rilascio un’aura speranzosa,
per il bene dell’umanità.
Un ricordo del profondo –
– riflesso dello spirito.
Un’aurora all’alba – calore illuminante…
Come se fosse disegnato,
dall’amore del mio cuore 💕

Stai al sicuro e stai bene! “

Nu zijn we allemaal omringd door een kroon

Nu zijn we allemaal
– zittend…
Onder de huilende zon.
In een uitgestrekte agora…
buiten begrip.
Een all-inclusive arena,
omringd door een kroon

Laat een hoopvolle aura vrij,
in het belang van de mensheid.
Een herinnering aan de diepe
– reflectie van de geest.
Een aurora bij dageraad – verhelderende warmte…
Alsof het getekend is,
uit de liefde van mijn hart 💕

Blijf veilig en wees gezond!”

Martine Weber 14 april 2020

(de foto’s zijn met toestemming van Jolanda, Hella, Bianca en Henk geplaatst)

apr 11

Beeld-babbelen..

Sinds woensdag 11 maart is er veel veranderd.  De enige mensen die ik afgelopen maand heb gezien “face to face” zijn de dierenarts, de chauffeur van de dierenambulance, de dieren-crematie-meneer, mijn zus, zwager en buurvrouw.
Alles is stilgevallen, behalve de natuur en lente. Gelukkig komen die zonnestralen en troostende warmte op het juiste moment.
In sneltreinvaart doen we opeens met z’n allen waar we al vijfentwintig  jaar over praten en filosoferen….thuiswerken, onderwijs en vergaderen op afstand, online gitaar leren spelen, en vooral veel skypen, face-timen, appen, virtual hug en beeld-babbelen.

Ook de honden moeten eraan geloven…..en zie hier een bonte verzameling “zeg het met een foto”  vriendjes van Nova, Lennaert en Cartouche.

mrt 24

Cartouche is niet meer…

Gisteren is Cartouche rustig ingeslapen. Zijn lichaam wilde niet meer wat zijn koppie probeerde. Naast alle corona ellende, de isolatie, Christian in quarantaine in Nijmegen en alle onzekerheden, wilde en moest ik voor Cartouche de juiste beslissing nemen. De dierenarts kwam aan huis en hij bevestigde wat ik al wist….

Hij is vredig, zonder angst en pijn in mijn armen weggeglipt op weg naar Chris.

Een mooie trotse hond! Altijd vrolijk en op zoek naar contact en een kroelsessie. Een levensgenieter en mentor van Lennaert en toen daar ook nog eens kleine Nova bij kwam kon hij zijn geluk niet op. Hij had een onverstoorbaar karakter en zijn rust straalde uit naar het jonge grut.

Hij heeft de respectabele leeftijd van 13 jaar en 7 maanden bereikt. We missen hem zeer!

De bewaker van ons goed!

De levensgenieter

De allemansvriend

Altijd mee op vakantie!

 

Gisterenochtend…een laatste moment bij elkaar!

 

 

 

 

Ik kreeg een paar lieve reacties in de vorm van een gedicht en verhaaltje ”

Cartouche,
Noats meh dea ondeugende blik
Noats meh dea kroel euver diene kop
Noats meh de poat in mien hand
Noats meh dien begroeting bie thoeskomst.
Meh veur altied in oes gedachte en ❤️
Wat höbs doe oes väöl gegeve
Wat bin iech daoum blie
Dat iech diech gekint höb
Dat’s doe deil waors van oos familie
En door al mien traone heen
Zeen iech noe die sjoan momente veurbie kome.
Momente wat iech neet hou wille misse
Ze geve miech steun in deze zjwaore tied
Meh iech weid zeker es iech vanaovund nao boete kiek
Zal ’n extra ster 🌟 in de loch sjiene
Verbliej de hemel daobove mit dien aanwezigheid
Rus noe mer zach groate vreund

Door John Prevoo

 

Mijn ontmoeting met Cartouche de kriebel hond. Als beginnend Fokker ga je veel praten met fokkers, over alles wat maar met Drenten te maken heeft. Zo ook met Jeanny, over de DNA onderzoeken epilepsie enz. Ik stond aan de deur, aanbellen was zo als gewoonlijk niet nodig een volautomatische deurbel, best handig die Drentjes. De aandacht van de Drenten van Jeanny was zoals verwacht, “wie ben jij wat kom jij doen en hoe ruik je?”. Behalve één Drent, die dacht “de jonge honden eerst”. ( letterlijk) Na Nova en Lennaert de nodige aandacht en kriebels gegeven te hebben kwam het gesprek op gang. Maar toen kwam Cartouche toch eventjes orde op zaken stellen, hij moest toch eventjes kijken wat voor een vlees hij in de kuip had, het ijs was gebroken. Nova en Lennaert dropen af naar hun plekje en Cartouche nam de kriebels in ontvangst, hij liet vakbekwaam merken waar gekriebeld en gefriemeld moest worden. Ook al werd ik afgeleid door het gesprek, steeds werd ik op de juiste wijze geattendeerd dat hij er ook nog was. Cartouche het ga je goed, je bent daar waar je hoort.

Door Jos Sutmuller

mrt 19

Met een knipoog..

Ooit waren mijn eerste woorden op dit blog “Dit is een blog over honden”…maar nu ?…Nu gaat het ook over een nachtmerrie waarin de hele wereld terecht is gekomen. Wisten we dat het kon gebeuren?

Nee!!..Want we zijn mensen, altijd bezig, altijd vooruit, we streven doelen na, gaan op vakantie, hebben een ellenlange bucketlist en tussendoor planten we ons ook nog voort en geen tijd om stil te staan bij grote rampen.

Ja!!.. Natuurlijk wisten we dat het kon gebeuren.. Want we zijn mensen en schrijven boeken en maken films over rampen, en als je het kunt bedenken voor een script van een film…dan ben je niet meer ver weg van werkelijkheid.

Gisterenavond skypte ik met Bianca, een oud collega. We wisselde wat nuchtere feiten en bezorgdheden uit en viel dan inderdaad het woord “rampenfilm” en hoe absurd en surrealistisch op dit moment alles is.

In rampenfilms gaat het in eerste instantie altijd hartstikke fout. Parijs, London en New York worden altijd als eerste getroffen door een bom, vloedgolf of meteoriet. Daar moet je dus nu ook vooral weg blijven..

Dan is er het moment dat dé premier het woord tot ons richt en verteld wat boven ons hoofd hangt, dat er een grote ark gebouwd is, of een ondergrondse stad uit graniet is gehakt en dat een selectief groepje mensen NU een brief in de bus krijgt omdat ze zijn gekozen om te overleven, gezien hun uitzonderlijke kwaliteiten. Ze zullen twee jaren ronddobberend in een ark en bij de Mount Everest aanmeren, of drie  jaar in het donker in een ondergrondse stad verblijven totdat de straling is verdwenen of het virus is uit-gewaard.

Bianca liet zich ontvallen dat onze brievenbus leeg zou blijven. Nu schat ik haar wel hoog in want ze heeft veel verstand van bouwwerken, scheuren, krimp en rek….zo iemand heb je toch nodig als je de boel wil herbouwen.

Voor mij is er minder hoop…al wat ouder en vallend in de “risicogroep”…..en nu kom ik toch weer terug op de honden. Want in die ark stoppen ze ook alle dieren en aangezien mijn honden als ras zeldzaam zijn en behoren tot “Nederlands cultureel erfgoed” gloort er hoop. Die honden hebben ook een begeleider nodig en Nova hangt heel erg aan mij. Dus toch een happy end!!

Maar als het echt zover komt, dan geef ik mijn ticket aan Christian!

mrt 17

Sociaal Isolement

Gelukkig is wel de lente terug!

Het zijn rare verwarrende tijden! De overheid geeft een dringend en dwingend advies voorlopig je terug te trekken in een “Sociaal isolement”. Er hangt ons inmiddels van alles boven het hoofd en de wereld is in het slot gegooid. Constant geeft het Nieuws een overzicht van alles wat we preventief kunnen doen en vooral wat we niet kunnen doen …geen school, geen kroeg, geen werk, geen Formule-1, geen EK, geen evenementen, geen festivals, geen vermaak, geen plezier en natuurlijk veel gesprekken over economie en geld.

Het politieke kissebis in eerste instantie was irritant en zelfs gevaarlijk voor ons allemaal. Daadkracht en saamhorigheid hebben we nu nodig, en een politicus die vanuit de oppositie op dit moment probeert zijn partij te profileren en moties van wantrouwen indient en opruiende taal de wereld inhelpt is uit op chaos…en juist chaos kunnen we niet gebruiken.

Nee….we willen niet dat de nachtmerrie die op dit moment in Italië heerst deze kant opkomt. Nu wil ik wel in navolging van de Italianen samen gaan zingen….maar dan moet ik HEEL hard zingen want er zijn maar een paar buren en ze wonen niet onder zingafstand en met minder akoestiek zoals in een flatopstelling.

Nog voordat “het sociaal Isolement” werd opgelegd en een feit werd had ik al begin vorige week mijn conclusies getrokken en ja daar hoort ook bij dat je wat extra eten, drinken, honden-kattenvoer en verzorgingsmiddelen in huis haalt. Sommige noemen het hamsteren…ik noem het overleven want ik kan niet van andere verwachten dat zij extra’s risico’s gaan nemen om mij uit penibele situaties te redden.  Het enige wat op dit moment van ons wordt gevraagd is afzondering, fatsoen, respect, oog voor elkaar en een stuk eigen verantwoording.

De honden en de kat zijn mijn huisgenoten. Het WorldWideWeb en social media zijn mijn klankbord. Uit België ontvang ik wat mopjes om de moraal hoog te houden. De buurvrouw overhandigde me op netje twee meter afstand nog wat boodschappen.  De premier heeft gesproken…duidelijke taal!  De lente komt eraan. Ik mis al jaren een huismerel. Een paar jaar geleden zijn ze allemaal overleden aan een virus…Komt er een merel te overlijden dan wordt zijn plek snel ingenomen door een andere vrolijke gevederde vriend die met zijn mooie gezang rivalen op afstand houdt, maar al jaren blijft het stil in de vroege ochtend ..…..en net vandaag hoor ik toch een merel fluiten. We gaan een verschrikkelijke moeilijke periode tegemoet. Help elkaar en steun elkaar!!

Dan maar wat schilderen en kleur bekennen!

Een spontaan gedicht, geschreven door John Prevoo uit Valkenburg, 17 maart 2020.

‘T Merelke

De stilte doorbroke
Dao woort op miech geflote
‘Nne glimlach op mien geziech
Toaverdes doe bie miech
Door diene zangk
Kraog deze daag klank
Doe zongs oet volle mach
Gekleid in zjwarte klederdag
Doe waors neet in rouw
Floots nao ’n loch straolend blauw
En langs ’n struimende Maas
Waors doe vandaag de baas