jun 08

Yes!!!!!

MP1120895 (1280x960)et natte haartjes en overal spierpijn probeer ik dan maar toch een verhaaltje vandaag op mijn blog te krijgen, en een zinnig iets te schrijven met kop en staart! Gisterenavond nergens last van en had ik 10tallen hersenspinsels kunnen neertikken, maar toen stond ik nog stijf van de adrenaline. Dit zou eigenlijk een net ordelijk blog over honden moeten zijn, maar heeft inmiddels een stevige R&R gehalte! Vandaag mag het nog even, en alles voor de lezer hé! Dat moet ook Eric Corton gisteren gedacht hebben toen in de wirwar van mensen, één iemand hem bij naam noemde. Nu stond ik tussen een aantal netjes gesoigneerde Belgische dames die van alles en nog wat moesten weten! Ze waren moeilijk te plaatsen en het was me onduidelijk waar ze eigenlijk voor kwamen, want ze wisten niets over de Stones, hadden interesse in beveiliger 501 en wilde dan wel het plectrum hebben van Keith Richard. Ach ja en ik ben niet de beroerdste en sprak namens hen beveiliger 501 aan en een van de dames maakte een afspraakje met hem en wilde vervolgens met mij op de foto??? Toen Eric Corton opdook wilde ze natuurlijk ook weten wie dat was en misschien zelfs een afspraakje maken, maar hij maakte een vrolijk babbeltje met mij, ik kreeg drinken van de beveiligers, had zomaar aanzien en werd ingesloten door mijn Belgische vriendinnen…..help waar is Christian……hoe kom ik hier terecht…..?

Ik had Stella het baasje van Juno beloofd om namens haar naar John Mayer te kijken en was met Christian wat dichterbij gekropen om wat foto’s te maken van John. Het was echt druk voorin, er stonden al uren mensen tegen de hekken aan om maar niets te missen van de Stones. Aangezien wij pas om 17.00 uur op het terrein waren, deed ik geen moeite om me daar tussen te dringen. Christian ging een ommetje maken en opeens werden ruimtes die eerst waren afgesloten vrij gegeven. Ik dacht nog “heb je hier niet speciale bandjes voor nodig?”, maar de beveiliging maakte een gebaar van hand opsteken, en ik stak mijn hand op…….hup door een poortje…en daar stond ik VIP, vooraan! Overrompeld door deze ervaring “en waar is Christian?” probeerde ik hem te bellen en te sms-en, maar geen bereik. In het vak werden niet al te veel mensen toegelaten en kon ik op mijn gemak een plekje innemen waar ik alles kon overzien. Achter me was een zee van 65.000 gezichten die blij verlicht werden door de ondergaande zon.

Het concert ontrolde zich zoals verwacht! Groots, vuur, kleur, de herkenning en mijn blijdschap!

Gisterenavond was ik vooral verbaasd, verbaasd over de massa’s mensen, verbaasd over de vriendelijkheid, verbaasd over de kwaliteit van de groepen, verbaasd over de toegankelijkheid van de helden, verbaasd over de strenge maar correcte beveiliging, verbaasd over de schone toiletten met WC papier,  en verbaasd over de…… prijzen.

Eindelijk had ik bereik en kwam er een berichtje binnen van Christian dat hij stond op de afgesproken plaats, gelukkig niet ver bij mij vandaan maar wel in de “normale” zone! Ook kwamen er berichtjes binnen van Ilse die alles volgde via de radio en TV en vroeg “waar sta je”.  “Dat geloofd niemand”. Tijdens de klanken van de “Midnight Rambler” toch maar even proberen te skypen met Jan in Frankrijk, die als Beatles fan eens verzuchte dat ik tenminste mijn helden nog in levende lijven kon aanschouwen. Ik heb mijn mobieltje in de lucht gestoken en Mick kwam net over de catwalk aan geparadeerd, “Move like Jagger”, maar of de klanken en beelden Frankrijk bereikt hebben weet ik niet!

Toen het eenerlaatste liedje werd inzet heb ik toch mijn moederhart gevolgd om Christian te zoeken. Hij stond exact op de aangegeven plek en onder de klanken van “You can’t always get what you want” maakte we een omtrekkende manoeuvre om de mensenmassa heen om exact bij de uitgang terecht te komen en met goed zicht op het afsluitende vuurwerk. Christian had een slimme route bedacht en snel en handig stuiterde we voor de mensenkudde uit die me deed denken aan de trek van de gnoes.

Moe en voldaan plofte we in de auto……………………….

oh ja, foto’s allemaal zelf gemaakt!

P1120823 (1280x960)

P1130024 (1280x960) P1120986 (1280x883)
P1120878 (1280x984) 10325740_501373846657410_2840093050474160411_n (960x720) P1010708 (1280x960) P1010710 (1280x960)


10004003_501373843324077_1340965094691580242_n (960x720)

jun 08

Eric Corton

En wie kwam ik tegen? Eric Corton! Hij liep daar rond met een filmploeg en ik stond netjes achter de hekken mijn fototoestel wat in te stellen. Wie is dat vroeg iemand? Dat is Eric, zei ik, en hij keek op en kwam naar me toe om een praatje te maken en een handje te geven. http://nl.wikipedia.org/wiki/Eric_Corton

Vraag niet hoe! maar ik stond helemaal vooraan bij de catwalk aan de linker kant! Morgen…of vandaag meer!

P1120841 P1120842

P1120895

De zon gaat onder achter Mick!

jun 06

Alive&Kicking

IMG_2779Helaas mogen Christian en ik morgen niets meenemen naar MegaLand in Landgraaf, want het organiseren van popconcerten is big business, en moeten we ons in leven zien te houden met dure drankjes en frites!

Chris blijft thuis, en hoewel ik ging voor 4 kaarten, werden het er maar 2. Het is toch wel een fijn gevoel te weten dat de honden gewoon kunnen doen wat ze altijd doen, en dat er iemand is die via de “Kiss&Ride”  ons dropt en weer oppikt. Die 4 de kaart zat er toen al niet meer in en zal deze persoon moeten volstaan met mijn verhalen, en ik hoop foto’s!

Tja en dan sta ik daar morgen met mijn kleine grote man van 15 jaar, een kop groter, met donkere krullen en dromerige groene ogen. Ik pieker er wel een beetje over of dat wel cool is en niet stom, om met een oude hoogblonde moeder, maar ook met groene ogen, naar Pinkpop te gaan, maar hem deert het niet! Hij maakt zich geen zorgen over wel of niet cool, en stom…hoezo? , en dat maakt hem juist meer dan cool, calm and collected!

Op zijn geboortekaartje stond de volgende tekst “You took me home, you live me on, Alive & Kicking” En 16 jaar geleden betekende die woorden heel veel voor ons. Op de valreep kondigde hij zich aan en ging er iets gebeuren wat we eigenlijk al lang uit ons hoofd hadden gezet!
Ik denk nog vaak terug aan zijn toch wel moeizame geboorte en de vanzelfsprekendheid toen hij er eenmaal was. Jarenlang bracht ik hem elke dag naar de kinderopvang en later naar school. Tijdens de vele autoritten werd hij voorgeprogrammeerd met mijn muziekkeuze en draaide we verschillende bandjes en cd’s grijs. We genoten samen van de brutale Giel met zijn ochtendshow en luisterde aandachtig naar het journaal, waarna hij me altijd overlaadde met de steeds terugkerende “waarom” vragen, en probeerde ik moeilijk uit te leggen waarom het altijd oorlog is en waarom mensen dood gaan.

Sinds 3 jaar gaat hij naar het voortgezet onderwijs en meer zijn eigen gang, maar het is toch altijd leuk en fijn te constateren dat hij toch voor dezelfde dingen warm loopt als wij. We hebben veel gemeen, maar één ding niet. Hij heeft minder met honden, en meer met de katten.

En als Lennaert eens een keertje iets mispeuterd, kijkt hij me vaderlijk aan, en zegt met zijn nu al donkere stem “jij wilde zo graag een tweede hond”!

P1110768 Niet op Pinkpop maar wel op Bospop en TW classic The Simple Minds : Alive&Kicking

 

jun 03

Heart of stone***

Rolling Stones_promoFB_1007-13 Opeens sloeg de schrik om mijn hart! Nog maar 4 nachten slapen en dan wordt mijn 19 jaren wachten beloond!

19 jaren gewacht om weer eens een Rolling Stones concert bij te mogen wonen. Snel probeer ik te reconstrueren wat allemaal in die 19 jaar is gebeurd! Zowat alle emoties heb ik doorleefd in die periode, intens geluk, maar ook het diepste verdriet! Na wat omzwervingen weer teruggekeerd in mijn geboortedorp, wereldkampioen ZH, én wees, én moeder geworden!

Daarvoor heb ik zelfs 22 jaar moeten wachten en terwijl ik dit tik, voel ik me behoorlijk onnozel, en zal men denken dat ik een of andere zwijmelende, kwijnende fan ben, maar dat is niet zo.
Een echte verklaring is er niet. Het is voor mij geen hype, maar iets waar ik op 13 jarige leeftijd kennis mee maakte en wat altijd latent aanwezig is. Ik maak veelvuldig uitstapjes naar andere muziek, top2000, R&R, jaren 80, Simple Minds, ABC, Philadelphia sound, Motown, Blues Brother, Gun N’ Roses, U2, Cash, klassiek, filmklanken, Trööt in de gööt, Fatboy Slim, Graffiti6 enz…maar er is altijd plek voor een Stones CD in mijn wisselaar.

In de 70-tiger jaren werd er op de radio ’s avonds een muziek programma uitgezonden, “De geschiedenis van de popmuziek” met Tom Mulder.  Het programma begon netjes met Elvis en de Beatles zoals dat hoorde. Vlijtig probeerde ik alle liedjes met het cassette recordertje van mijn vader op te nemen, om ze vervolgens de hele week te beluisteren en proberen te achterhalen wat de teksten inhielden. Het resultaat:  ik was 3 weken Beatlesfan en zong al die mooie vrolijke liedjes mee “Love, love me do,  You know I love you.  I’ll always be true,  So please, love me do,  Whoa, love me do” en zelfs een mondharmonica was niet duf!

De uitzending over de Beatles duurde 3 weken en toen waren de Rolling Stones aan de beurt………Wat was dit? Weg mierzoete feeling good muziekjes. Het leven is een jungle en je moet vechten voor je leven, voor geld, je liefje, een baan, je toekomst en je geluk. “And if you catch the Midnight Rambler, I’ll steal your mistress from under your nose. Well, go easy with your cold fandango. I’ll stick my knife right down your throat, Baby, and it hurts!”*

Kijk dat zijn pas teksten die een 13-jarige naar adem doet snakken, rijmschema’s werden losgelaten en de mondharmonica sneed snerpend door je ziel. De Stones zaten zelf toen in een donkere drugperiode maar dat belette me niet om hen vanaf toen rustig, op afstand te volgen. Niemand had er last van en ze werden zelden tot niet gedraaid in het uitgaansleven van Echt en Susteren. En natuurlijk gingen veel van hun liedjes over seks en werden ze geweerd in verschillende landen en moesten ze herhaaldelijk hun teksten aanpassen. Maar wat is er mis met het toch vrolijke “Let’s spend the night together”** daar krijg je toch alleen maar een euforisch gevoel van!

Na hun donkere periode ontwikkelde de Stones zich tot een Stadion act en zo ook hun muziekkeuze voor een miljoenenpubliek. Ja hier kan ik zeker van genieten, maar nog meer geniet ik van de onbekendere nummers, of de B-kanten. Alle muzieksoorten hebben zij uitgeprobeerd en uitgebracht, rock, ballads, country, disco, rap, reggae, blues, verdriet, eenzaamheid, brutaliteit, alles en zelfs als coverband zouden ze furore gemaakt hebben!

potd-rolling-stone_2564371b

Nee, de Stones zijn niet zo maar een oudemannenband! Het is een geoliede machine, een bedrijf met honderden mensen in dienst, met een immense creativiteit en voor elke stemming en situatie een lied, een regel, een verzuchting, een kreun!
Ach! en als Mick aan me vraagt of ik met hem wil trouwen, zeg ik waarschijnlijk nee, want daar gaat het mij absoluut niet om…………..maar nu ik erover nadenk…..

Zaterdag sta ik met mijn zoon Christian tussen 60.000 andere bezoekers. Men voorspelt 30 graden, het wordt afzien, dorst lijden, vechten tegen vermoeidheid, en ook al zingen ze vals, en ook al zien ze er niet uit……….het wordt fantastisch! https://www.youtube.com/watch?v=YQ9a6lh9sps&feature=youtu.be

rolling-stones-abu-dhabi-3

 

*Midnight Rambler https://www.youtube.com/watch?v=4uHE65QwlVU

**Let spend the night together: https://www.youtube.com/watch?v=65BHBa55r5s

***Heart of stone: https://www.youtube.com/watch?v=uDB8BGqRIQU

 Jeanny 

jun 02

Petpunten en filmsterren!

Na alle drenten-toestanden in het weekend is het weer vandaag “business as usual” en zijn we begonnen met een bezoek aan de ……dierenarts. Niet dat iemand ziek is,  maar gewoon de normale check-up, alle entingen op peil brengen, en een spray in de neus.

Met een buitenlandse vakantie in het vooruitzicht, en toch wel erg veel teken kun je beter op alles voorbereid zijn. Een struikelblok is momenteel dat Lennaert erg veel zwemt en vlooien-tekenpipetjes dan amper “protectie” bieden. Mijn dierenarts zegt dan steevast “daar hebben we iets nieuws voor” Ik luister netjes naar het verhaal en probeer een inschatting te maken hoeveel dat “nieuws” extra gaat kosten! Maar deze keer ben ik bezweken en heb gekozen voor het nieuwe product. Het is nl. een pil en beschermt de hond 3 maanden tegen vlooien en teken en er kan volop gezwommen worden.

Lennaert kreeg de complimentjes dat hij er zo goed bijstond! Niet te dik, 31,6 kg schoon aan de haak, flinke ontwikkelde spieren, en alert op alles wat er om hem heen gebeurde. Hij ging zelfs aandachtig naar een beeldscherm kijken waarin honden en katten de hoofdrol speelde, dat wil zeggen ontvlooid werden!

Aangezien Lennaert een jachthond is wil ik hem dan toch ook laten testen op Von Willebrand en had de formulieren en een set swab al in huis. Ze waren afkomstig  van het van Haeringen Instituut en het was een “doe het zelf pakketje”.  Na bestudering  van het formulier heb ik er toch voor gekozen om niet zelf te swabben en dit door de dierenarts te laten doen, want je moet toch op een of andere manier bewijs hebben dat je niet je eigen wangslijmvlies opstuurt! Nu stond er wel nergens dat dit verplicht is, maar wel dat de echtheid gegarandeerd moet zijn!?! Mij een raadsel hoe je dit met een “doe het zelf swab pakketje” voor elkaar krijgt.

Al met al was ik dus bijna een uur kwijt bij de dierenarts met mijn 2 witte prinsjes! Ik had al een inschatting gemaakt wat zo iets ging kosten en nam me voor geen krimp te geven bij het horen van het bedrag. Er werd een getal genoemd en al mijn goede voornemens waren direct weg. Nu bleek dat hoge getal mijn “Petpunten”, of te wel mijn spaarpunten te zijn, en ik zuchtte opgelucht……..tevergeefs!!, want vele p(r)etpunten krijg je toch alleen maar als daar hoge bedragen in euro’s tegenover staan.

Maar ja, als ik dan bedenk dat ik bijna een uur binnen ben geweest. Eén dokter, en dan nog eens 3 assistenten om te helpen mijn schatjes in bedwang te houden, en dan met name Cartouche, want die ouwe reus heeft hier hele maal geen zin meer in. Zeker niet als hij in de gaten krijgt dat ze iets in zijn neus willen spuiten. Uiteindelijk heb ik hem zelf de tanden laten zien, zelf hem tot 3 keer toe op de tafel en weer van de tafel getild en een strik om zijn neus gebonden. Ik had hem zelf in de houdgreep en die spray werd verdacht dicht bij mijn neus gespoten…maar al met al zal het toch wel allemaal zijn geld waard zijn!

Vandaag de film van eergisteren, het was een fijne dag, en de beelden spreken voor zich: https://www.youtube.com/watch?v=zivbKWjVzno&feature=em-upload_owner
(als de link niet werkt, dan hoor ik het wel……auteursrechten op muziek…)

IMG_4361

Mooie Lucy

 

jun 01

13 drenten..

P1010547 (1280x960)

Op een laatste dag in mei, 13 drenten frank en vrij.
hun koppen bij elkaar, een wolk van wit bruin haar!

 

Onze tuin heeft de zware test doorstaan. Ze is “drentenproof”!! Nu moet ik toegeven dat ze in het dagelijks leven al is ingericht op 2 drenten. Veel gazon, weinig perken, een slim geplaatst hekje om een gewoonte loopje door een bloemenbed te voorkomen, en alles hermetisch dubbeldraads afgemaakt. Het is altijd even afwachten of er niet ergens nog een zwakke plek zit, en het is evolutionair vastgelegd dat “de natuur overal een oplossing voor vindt”, maar zelfs meesteres gaatjesvinder Belle uit het Faes roedel vond deze keer niet de oplossing.

P1010543 (1280x960)

We waren samengekomen om onze honden te bewonderen, overgrenzende moppen te vertellen en te wandelen in het Roosterse Maaslandschap. De wandeling voerde ons via Kokkelert rechtstreeks naar de Maas. Helaas hebben Cartouche en Heros nog altijd een appeltje te schillen.  Je merkt helemaal niet dat ze schijnbaar elkaar constant in het oog houden, want ze kijken niet naar elkaar, grommen niet naar elkaar maar als die 2 elkaar dan los tegenkomen…….Ik denk dat Heros niet vergeten is dat zijn favoriete zusje Hera, twee jaar geleden, twee dagen achter elkaar een paar uur weg is geweest,  ze naar vreemde vent rook toen ze terugkwam, en tot overmaat van ramp zwanger bleek te zijn!!

Verder eigenlijk weinig incidenten te melden, behalve dat Steven zijn bril heeft verloren en we bijna omkwamen van de dorst. De honden niet, die hebben geproefd van het Maaswater  en lekker gepootjebaad. Gelukkig is er in Roosteren één kroeg, maar………die was gesloten. Toch heeft Peter van café de Tramhalte de deuren opengegooid en hebben we genoten van een paar frisse biertjes. Peter had natuurlijk snel in de gaten dat de meerderheid van de gasten bestond uit Belgen en kreeg diegenen met de meeste praatjes een mooi Jupiler  glas met de Nederlandse vlag cadeau en een oranje T shirt. Ook de dames kregen een hip Ray Ban modelletje brilletje en waren we allemaal als kinderen zo blij.

P1010592 (1280x960)

 

De voorziene wandeling werd vanwege het toch warme weer royaal ingekort, en dat is natuurlijk jammer, maar biedt weer perspectief tot een vervolg. Weer thuis aangekomen gingen de gesprekken al weer snel over onze drenten en met name Harry en Yvonne, de baasjes van Kari en Saku wilde alles weten over dit zootje ongeregeld en je zag ze denken  “aha, zit dat zo!” Saku zelf was niet echt onder de indruk van haar schoonmoeder, en zitten we altijd te letten op de reuen.., ditmaal waren het de dames die elkaar eens goed de waarheid vertelde.

Lobke, zusje van Lennaert, pakte het nog het slimst aan. Zij heeft het vermogen zich onzichtbaar te maken en zich niet te mengen in familie twisten. Maar als alle honden uit de keuken weg moeten bij het eten, blijkt dan toch opeens Lobke alleen in de keuken te zitten bij al dat lekkers. Krijgt het Faes-roedel in de schuur het avondmaal geserveerd, en moet de deur dicht zodat er rustig gegeten kan worden, en hebben we toch echt tot 3 keer toe geteld en opgelet dat er maar vier honden in de schuur zitten, blijkt na 10 minuten dat ook Lobke in de schuur zit! Gewoon lekker meesmikkelen!

De 4 tienermannen….die hebben we al helemaal niet gezien! De kersenvlaai, cola en chips werden meegesleept naar het gamehol en reken maar dat die het reuze naar hun zin hebben gehad!

Er gingen al geluiden op over een vervolg……..en wie weet trippelen dan dapper een aantal pups van Saku en Lennaert mee…

P1010612

Zie ook het Bas en Belle blog!

P1010552 (1280x960)

P1010583 (1280x960)

 

mei 30

Meet The Fockers!

P1010681 (640x480)

Of het morgen er zo heftig aan toe gaat als in de film “Meet the Fockers” waarin een jongeman dingt naar de hand van een schone, maar de schoonvader wil geen “chink in my chain” of te wel  “zwakke plek in mijn ketting”, denk ik niet. We gaan een dag tegemoet met één grote drentenfamilie en dat staat garant voor veel plezier,!

 

DSC00331 (1280x960)

Nu zit ik een beetje te dubben over de wandelroute. Niet dat die niet mooi is, maar er moet toch ook minimaal één terras in zijn opgenomen, want honden moeten nu eenmaal geregeld drinken!  Na wat bellen heen en weer en omlegging van de route is het geregeld. Het gezelschap zal bestaan uit 13 honden, bijna allemaal familie van elkaar. Alleen de reuen Gorky en Siebe zijn “aangetrouwd”.  Ook Kari en Saku zijn nog nieuw voor de familie, maar door de verloving van Lennaert met Saku horen ze nu er ook bij, en voor de baasjes is het dan ook een beetje een spannende dag, vandaar de woordspelling, “Meet de fokkers”, wij dus!! (Trailer film : http://www.youtube.com/watch?v=2DBf7IHBAA8 )

We willen onze gasten laten kennismaken met typische Limburgse gerechten, zoals asperges,  kouw sjottel, zoer vleisj en natuurlijk vlaai. Ook de Alfa edelpils zal niet ontbreken. Het gezelschap zal zich zeker van hun beste kant laten zien, want dat hebben ze al vaker bewezen en zal morgen de tafel, meer dan overvol zijn met nog allerlei meegebrachte eet- en drinkwaar!

getimage2 (7) (600x450)

De honden zullen zich goed amuseren en ik weet zeker dat ik dan weer voor een paar dagen stof en foto’s heb om mijn blog te vullen…………………………..

………en zie je ons morgen lopen en ben je lezer van dit blog kom gerust even een praatje maken en weet je direct wie Gorky, Cartouche, Siebe, Kari, Saku, Belle, Hera, Heros, Lucy, Lando, Lana, Lobke, Lennaert is!

P1120271 (1280x960)

 

P1120263 (1280x960)

Jeanny

mei 29

20 jaar geleden deel 3!

P1090899 (1280x960)
Deel 3

De Maas had dan toch haar tanden laten zien, en er moest veel veranderen, want dit mocht nooit meer gebeuren. Maar zoals zeker is dat de mens ooit zal uitsterven en de aarde niet meer om haar as zal draaien, ook zo zal de Maas ooit terugnemen wat van haar is, de natuurlijke loop en uiterwaarden. Voor Roosteren en andere maasdorpen betekende dit dat er niet meer gebouwd mocht worden in de uiterwaarden en dat er een plan ontwikkeld werd om mens en dier te beschermen en waar natuurlijk ook nog geld mee  verdiend moest worden. Door het gekibbel hierover gingen er 2 jaren voorbij en de Maas klopte weer aan de deur. Hoe kan dit nou? De waterstanden hadden hun normale peil bereikt en er bestond toch helemaal geen gevaar. Tja, maar  onze Belgische buren, die hadden niet zolang gekibbeld over mooie plannen maar gewoon een hele dikke betonnen kademuur opgetrokken, met als gevolg dat het water in plaats van 2 kanten maar één kant kon uitwaaieren………..en dat was weer toevallig richting Roosteren.

Alweer rukte leger, brandweer en Duitsers uit, maar nu om een hoge, lemen wal rondom Roosteren te leggen. De Maas werd inderdaad tegengehouden, maar de volgende tegenslag diende zich aan.  De klei voor de wal was afkomstig uit een inklinking depot en bleek vervuild te zijn….. en alweer verbleven mijn ouders met de Kerst bij ons en kwam het gekibbel op gang tussen milieugroepen, landschapsarchitecten, de politiek, grindmaatschappijen, boeren en gelukkig ook onze Belgische buur.

Uiteindelijke werd “de Grensmaas” geboren, een ambitieus plan dat veiligheid  zou brengen, geld zou opleveren door grindwinning en van de gebieden rond de Maas een groot natuurgebied zou maken , en wel 15 jaar in beslag zou nemen.  De dijken werden verhoogd en jaren lang lag alles er lelijk en troosteloos erbij zonder mooie begroeiing en zicht op verbetering. De boeren moesten hun grond afstaan en alles werd terug gegeven aan de natuur. Wat miste ik de gele graanvelden en de groene vette weides met mooie koeien. De koeien werden vervangen door oerossen en  5 wilde paarden, en  inmiddels loopt er een ontembare kudde van wel 60 paarden rond!

3 jaar na de watersnoodramp hebben wij het huis gekocht van mijn ouders en hebben met hun samen nog 13 jaar geleefd in de “gevarenzone”. Elke keer als het waterpeil steeg voelde  we weer die spanning en ging vader voorraden inslaan en alles klaar zetten en deze keer zou hij “zeker blijven”!

In december 2013 was het 20 jaar geleden en mijn ouders zijn er niet meer. Op hun graf prijkt een grote Naamse steen die als laatste onderdeel van het Grensmaastraject werd opgebaggerd bij de brug van Maaseik . Tijdens de oorlog hadden de Duitsers de brug opgeblazen en al die jaren was de steen bewerkt en gepolijst door het stromende water, verder niets mee gedaan alleen heel simpel hun beider voornamen in gebeiteld.

In Roosteren is de Maas nog altijd de baas! Ze heeft teruggekregen wat van haar was.  De boeren en de bedrijven, op enkele uitzonderingen na zijn verdwenen. Heel sporadisch mag er gebouwd worden, en dan alleen in de kern van het dorp. De uiterwaarden worden bevolkt door alles wat wild is. ’s Winters overwinteren er duizenden ganzen afkomstig uit Rusland, je ziet er aalscholvers, reigers en soms een verdwaalde ooievaar.  Vossen en reeën zijn na 100 jaar teruggekeerd en inmiddels is de bever ook al gespot.

Maar al die natuur heeft één heel groot nadeel, nergens, nee nergens mag ik mijn hond loslaten!

http://home.kpn.nl/cat1/


P1090899 (1280x960)Maar het blijft mooi!

O

P1090890 P1090877

 

Deel 1

Deel 2