De maan en de zon

De natuur is in de war……opeens is het lente. Wat een verschil met vorige week. Deze dag gaat vast de boeken in als warmste dag in januari. Al vroeg stond ik gepakt en gezakt om naar het werk te gaan en stond even stil om verwonderd te kijken naar een mooie zonsopkomst aan de achterkant van het huis. De zon piepte achter de aarde uit en veranderde alles in oranje en vurig rood. Maar aan de voorkant van het huis, net boven de bosjes uit die het zicht op de zuider-westerburen ontnemen, stond de maan. Ik kon haar bijna aanraken zo groot en dichtbij, bij wijze van spreken dan. Ze zag eruit als een grote gele kaas, waarmee de vos Reinaert ooit een wolf mee de put in hielp. Ik haastte me weer naar binnen want ik wilde toch op de een of andere manier de maan en de zon in een beeld vangen met de camera. Natuurlijk lukte dat niet of ik zou moeten worden opgepikt door een spaceshuttle en dan full-speed achter de maan zien te komen. Zelfs het maken van een simpele foto van de maan lukte nu niet, want ze zakte wel erg snel achter de bosjes, en mij ontbrak de tijd om er met de auto achteraan te jagen. Gisterenavond had ik al wat foto’s gezien van de maan via social media en was me opgevallen dat het geen mooie gladde bol was maar het oppervlak aan de bovenkant pokdalig en beschadigd uitzag. Dit moeten dan de hoge bergen, diepe dalen en kraters van meteoriet inslagen zijn. Nee, mij is het niet gelukt om dit vast te leggen….maar weer een maand wachten.

P1040861

Niet echt de foto van het jaar…maar wel mooie aquarelkleuren

Facebooktwitterlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *