apr 28

Koffiemolen..

IMG_2678

Chris was met de auto naar de garage en hij kwam terug met een koffiemolen, tenminste dat waren zijn woorden toen hij uitstapte!

Maar dan wel een mooie koffiemolen met sprekende kleurtjes. Het bleek dat de leenauto’s allemaal niet beschikbaar waren en kreeg hij van mijn broer Joep een klassieker mee.

Nu lijken die kleurtjes wel erg over de top en niet natuurlijk, maar dat is toch niet waar. In onze tuin staat een donker rode brem en het rood van deze brem komt overeen met het koffiemolen rood. Ook het geel bloeit momenteel volop, en kon ik in één shot deze “onnatuurlijkheid” vastleggen. 

IMG_2681

IMG_2679

Het kevertje, want daar hebben we het hier over, is nu weer terug naar de garage, maar het was wel leuk om er een dagje naar te kijken! 

AutoBustin

 

 

 

 

apr 27

Vervolg…

Omdat het gisteren zo leuk was hier nog een vervolg….. Jan Prince, baasje van Siebe had zijn waadpak aangedaan om eventueel te helpen als het mis zou gaan. En gelukkig, het ging mis! Zijn pak liep vol met water en ik zal zijn blik niet vergeten toen het koude water bepaalde levels in zijn waadpak bereikte! Daar zijn helaas geen foto’s van. (Ik stond “schijnbaar” in de weg, maar de rest was  gewoon niet in staat foto’s te maken en Lennaert was op dat moment te water en die had ook mijn support nodig!) Sorry Jan! Ik moest kiezen, en had ik geholpen dan had ik waarschijnlijk ook een nat pak opgelopen. Je vrouw Karin lachte trouwens het hardst!

 

IMG_2526 (1280x853)

Hier gaat het nog goed!

DSC03459 (1280x857)

Blub, blub!

IMG_2358 - kopie (853x1280)

Hera en Lobke, een mooi span!

IMG_2473 (1280x853)

Hera is er niet vies van!

IMG_2611 - kopie (1280x853)

Lobke doet het goed!

IMG_2628 (1280x853)

De oversteek!

IMG_2668 (1280x853)

Siebe in actie!

 

DSC01474[2] (644x484)

Libre en Karine

 

 

apr 26

Cadeautje..

Len2

 

Soms krijg je zomaar opeens onverwachts een cadeautje, en soms krijg je er meer! Vandaag had ik dat geluk en ik hoefde al die cadeautjes nog niet eens uit te pakken!

26 februari j.l schreef ik onderstaand mailtje aan een aantal drentenvrienden!
 “Ik heb een dikke brief uit België ontvangen en ben nu officieel lid van de “Jachtgebruikshondenvereniging Antwerpen”. Voor een niet jager is dit een toch wel rare gewaarwording maar verheug me wel op de oefeningen en alles wat Lennaert en ik kunnen leren”.

Op voordracht van onze vriend Louis zijn we met een aantal bezitters van pups van Hera en Cartouche lid geworden van deze vereniging om samen met onze honden één zaterdag in de maand oefeningen te doen.

Vandaag was het de 2e keer dat we hadden afgesproken, en aanwezig waren de zusjes Lobke en  Libre, moeder Hera, Siebe en Lennaert.  Louis met zijn Gorky waren er dit keer niet bij en had Karin en Jan van Siebe en Lobke een programma voorbereid met voor Lennaert een aantal nieuwe elementen. Nu staat Lennaert bekend als een stuiterbal en ongeleid projectiel, en ontkennen heeft geen zin, want dat is ook zo……tot vandaag!. Opeens vielen een aantal puzzelstukjes op zijn plaats. Zijn onstuimigheid en alertheid zette hij vandaag om in jachtpassie. Ik merkte het al tijdens de voorbereidende oefeningen. Hij  liet zich niet meer afleiden door …alles wat maar kan afleiden.. en keek aandachtig toe hoe andere honden hun proeven deden.  Behalve met dummy’s werd er ook gewerkt met een eend en konijn. Toch wel enigszins verbaasd volgde ik de verrichtingen van mijn eigen hond. Had ik vorige keren nog vol bewondering gekeken naar zijn zusjes, moeder Hera, Gorky en Siebe wat die allemaal deden en durfde……….vandaag  kon ik ook vol bewondering naar Lennaert kijken, en gaf hij me het ene cadeautje na het andere.  Dit resultaat had ik echt zo snel nog niet verwacht! Ook de fokker Jan, aanwezig met mams Hera was in zijn nopjes over de verrichtingen van zijn gefokte honden!

P1010158

De dag vloog voorbij en tevreden ben ik huiswaarts gekeerd om te constateren dat ik nu naar nieuw leer, hond, eend, konijn en een vleugje oranjebitter ruik. Wat wil ik nog meer!

Hier: Meer foto’s!

Len3

(foto’s Karin en Jan Prince)

 

apr 25

Voetballen!


Pupil van de week

 

Ik durf het bijna rond deze tijd niet te zeggen maar ik ben een groot voetbal fan! Niet alleen in de “even” jaren als de oranjekoorst toeslaat en iedereen fan is, nee!!!, ook als het regent, stormt, te nat, te koud of te ver weg is.

Grote stadions vind ik minder. Ik wil het gras ruiken, de mannen(jongens) horen vloeken, elkaar coachen, elkaar vrijspelen, de modder zien opspatten, de keeper die een onhoudbare bal toch krakend met het allerlaatste vingertopje tot hoekschop verwerkt. De wedstrijden wil ik lezen, liefst niet veel geroezemoes en commentaar om me heen, en al helemaal niet van personen die de wedstrijd helemaal niet volgen en dan beginnen te zeuren over dat er niet gescoord wordt terwijl er fantastisch verdedigd wordt, maar je moet het wel willen en kunnen zien!

Nu heb ik het geluk dat mijn enigste zoon nog altijd graag een balletje trapt en kan ik dan ook trots zeggen “Me, Soccermum”.  Al vele jaren reizen we met het rood witte- (VV Roosteren) en groen witte gezelschap (SC Susteren) door heel Limburg en doen plaatsen aan met namen als Ubach Over Worms, de Slek, Simpelveld en drinken altijd twijfelachtige koffie in de koude, of loeiwarme en naar fritevet ruikende kantines!

Hij is niet zo technisch begaafd, maar wat wil je met veel te lange benen en schoenmaat 47 op 12 jarige leeftijd. Probeer dat maar eens onder controle te krijgen, en dan ook nog eens een bal, en rennen, en rondkijken, kappen, draaien op een vierkante centimeter! Daar tegenover staat wel veel snelheid, conditie, inzicht en de juiste mentaliteit en volgens de trainer moet je Christian 3 keer passeren en denk je als spits nu ben ik er langs dan komt maatje 47 weer langs gezeild, en dat maakt hem tot een gewaardeerde voorstopper!

Lennaert gaat ook graag naar het voetbalveld en dan naar de amateurs van Roosteren.  Hij heeft me een paar maanden geleden de schrik van mijn leven bezorgt door in zijn eentje maar al eens naar het voetbalveld te rennen in het dorp. Hij hoorde de opwarmmuziek in de verte en de vage knallen van het inschieten. Ook had hij mijn rituelen herkent en wist hij dus al waar we naar toe gingen. Ik treuzelde een beetje, en zoef weg was hij. 2 keer stak hij de drukke Maaseikerweg over en in volle galop naar het voetbal veld. Gelukkig kennen ze hem daar en werd hij opgevangen, maar het waren toch 7 hachelijke minuten toen hij uit mijn gezichtsveld was.

_DSC0212-934-700-600-80-c-rd-255-255-255

 

 

apr 23

Pap…

papAls mijn vader nog leefde zou hij vandaag 86 jaar zijn geworden. Maar helaas is hij er al 4 jaar niet meer en dat doet nog altijd pijn!  Als ik verloren zou zijn gelopen dan hadden ze me altijd teruggebracht, dan was het van “dat is er een van Mie van Ben van de Bustin” en dat zagen ze dan aan de gelijkenis met mijn moeder, en vooral de neus! Uiterlijk lijk ik niet veel op mijn vader, alleen het stuk boven mijn neus, de ogen en de frons tussen mijn wenkbrauwen, net dat stuk dat je ziet op de achterbank in de achteruitkijkspiegel!
Wat ik wel van hem heb meegekregen is zijn liefde, kijk en gevoel voor de natuur. Elke dag fietste hij naar de Maas en wist precies waar de patrijzen en fazanten zich ophielden, waar de hazen in hun onzichtbare legers zaten en waar de brasems samenschoolde in de Maas.

Dit weekend werd ik me weer bewust van dit stukje overerving. Ik wandelde achteraan in een groep met 20 mensen en 18 honden en we namen een stukje route door een oud stadspark. Tussen de kruipende klimop en maagdenpalm zat een kat diep weggedoken. Iedereen liep voorbij inclusief de honden die moeite hadden met al die parkgeurtjes. Ik zag hem direct zitten, waarom en hoe weet ik niet, het is er gewoon!

Een paar weken geleden dook er opeens een foto op in een besloten groep van Facebook. Het trok mijn aandacht omdat er paarden opstonden. Het was een stoere foto van jongemannen die met bravoure door de straten van Roosteren trokken in de zware winter van 1944-1945, er ligt sneeuw en ze dragen sjerpen, en ze vieren waarschijnlijk dat ze al bevrijd zijn. Mijn vader had niet zoveel met paarden maar hij vertelde dat er Duitse paarden achterbleven en dat die verdeeld werden tussen de boeren onderling, en dat zij daar op gingen rijden! Ik had deze foto nog nooit gezien en ik denk niemand van de familie, maar links achteraan ontdekte ik mijn vader als jongeman van 16 jaar op één van de Duitse paarden. Aan de hand van fotomateriaal van een nicht, waar het betreffende paard terrecht is gekomen, werd mijn vermoeden bevestigd.

1966717_596401073775921_1874468167_n

Wat had ik hem graag deze foto laten zien en geluisterd naar zijn verhalen!

apr 22

Bezorgd…..

Naar aanleiding van mijn korte berichtje van gisteren kreeg ik ‘s avond al bezorgde reacties…….Ja zeg!  “Sjannie van de Busting” heeft ook een serieuze kant!

Ik was wat kort van stof, maar verkeerde in Scherpenheuvel toch in een neutrale stemming, totdat………ik een poging deed op de terugweg de autoweg te bereiken en in een scene terecht kwam uit “De komst van Joachim Stiller”!! Overal opengebroken wegen en omleidingen naar een vaag niemandsland, en jawel hoor een lokale wielerkoers, en hoewel de TomTom zijn uiterste best deed heb ik sommige rotondes toch zeker 3 keer genomen en dan met een tijdsverschil van 15 minuten!!

Dat gecombineerd met “trek je suf Lennaert”  en een stevige hoofdpijn wegens het tegen de zon in turen ……dan komt ook mijn donkere kant naar boven, en mocht ik een hond zijn, en op dat moment   gekeurd worden, dan scoorde ik “MATIG”, en grommelen naar de baas….dus ongeschikt voor de fok!

Maar keuren is altijd een momentopnamen dus ook mijn gemoedstoestand.

DSC03189

Als goedmakertje vandaag een uitgebreide fotoreportage van de terugkomdag 30 maart bij het Faes roedel, maar dan in “up tempo” gepropt in mini movie van 7 minuten en 58 seconden!

Even de fiets op slot, de hond naar buiten, de kat ontwormd, dubbele knoop in de veter, haren in de foam, kop koffie erbij en boxen op “Heavy Happy Sound”!

Klik HIER

 

 

apr 21

Scherpenheuvel!

Met Lennaert ben ik vandaag naar Scherpenheuvel geweest. Rondom de bedevaartactiviteiten ligt een mooi wandelgebied.  Hera de moeder van Lennaert was ook aanwezig. Hoewel ik niet kan zeggen dat ik eerder gemerkt heb dat daar enige herkenning is, voelde hij zich wel op zijn gemak als zij in de buurt bleef, en moet ik concluderen dat hij haar weldegelijk herkent. De rest van het hondengezelschap vond hij maar niks en dat liet hij mopperend weten en werd ik naar de staart van het peloton verbannen. Het groepje wandelaars was niet zo groot en ik miste toch een aantal bekende gezichten, en heb ik me tijdens de wandeling vermaakt met de omringende natuur en geprobeerd wat plaatjes te schieten. Hera dook natuurlijk een vieze stinkbeek in maar ik was te ver achteropgeraakt om foto’s te maken. Maar ruiken kon ik haar wel!

P1010134P1010124 P1010119

P1010128

Dat hemd! Waar heb ik dat meer gezien?

apr 20

Kiek noe hie!!!

Vandaag eens orde gebracht in mijn hersenen…..dat wil zeggen op de harde schijf van mijn PCtje!

Pas een jaartje oud en al helemaal vervuild met foto’s, downloads,  muziek, filmpjes, bitstrips, digideals, handig jatwerk, ontwerpen, snelle schetsen, drentelarijen, soundbite ‘s, hersenspinsels, mails vanaf 1990, dierbare herinneringen, kleine gebaartjes………help ik loop over!

Bij zo’n grondige voorjaarsschoonmaak komen de herinneringen weer naar boven en na een paar uur stoeien had ik de foto verzamelingen alweer op orde en heb er wat leuke muziekjes onder geknald. Vandaag onze drentenwandeling in Vosselaar begin dit jaar: Klik hier!

Chris heeft de filmpjes die hij tijdens de terugkomdagen gemaakt in een net formaatje gegoten, en bijten we de spits af met Zevenaar!

Morgen ga ik op bedevaart……en neem Lennaert mee, dus dan zal ik vast weer iets over drenten te melden hebben!

apr 19

Keuzestress deel 2!!!

Eén paar jaar geleden is er ergens een plan ontstaan om met Ton, Manuela en dochter Katelijn op vakantie te gaan naar Malaga, maar het kwam er nooit van omdat de mannen niet gelijktijdig vakantie hadden, de kinderen moesten voetballen, duiken, op kamp, communie doen, pup aangeschaft, arm gebroken, enz.
Dit jaar moest het gebeuren. Jupiter passeerde Venus aan de linker kant en we wilden toch niet wachten op de komeet van Halley, want dan zou het pas 2061 worden!
Zo gezegd, zo gedaan! Maar er moest wel rekening gehouden worden met een lange wensenlijst en viel Malaga af!

Lekker temperatuurtje, honden moeten mee, WiFi, zwembad, cognachuizen, fossielen zoeken, wandelen, privacy, badkamer, watertje voor de honden in de buurt, betaalbaar, schoon en fris, pretpark, lekker eten, goede wijn, rust!!, winkels, massage….

Perfect!

Perfect!

En zo ging dat nog even door. Aan mij de mooie taak om een voorstel te doen! Nu zijn we vorig jaar in Poitou-Charentes geweest en wisten we uit ervaring dat een aantal van onze wensen makkelijk in te vullen waren, maar helaas kwam een kink in de kabel en moesten er nieuwe keuzes gemaakt worden, en ja hoor KEUZESTRESS!. Fanatiek zocht ik naar alle mogelijkheden, maar “met honden, en WiFi, en zwembad”, dan wordt de keuze tot nihil gereduceerd…

Zelf heb ik maar 2 wensen: tuin en huis Drentenproof en voor mijn slapeloze nachten een omgeving en terras waar ik zomaar in een “niets verhullend negligé” naar de opkomende zon met een kop koffie kan kijken!

Ieder boerendorp in het departement Charente heb ik digitaal bezocht en stuurde mailtjes in mijn beste Frans en Engels over  “Les Chiens” en “The dogs”, maar ik had niet veel succes, maar in plaats van mededogen van mijn reisgenoten werd de wensenlijst zelfs opgeschroefd…. privacy, draadloos, reiki behandeling,  vers stokbrood, twee badkamers, echt wel betaalbaar…

Maar toen passeerde Jupiter Venus aan de rechter kant en besloot ik uit te wijken naar een ander Departement, nl. Deux Sèvres en bingo…. Iedereen blij en we kunnen niet wachten. Maar toen melde zich Eva, Lana en Steven en weer moesten er plannen gesmeed worden voor nog een hondse vakantie dit jaar, en weer een riedel met wensen, overload aan informatie en “keuzestress” maar niet heus!

Life is beautiful!

https://www.youtube.com/watch?v=4Aq6LWydMw0