apr 30

Aan de wandel

In de loop der jaren heeft zich een groepje gevormd, in eerste instantie om het L-nest van Lennaert heen. Er wordt samen getraind, gewandeld en elkaars honden bewonderd. Inmiddels is het een kris kras groepje en werd er gisteren gewandeld met maar een L-hond. Karine en Louis houden momenteel de spirit erin, en gaf Karine het stokje aan me over om in juni over de Maasdijken te gaan flaneren.

Dit keer gingen we wandelen in de achtertuin van Louis van Zevendonk naar Riele.  De paden waren goed begaanbaar en afwisselend liepen we door velden en bos.  Het oogde allemaal jong en fris en ook de vogeltjes lieten zich overal duidelijk horen.

De beurt viel weer aan Nova omdat ik niet kon inschatten welke en hoeveel andere reuen en ik had geen behoefte aan reuenstress. Helaas werd Nova herhaaldelijk onder de voet gelopen door teven…ja en dan krijg je bitch-stress. Met haar 2,5 jaar is Nova een aardig opgevoed vrouwtje. Ze luistert, blijft in het zicht, geen agressie, heeft het naar haar zin, en haalt toch onder groepsdruk een stok uit het water en probeert hem netjes voor te brengen, ook al zijn er overal priemende ogen die haar de stok niet gunnen.  Honden (en mensen)  die niet bezwijken onder groepsdruk en het oorspronkelijk commando (doel) voor ogen houden,  geen allemans-vriendje, maar correct en authentiek handelen….Mensen kunnen nog iets leren van mijn Nova!

De wandeling was best lang…ik dacht zelf 12 km, maar las ergens anders 16 km. De voeten protesteerde inderdaad en bij thuiskomst heb ik het grasmaaien maar uitgesteld tot vandaag. Moeders wordt ook al een dagje ouder.

In Riele hebben we lekkere aspergesoep gegeten. De eerste asperges heb ik alweer 1,5 maand geleden geproefd, maar dat is een andere verhaal en realiseer ik me dat mijn blog hopeloos achterloopt. Maar waar moet ik beginnen als absurditeit en non fictie de fictie overstijgt?

apr 23

Temse..

Magda en Marc hadden een verantwoordelijke klus op zich genomen. Het organiseren van een wandeling met het nest waar Nova uit voortkomt. De wandelroute was een thuiswedstrijd voor hun Boris langs de plekjes waar hij dagelijks wordt uitgelaten. Dat werd een mooie wandeling langs de Schelde, een bezoek aan zijn speelweide, smalle paadjes langs een fort ter bescherming van het stadje Temse en een stopplaats voor drinken met een versnapering. Magda en Marc lieten niets aan het toeval over en waren uitstekende gastheren! Nova genoot van het gezelschap van haar zusje Nazca en de broers Bowie, Jack en Boris. Nox, Noxx en papa Bowie waren helaas verhinderd.

Tevreden baasjes met hun oogappeltjes, Nazca, Boris, Bowie, Jack en Nova

Jan kwam met mams Hera wat later en hadden wij al menig ijskoud zweetdruppeltje weggeveegd. Het was verraderlijk weer. Al vroeg had ik de weersvoorspelling bekeken en daar stond 100% kans op regen en 9 graden. De winter-regen-wandel-kleding weer uit de kast gehaald, maar er was helemaal geen regen,  de zon scheen en kreeg ik het bloedheet. Maar de jas uittrekken was zeer onverstandig want het was helemaal niet warm en koelde je zeer snel af.

De heenweg met de auto kan ik beschrijven als een “moeilijke bevalling”…..net als je denkt dat je onder de tram terecht bent gekomen, je nooit meer uit deze situatie komt, de paniek toeslaat en om je moeder roept, je tranen prikken en je stem overslaat……zie je ergens een bordje… Gent!  Negeer de TomTom, pak de ruimte en meters via de trambaan….puf puf zucht…eindelijk een uitweg uit de ramp die Antwerpen heet…

Ik overdrijf natuurlijk een beetje, ..maar wel maar een heel klein beetje. Gelukkig werd ik liefdevol opgevangen met pannenkoek en koffie en prikte er weer tranen. De wandeling liep wat uit en reageerde de chefkok wat aangebrand, maar zijn panini’s waren niet aangebrand. Het klikte goed tussen Nova en haar nestgenoten en ze heeft nu ook ontdekt hoe ze met haar moeder moet omgaan. Onderwerpen doet ze zich altijd al, maar ze hunkert zo naar haar moeders goedkeuring dat die dat over de top vindt….. gisteren  was dat opeens in evenwicht.

Na zoveel warmte en lekker eten moest ik nog terug. Bjorn en Nazca gingen richting Hasselt en dat ligt al een goed eind in de richting naar huis. Maar we moesten toch weer door de drukke tunnels en fuiken van Antwerpen. Bjorn reed voorop en al deed iedereen een poging om kris kras het lijntje te verbreken…dat ging wonderbaarlijk goed en verloor ik hem geen moment uit het oog. Magda en Marc bedankt voor de fijne gezellige dag, en het stokje is al doorgegeven….

Een schilder-waardig tafereel

twee zusjes

Stoer lopen tussen Bowie en Jack!

Lees ook : http://blog.seniorennet.be/bas_en_belleblog_bis/

apr 09

Fokdag 2017

Het N-nest waar Nova uit voortkomt heeft de keuring tijdens de fokdag in Barneveld glansrijk doorstaan. Reu-eigenaar Jantine Lionarons  en fokker Jan Faes hadden een oproep rondgestuurd om in het ras-belang toch iedereen de kans te geven z’n lieve mooie huisgenoot te laten zien en keuren. In een nette ruime hal wachten we onze beurt af. …en dat werd lang wachten. Er was veel te zien en vooral weerzien met vele drenten-mensen. Ons nest was als laatste aan de beurt….en Nova als laatste uit het nest. Toen ik na haar keuring opkeek was de hal zo goed als leeg…en stonden we als laatste in de ring. Nova was in de ring niet in haar beste doen….ging steeds zitten, en wilde zich niet laten betasten. Ik kende mijn meisje niet terug! Maar ze haalde toch een Zeer Goed en ook de beschrijving laat weinig ruimte tot twijfel. “Ze is een echte drent” met een sportief afgetraind lichaam. Oké ze heeft wat “weinig bevedering” zoals ze dat noemen maar op de beschrijving staat toch maar dat ze praktijkbejaagd is en KNJV diploma’s bezit en in het veld heb je weinig voordeel aan een coupe soleil, watergolf of krullenbol! Nazca de beauty queen behaalde de verwachte Utimuntend en zoon N’Bowie en zeer verdienstelijk Zeer goed. Zijn puberlichaam heeft nog wat tijd nodig!

Dat niet betasten vond ik vreemd en stond er ook nog eens het advies…”ringtraining”?? , Help! Mijn meisje is van slag!…ze mopperde wat op andere honden…en opeens bedacht ik me dat ze misschien wel richting een loopsheid aan zit….HELP!!!  Nee, nog even een maand of twee maanden wachten Nova!

Jantine en Jan mogen trots zijn op de combinatie Hera en Bowie. Een mooi nest met super karakters!

Het nest is  ZO!!!

Een lekkere wirwar!

mrt 26

Knuffeloffensief deel 2

Wil je dat de pups van je hond goed terecht komen dan zul je daar toch ook de nodige inspanningen voor moeten plegen. Maar bovenal is het leuk om nieuwsgierige, enthousiaste en ongeduldige mensen te ontvangen. Ja!!, er is ongeduld, maar ook de acceptatie dat het nog een tijdje kan duren maar het spannende vooruitzicht van zo’n klein grappig puppeding maakt alles goed!

Helemaal uit Voorhout melde zich familie Lindhout.  De familie heeft nog niet zo lang geleden hun grote trouwe vriend Rex verloren. Rex was al een drent op leeftijd en zag er zeer aandoenlijk uit met zijn grijze haren! Ik heb een zwak voor mannen die mooi oud worden en Rex viel echt wel in de categorie Clooney&Connery.

Rex

De kinderen Larissa en Marnix kwamen ook mee en al snel waren ze met de honden vier handen op drie buiken en vele pootjes. Wat hadden ze het knuffelen gemist sinds Rex er niet meer is maar vandaag hebben ze het weer een beetje kunnen inhalen. Het weer was erg aangenaam en hebben we buiten kunnen genieten van de dolle dwaasheden van het drietal. Maar er werden ook serieuze vragen gesteld en kreeg men een serieus en eerlijk antwoord. Met een goed gevoel gingen beide partijen uit elkaar en Marnix en Larissa..die willen wel komen logeren…….

mrt 25

Knuffeloffensief…

Nova kreeg vandaag bezoek. Dat er mogelijk puppy’s komen dit jaar is niet onopgemerkt gebleven en wordt er gebeld, gemaild en vooral veel gevraagd. De site geeft al de nodige informatie maar een persoonlijke ontmoeting met de potentiële  puppykopers is toch de beste manier om elkaar goed te leren kennen en erachter te komen wat de verwachtingen zijn.

Netjes op tijd arriveerde Lena en René. De twee mannen zaten buiten zodat er eerst rustig naar Nova gekeken kon worden. Ongeduldig gluurde Lennaert en Cartouche naar binnen want stel je voor dat er ook nog een leuk drentenmeisje mee was gekomen. Het dossier met gezondheidsverklaringen, afstamming en keurverslagen werd nauwkeurig bestudeerd.

Daarna kwamen ook de mannen in beeld en werden Lena en René bedolven onder heel veel liefde en knuffels. Laat nu dat knuffeloffensief en open karakter in goede aarde vallen, en was eigenlijk alles snel beklonken…….er is maar één probleem…als Nova alleen maar reutjes krijgt…tja wat dan?  😉

mrt 20

Officieel!!

Vandaag kreeg ik binnen vijf minuten twee mailtjes van de “Nederlandse Vereniging de Drentsche Patrijshond” . Nu is het officieel!!, de fokaanvraag van Nova en Juno is goedgekeurd, maar ook van Lennaert met Rebelle. Dat dit zo samenvalt is toeval maar maakt het ook weer speciaal.

Nova-Hera en Juno Daisy van Roopoorte zijn uitgebreid getest op erfelijke ziektes. Allebei hebben ze A heupen, ED en SD vrij, PRA foto’s dik in orde en Juno gezien zijn leeftijd al definitief vrij. vWB beide vrij en ook geen dragers! Ze hebben allebei verschillende jachtdiploma’s en tijdens shows Uitmuntend voor exterieur gescoord! De inteeltcoëfficiënt van het verwachte nestje ligt over 10 generaties ver onder de de voorgeschreven grens van 22%, nl. 13,49%….zelfs berekend over alle generaties zitten ze nog hieronder, nl. 17,78%.

Het voorstellen van Rebelle laat ik aan de fokker en moet ik nog even geduld hebben, maar ik kan wel al verklappen dat het een heel sportieve meid is!

Ook met Lucky, het dochtertje van Lennaert gaat het goed. Ze lijkt echt wel op haar vader!

 

Kijk eens hoe Lucky ik ben…ik kwispel zo hard dat je mijn staartje niet kan zien…

Ze lijkt op jou mijn zoon!!

Lucky en haar moeder Belle!

Mijn blog is al bijna 75.000 keren bezocht…..ben jij nummer 75.000 en je kunt dit bewijzen met een foto of printscreen…dan mag je komen puppy-snuiven!

mrt 11

Weinig….

Juno

Als er weinig te melden is op een blog….dan valt er eigenlijk heel veel te melden. Laten we het maar even houden op weinig inspiratie. Gelukkig zijn daar de witte vrienden met bruine platen met hun vragende ogen…en oké…we trekken er weer op uit. De officiële aanvraag van de combinatie Nova x Juno is nu de deur uit. Bij de aanvraag horen een hoop paperassen en  als je alles terug bekijkt realiseer je dat het toch wel een lange weg is naar deze volgende stap. Je hebt ook een wat kortere route, maar persoonlijk vindt ik dat een jachthond op z’n minst jachtpassie moet kunnen laten zien, dat je voldoet aan de basiseisen van de Vereniging en Raad van Beheer en juist iets extra te brengen door bv. behalve een heup foto ook foto’s te laten maken van ellebogen en schouders. Ook de baasjes van Juno vonden dat ze wat meer moesten brengen dan de basiseisen. Alles uitsluiten, dat kun je niet….maar wel laten zien dat je er alles voor gedaan hebt om gezonde, karaktervolle en mooie pups op de wereld te zetten. Ook Lennaert heeft zich in de kijker “gewerkt” binnen een discipline waar hij normaal de kans niet voor krijgt. Bovenal wilde hij laten zien dat hij vooral een goede apporteerder is en dat leverde wat hilarische momenten op. Een  kwarteltje beschermd door een metalen constructie en vastgeklonken in het veld, werd met harnas, pin en ketting ijverig uit de grond gerukt, opgepakt en voorgebracht……..(ps.. kwarteltje voelde zich daarna nog kiplekker…)

Wandelen met Pina en Terza brengt ook altijd rust in de kop. Grappig om te zien het aangeboren verschil tussen de drenten en de spinone Italiano…….maar een neus voor modder en stinkende kadavers en rolpartijen..dat hebben ze alle vier.

Het landschap om de Kennel vd Grensmaas is aan het veranderen. Overal wordt grind gewonnen en alles ziet er lelijk en kaal uit. In ruil krijgen we straks mooie natuur….maar het was al mooi. We zullen zien en hopelijk nog meemaken!

Tja ….de GrensMaas…..voorlopig verboden gebied!

 

 

 

feb 27

Merel

De ene merel is de andere niet!

De vogels beginnen zich in de ochtend al te roeren, en zo ook de merel. Maar dit is een nieuwe merel, deze is totaal anders dan wat ik gewend ben.

Vorig jaar zijn vele merels besmet geraakt met een virus en massaal gestorven. Zo ook in mijn tuin…niet dat ik direct merkte dat “mijn huismerel” er niet meer was want merels vallen wel eens ten prooi aan de katten, vliegen tegen een raam of worden verdreven door een sterkere soortgenoot. Maar het bleef opvallend rustig onder het afdak waar de druiven hingen en bleven de druiven dus ook erg lang hangen omdat er geen reden was ze weg te halen en niet alles onder gescheten werd. De huismerel was verdwenen uit mijn tuin. En als je er op gaat letten dan ga je hem ook echt missen. Hij was al wat ouder want hij zag er niet meer zo gladjes uit. Bang was hij niet en als er ergens gespit werd moest je oppassen dat hij niet onder de steekschop zat. Ik verdacht hem van veelwijverij want er waren meerdere nesten met vrouwtjes in de tuin en toch maar dat ene iets wat klein uitgevallen luidruchtige verfomfaaide mannetje. Hij had een mooi herkenbare zang. Die zang heeft hij geleerd van zijn voorganger en die ook weer van zijn voorganger. En zo ben ik opgegroeid met het specifieke ochtendlied van merels die elkaar wel verdrongen uit het biotoop maar wel het zelfde lied zongen.

En nu sinds drie weken is er dus een nieuwe merel. Hij is groter, zwarter en zit goed en glad in de veren. Zijn lied is het lied van een merel, maar zo totaal anders. En doordat zijn lied zo anders is betekent het dat alle merels die hem voorgingen ook allemaal merels zijn geweest geboren hier in de buurt, elkaars zang hebben gehoord en overgenomen en dat tientallen jaren lang…de symfonie van de Kempstraat, een symfonie voor het leven….maar aan alles komt een einde, zelfs aan het vertrouwde lied van een huismerel!

Snuf snuf…zitten hier nog merels?

feb 19

Kroenekraan..

Ik las ergens dat de “kroenekranen” onderweg zijn en inmiddels gespot zijn boven zuid-west Frankrijk. Dan duurt het nog ongeveer 2 dagen en trekken ze ook hier over. Als het helder weer is zie je hoog in de lucht trage waaiers honderden meters breed. Het is een spectaculair schouwspel maar ook het geluid van de duizenden vogels klinkt als een symfonie. De “kroenekraan” of de kraanvogels zit verweven in de familie van moederskant. Het enthousiasme van dit jaarlijkse schouwspel ging over van mijn oma, op mijn moeder op mij. Jarenlang zijn de vogels weggebleven en moeten ze een meer oostelijke route genomen hebben…en nu, al verschillende jaren worden ze weer volop gespot. Ze trekken naar het hoge noorden en komen aan in een omgeving waar de winter nog lang niet is afgelopen. Ze dansen voor elkaar, paren en zorgen gezamenlijk voor één jong en maken zich op om weer de lange reis terug te maken naar Afrika en Zuid Europa. Laat het snel lente worden!

De groene route tikt Limburg aan!

 

feb 17

Lucky

Hier is ze dan! Lucky, dochtertje van Lennaert. De bevalling verliep niet geheel voorspoedig en heeft dit kleine dametje geluk gehad. Het gaat goed met haar en groeit als kool.Het staartje dapper in de lucht oefent ze hier haar eerste pasjes. Moeder Senna ziet dat het goed is!