Going nuts…

Noten zijn er dit jaar in “Hülle und Fülle” en moet er geraapt worden. Ik wil wel noten laten liggen voor de vogels en andere diertjes in de tuin….maar er lopen drie omnivoren rond die niet vies zijn van lekkere verse walnoten. Eén paar nootjes, dan kan echt geen kwaad maar de hele dag blijven scharrelen en knagen, dat is echt niet goed voor honden en krijgen ze gelooide magen. Zelf peuter ik de laatste velletjes van de noten want dan maakt de verse noten weer bitter maar zover gaan de honden niet. Dus moet ik steeds rapen en dat is geen leuk werkje. Vooral veelvraat Nova moet ik in bescherming nemen. Ze weet natuurlijk dat ik haar in de gaten hou en loopt ze rond met een stoïcijns bekkie. Ze probeert onschuldig te kijken, maar juist dan weet ik dat ze iets verstopt. Soms is ze al een uur binnen en hoor ik toch weer krak….en verraadt ze zich zelf weer en spuugt verschrikt de noot uit als ik naar haar kijk. Tijdens het rapen van de noten had ik even geen zin om op te letten en moesten de twee jongsten in de kennel. Opeens was het “krak..krak…krak” in sneltreinvaart. Een hele karrevracht noten was in het kennel gewaaid en daar profiteerde die twee natuurlijk snel van. Mijn vader riep altijd als wij kinderen aan het ravotte waren.. “denk eraan! ik rij niet naar het ziekenhuis” en hij had het nog niet gezegd of er was weer iets gebroken, gekneusd of hing er weer iemand met zijn lip in de prikkeldraad. Dus ik betrapte er me zelf op dat ik de honden vermanend toesprak…”denk eraan! Ik rij niet naar de dierenarts”!

“Noten?.. Waar dan vrouwtje?”

“Lennaert zie jij noten?”

 

“Nee ik weet echt niet waar de noten zijn…altijd die vooroordelen over Belgische drentjes”

“Ja zeg!! zo’n foto van dichtbij is echt niet flatteus”

“Eén klein nootje kan toch geen kwaad! of twee…of drie….of vier..”

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *