apr 25

Voetballen!


Pupil van de week

 

Ik durf het bijna rond deze tijd niet te zeggen maar ik ben een groot voetbal fan! Niet alleen in de “even” jaren als de oranjekoorst toeslaat en iedereen fan is, nee!!!, ook als het regent, stormt, te nat, te koud of te ver weg is.

Grote stadions vind ik minder. Ik wil het gras ruiken, de mannen(jongens) horen vloeken, elkaar coachen, elkaar vrijspelen, de modder zien opspatten, de keeper die een onhoudbare bal toch krakend met het allerlaatste vingertopje tot hoekschop verwerkt. De wedstrijden wil ik lezen, liefst niet veel geroezemoes en commentaar om me heen, en al helemaal niet van personen die de wedstrijd helemaal niet volgen en dan beginnen te zeuren over dat er niet gescoord wordt terwijl er fantastisch verdedigd wordt, maar je moet het wel willen en kunnen zien!

Nu heb ik het geluk dat mijn enigste zoon nog altijd graag een balletje trapt en kan ik dan ook trots zeggen “Me, Soccermum”.  Al vele jaren reizen we met het rood witte- (VV Roosteren) en groen witte gezelschap (SC Susteren) door heel Limburg en doen plaatsen aan met namen als Ubach Over Worms, de Slek, Simpelveld en drinken altijd twijfelachtige koffie in de koude, of loeiwarme en naar fritevet ruikende kantines!

Hij is niet zo technisch begaafd, maar wat wil je met veel te lange benen en schoenmaat 47 op 12 jarige leeftijd. Probeer dat maar eens onder controle te krijgen, en dan ook nog eens een bal, en rennen, en rondkijken, kappen, draaien op een vierkante centimeter! Daar tegenover staat wel veel snelheid, conditie, inzicht en de juiste mentaliteit en volgens de trainer moet je Christian 3 keer passeren en denk je als spits nu ben ik er langs dan komt maatje 47 weer langs gezeild, en dat maakt hem tot een gewaardeerde voorstopper!

Lennaert gaat ook graag naar het voetbalveld en dan naar de amateurs van Roosteren.  Hij heeft me een paar maanden geleden de schrik van mijn leven bezorgt door in zijn eentje maar al eens naar het voetbalveld te rennen in het dorp. Hij hoorde de opwarmmuziek in de verte en de vage knallen van het inschieten. Ook had hij mijn rituelen herkent en wist hij dus al waar we naar toe gingen. Ik treuzelde een beetje, en zoef weg was hij. 2 keer stak hij de drukke Maaseikerweg over en in volle galop naar het voetbal veld. Gelukkig kennen ze hem daar en werd hij opgevangen, maar het waren toch 7 hachelijke minuten toen hij uit mijn gezichtsveld was.

_DSC0212-934-700-600-80-c-rd-255-255-255

 

 

apr 23

Pap…

papAls mijn vader nog leefde zou hij vandaag 86 jaar zijn geworden. Maar helaas is hij er al 4 jaar niet meer en dat doet nog altijd pijn!  Als ik verloren zou zijn gelopen dan hadden ze me altijd teruggebracht, dan was het van “dat is er een van Mie van Ben van de Bustin” en dat zagen ze dan aan de gelijkenis met mijn moeder, en vooral de neus! Uiterlijk lijk ik niet veel op mijn vader, alleen het stuk boven mijn neus, de ogen en de frons tussen mijn wenkbrauwen, net dat stuk dat je ziet op de achterbank in de achteruitkijkspiegel!
Wat ik wel van hem heb meegekregen is zijn liefde, kijk en gevoel voor de natuur. Elke dag fietste hij naar de Maas en wist precies waar de patrijzen en fazanten zich ophielden, waar de hazen in hun onzichtbare legers zaten en waar de brasems samenschoolde in de Maas.

Dit weekend werd ik me weer bewust van dit stukje overerving. Ik wandelde achteraan in een groep met 20 mensen en 18 honden en we namen een stukje route door een oud stadspark. Tussen de kruipende klimop en maagdenpalm zat een kat diep weggedoken. Iedereen liep voorbij inclusief de honden die moeite hadden met al die parkgeurtjes. Ik zag hem direct zitten, waarom en hoe weet ik niet, het is er gewoon!

Een paar weken geleden dook er opeens een foto op in een besloten groep van Facebook. Het trok mijn aandacht omdat er paarden opstonden. Het was een stoere foto van jongemannen die met bravoure door de straten van Roosteren trokken in de zware winter van 1944-1945, er ligt sneeuw en ze dragen sjerpen, en ze vieren waarschijnlijk dat ze al bevrijd zijn. Mijn vader had niet zoveel met paarden maar hij vertelde dat er Duitse paarden achterbleven en dat die verdeeld werden tussen de boeren onderling, en dat zij daar op gingen rijden! Ik had deze foto nog nooit gezien en ik denk niemand van de familie, maar links achteraan ontdekte ik mijn vader als jongeman van 16 jaar op één van de Duitse paarden. Aan de hand van fotomateriaal van een nicht, waar het betreffende paard terrecht is gekomen, werd mijn vermoeden bevestigd.

1966717_596401073775921_1874468167_n

Wat had ik hem graag deze foto laten zien en geluisterd naar zijn verhalen!

apr 22

Bezorgd…..

Naar aanleiding van mijn korte berichtje van gisteren kreeg ik ‘s avond al bezorgde reacties…….Ja zeg!  “Sjannie van de Busting” heeft ook een serieuze kant!

Ik was wat kort van stof, maar verkeerde in Scherpenheuvel toch in een neutrale stemming, totdat………ik een poging deed op de terugweg de autoweg te bereiken en in een scene terecht kwam uit “De komst van Joachim Stiller”!! Overal opengebroken wegen en omleidingen naar een vaag niemandsland, en jawel hoor een lokale wielerkoers, en hoewel de TomTom zijn uiterste best deed heb ik sommige rotondes toch zeker 3 keer genomen en dan met een tijdsverschil van 15 minuten!!

Dat gecombineerd met “trek je suf Lennaert”  en een stevige hoofdpijn wegens het tegen de zon in turen ……dan komt ook mijn donkere kant naar boven, en mocht ik een hond zijn, en op dat moment   gekeurd worden, dan scoorde ik “MATIG”, en grommelen naar de baas….dus ongeschikt voor de fok!

Maar keuren is altijd een momentopnamen dus ook mijn gemoedstoestand.

DSC03189

Als goedmakertje vandaag een uitgebreide fotoreportage van de terugkomdag 30 maart bij het Faes roedel, maar dan in “up tempo” gepropt in mini movie van 7 minuten en 58 seconden!

Even de fiets op slot, de hond naar buiten, de kat ontwormd, dubbele knoop in de veter, haren in de foam, kop koffie erbij en boxen op “Heavy Happy Sound”!

Klik HIER

 

 

apr 21

Scherpenheuvel!

Met Lennaert ben ik vandaag naar Scherpenheuvel geweest. Rondom de bedevaartactiviteiten ligt een mooi wandelgebied.  Hera de moeder van Lennaert was ook aanwezig. Hoewel ik niet kan zeggen dat ik eerder gemerkt heb dat daar enige herkenning is, voelde hij zich wel op zijn gemak als zij in de buurt bleef, en moet ik concluderen dat hij haar weldegelijk herkent. De rest van het hondengezelschap vond hij maar niks en dat liet hij mopperend weten en werd ik naar de staart van het peloton verbannen. Het groepje wandelaars was niet zo groot en ik miste toch een aantal bekende gezichten, en heb ik me tijdens de wandeling vermaakt met de omringende natuur en geprobeerd wat plaatjes te schieten. Hera dook natuurlijk een vieze stinkbeek in maar ik was te ver achteropgeraakt om foto’s te maken. Maar ruiken kon ik haar wel!

P1010134P1010124 P1010119

P1010128

Dat hemd! Waar heb ik dat meer gezien?

apr 20

Kiek noe hie!!!

Vandaag eens orde gebracht in mijn hersenen…..dat wil zeggen op de harde schijf van mijn PCtje!

Pas een jaartje oud en al helemaal vervuild met foto’s, downloads,  muziek, filmpjes, bitstrips, digideals, handig jatwerk, ontwerpen, snelle schetsen, drentelarijen, soundbite ‘s, hersenspinsels, mails vanaf 1990, dierbare herinneringen, kleine gebaartjes………help ik loop over!

Bij zo’n grondige voorjaarsschoonmaak komen de herinneringen weer naar boven en na een paar uur stoeien had ik de foto verzamelingen alweer op orde en heb er wat leuke muziekjes onder geknald. Vandaag onze drentenwandeling in Vosselaar begin dit jaar: Klik hier!

Chris heeft de filmpjes die hij tijdens de terugkomdagen gemaakt in een net formaatje gegoten, en bijten we de spits af met Zevenaar!

Morgen ga ik op bedevaart……en neem Lennaert mee, dus dan zal ik vast weer iets over drenten te melden hebben!

apr 19

Keuzestress deel 2!!!

Eén paar jaar geleden is er ergens een plan ontstaan om met Ton, Manuela en dochter Katelijn op vakantie te gaan naar Malaga, maar het kwam er nooit van omdat de mannen niet gelijktijdig vakantie hadden, de kinderen moesten voetballen, duiken, op kamp, communie doen, pup aangeschaft, arm gebroken, enz.
Dit jaar moest het gebeuren. Jupiter passeerde Venus aan de linker kant en we wilden toch niet wachten op de komeet van Halley, want dan zou het pas 2061 worden!
Zo gezegd, zo gedaan! Maar er moest wel rekening gehouden worden met een lange wensenlijst en viel Malaga af!

Lekker temperatuurtje, honden moeten mee, WiFi, zwembad, cognachuizen, fossielen zoeken, wandelen, privacy, badkamer, watertje voor de honden in de buurt, betaalbaar, schoon en fris, pretpark, lekker eten, goede wijn, rust!!, winkels, massage….

Perfect!

Perfect!

En zo ging dat nog even door. Aan mij de mooie taak om een voorstel te doen! Nu zijn we vorig jaar in Poitou-Charentes geweest en wisten we uit ervaring dat een aantal van onze wensen makkelijk in te vullen waren, maar helaas kwam een kink in de kabel en moesten er nieuwe keuzes gemaakt worden, en ja hoor KEUZESTRESS!. Fanatiek zocht ik naar alle mogelijkheden, maar “met honden, en WiFi, en zwembad”, dan wordt de keuze tot nihil gereduceerd…

Zelf heb ik maar 2 wensen: tuin en huis Drentenproof en voor mijn slapeloze nachten een omgeving en terras waar ik zomaar in een “niets verhullend negligé” naar de opkomende zon met een kop koffie kan kijken!

Ieder boerendorp in het departement Charente heb ik digitaal bezocht en stuurde mailtjes in mijn beste Frans en Engels over  “Les Chiens” en “The dogs”, maar ik had niet veel succes, maar in plaats van mededogen van mijn reisgenoten werd de wensenlijst zelfs opgeschroefd…. privacy, draadloos, reiki behandeling,  vers stokbrood, twee badkamers, echt wel betaalbaar…

Maar toen passeerde Jupiter Venus aan de rechter kant en besloot ik uit te wijken naar een ander Departement, nl. Deux Sèvres en bingo…. Iedereen blij en we kunnen niet wachten. Maar toen melde zich Eva, Lana en Steven en weer moesten er plannen gesmeed worden voor nog een hondse vakantie dit jaar, en weer een riedel met wensen, overload aan informatie en “keuzestress” maar niet heus!

Life is beautiful!

https://www.youtube.com/watch?v=4Aq6LWydMw0

apr 18

Keuzestress!!!

Twee jaar geleden rond deze tijd ging ik gebukt onder keuzestress!  Eén van de voordelen van het hebben van een dekreu is dat je in een vroeg stadium al aan de puppy’s mag snuiven, dat hadden we dan ook gedaan bij het nestje CartoucheXHera. We hadden al langer de wens een zoon van Cartouche te nemen, maar wanneer weet je dat het zover is? Na de eerste belgische snuifpartij en de rit naar huis, ging het er al snel over of in dit nest misschien wel onze 2e reu zou zitten. Er waren voors en tegens, en een van de tegens was dat ik persoonlijk geen, tot weinig tijd had voor een pup. We waren niet tot nauwelijks bekend met de belgische foklijnen en 12 pups in een nest! Zou dat ook nog invloed hebben?

Wie is wie? Moeilijk kiezen!

Wie is wie? Moeilijk kiezen!

Maar we wilde zo graag een pup, uitgezocht en gekozen door onszelf en uitstel zou wel eens tot afstel kunnen leiden, omdat je niet weet of Cartouche nog voor een volgend nest gevraagd zou worden. Het argument dat we toch voor dit nest wilde gaan hielden we geheim.  Toen begon ook al lichtelijk de stress toe te slaan. Het verstand zei nee, maar het gevoel zei ja. Dan maar eens advies inwinnen bij verschillende partijen, en die zeiden NEE!  Dat hadden ze niet zo overtuigend moeten zeggen, want toen werd het voor mij een volmondig JA! Kort daarna stonden we alweer ’s morgens bij de fokker op de stoep. De pups konden inmiddels lopen en gedroegen zich al als mini-Drentjes.  Eén ander voordeel van het hebben van een fokreu is 1e keuze uit het nest!………..en dat was geen kattenpis!!! Zes mooie, gezonde reutjes, hoe kun je hier uit kiezen, en wat wil je eigenlijk kiezen?  Ik kreeg last van keuzestress en probeerde alles wat ik zag, wat ik hoorde, wat ik las op juiste waarde te schatten en stelde de keuze uit!

Neem mij!

Neem mij!

Begin mei was de puppyborrel en tijd om ook de andere mensen te ontmoeten in blijde afwachting van een pup. De fokker wilde natuurlijk de pups gaan toekennen en ik bleef twijfelen. Ze waren allemaal goed, en wat moet je dan…kijken, oppakken, ruiken….Als het allemaal zo kort bij elkaar ligt dan hapert het verstand, en moet je vertrouwen op het gevoel. Simonne de fokster had dit in de gaten en bevestigde mijn niet uitgesproken gevoelskeuze.  Het werd het reutje met het zwarte bandje …puur op gevoel, Lennaert, maar het had ook Lando , Loek, Louis, Lesco of Lowie kunnen zijn, alle zes, stuk voor stuk klasbakken!

6 mei 2012. Dit is mijn keuze!

6 mei 2012. Dit is ‘m!

apr 17

Stitch of Teddy…..?!!!

Mijn kapster heeft een hondje, een “Lilo en Stitch” hondje.

stitchClaudia, want zo heet mijn kapster informeert altijd naar mijn honden en 7 maanden geleden vertelde ze blij dat er een hondje in bestelling was. Aangezien ze altijd liefdevol over de Dobermann van haar ouders praatte, nam ik automatisch aan dat haar eigen hondje in bestelling ook een Dobbermann zou zijn. Maar dat was niet zo! Ze ging voor een Franse buldog.

“Ahhhh” zei ik!  Een “Lilo en Stitch hondje” “Korte neus, hele grote ogen, oren rechtop, geblokt uiterlijk, een grote smile van links naar rechts!” en vervolgde “dat is een Alien die in Honolulu op de aarde is gevallen en door Lilo is geadopteerd en iedereen denkt dat het een blauwe hond is……”

In die spiegel zag ik dat Claudia even stopte met frunniken aan mijn haar en iets wilde zeggen,  maar ze bedacht zich, waarschijnlijk regel 1, dag 1,  geleerd op de kapper school: “ Altijd je klanten gelijk geven en altijd meepraten”!

Een Stitch hondje!, daar had ze nog nooit van gehoord, het was toch echt een Franse buldog, maar ze zou wel eens googelen.

Een paar weken later mocht ik Teddy, want zo heet ze, live bewonderen. Het was een klein zwart komisch hoopje hond, superlief en ondeugend. Vorige week had Claudia een bench in de aanbieding en we hadden snel via Facebook een “deal”. Ik ging de bench ophalen en Teddy stond me al bij de deur op te wachten. Als een propeller draaide ze om me heen en beet in mijn schoenen. Oef! wat was ze gegroeid en ze ging voor me zitten en keek me toch wel erg brutaal in de ogen alsof ze wilde zeggen “Ik ben een Franse Buldog, en zeker geen Alien”

tedy2Tedy4

Teddy ik neem mijn woorden terug!

tedy1Teddy5

apr 16

Lobke-Hera…

In Numansdorp onder de rook van Rotterdam woont Lobke, zusje van Lennaert en dochter van Cartouche. Ik kende maar één Lobke en dat was Lobke uit Sil de Strandjutter, gespeeld door Monique van de Ven. En laat ons Lobke daar op de een of andere manier trekjes van hebben, quasi onschuldig alle mannen gek maken!
Ze heeft al heel lang “vaste verkering” met Nelson, maar ze woont al twee jaar samen met Siebe en maakt hem wijs dat dit normaal is!

Zij was de “eerstverkorene” uit het nest van Hera en Cartouche!
Karin en Jan P. , want zo heten de baasjes, waren in blijde afwachting van een pup, en ze gingen voor een “bruin” teefje!
Maar ze hadden geen rekening gehouden met de “witwas” praktijken van Cartouche en was dat even schrikken en wennen, zo’n “wit” nestje bij de fokkers.

Lobke was één van de bruinste teefjes en wisten zij dus al in vroeg stadium dat dit hun hondje zou worden en kreeg zij het paarse bandje toebedeeld, Karin haar lievelingskleur. Dit bandje is inzet geweest bij een complot dat zich ontwikkelde rondom een bepaald persoon, maar ik dwaal af, en in een periode met weinig inspiratie kan ik hier nog wel eens op terugkomen!

Karin en Jan P. zijn baasjes waar een hond zich nooit bij hoeft te vervelen. Er wordt volop gewandeld, getraind, brede wateren overgezwommen, veldwerkworkshops, uitjes, vakanties….en allemaal in het teken van Lobke en Siebe!

IMG_2689 (912x608)

Lobke is een eigenwijze tante maar al een grote dame aan het worden als het met de jacht te maken heeft. Voor bepaalde zaken neemt ze zich de tijd, en zelfs een time-out, maar als ik de foto’s bestudeer die Karin regelmatig publiceert op haar blog zie ik een gedreven mooie drent, die je er weer aan herinnert dat we te maken hebben met een hond uit de rasgroep 7.

P1020316

Nee Lobke is zeker geen tutje en heeft talent voor de jacht en dan met name de verwaaiing. Vorig jaar hebben we een aangename dag mogen bijwonen tijdens een VeldwerkWorkshop in de Hoeksche Waard en wat hebben we genoten en gelachen!

IMG_2652

Blog: http://blog.seniorennet.nl/karin1953/

Binnen het blog van Karin is er ook een link gelegd naar “Volg de Vos” en kun je met 3 camera’s het dagelijkse leven van een vossenfamilie volgen. Een paar weken geleden zijn er jonge vosjes geboren!

apr 15

Jeugdsentiment…

Medhi

Heel lang geleden was ik helemaal weg van de serie “Belle et Sebastien”. Midden jaren 60tig is die serie, bestaande uit 13 delen zondagsmiddag uitgezonden en herinner ik me nog de zwart-wit beelden, de mooie muziek, de grote witte hond Belle en het eenzame jongetje Sebastiaan! Het was een Franse serie die dan wel werd ondertiteld, maar ik kon nog niet eens lezen….en toch…..elke klank, elke lettergreep, elke beweging, elke muzieknoot en elk beeld zat helemaal vast verweven in mijn hersenen. Jaren lang wachtte ik op herhalingen en hoopte dat de Franse Belg mijn redding zou zijn en ploos elke week de tv programmering na in de hoop de verlossende aankondiging te zien, maar helaas!

Vele jaren gingen voorbij totdat het World Wide Web zich ging vullen, maar de Franse moesten nog een taalbarrière overwinnen en kwamen wat langzamer op gang met spuien van allerlei informatie via het WWW, dan de Angelsaksische landen.
Nu weten we niet beter, en halen we hele wereld en nog meer, met onze vingers en toetsenbord naar boven, maar de eerste jaren tikte ik vaak vergeefs de woorden Sebastian, Sebastiaan of Sebastien in.

En ploep opeens was het er en zat ik hele avonden alle beschikbare filmfragmenten, foto’s en muziek te herleven. Telkensweer had ik het muziekje getokkeld op een gitaar en was ik tevreden te merken dat ik maar een paar noten de fout in ging, dat wil zeggen ik ging omhoog en het moest juist omlaag en klonk het origineel nog zieliger, dan in mijn gedachten. Zelfs de lichaamstaal van Sebastien was ik niet vergeten, hij kon altijd zo verongelijkt zijn schouders ophalen, en nu nog als iemand dat doet valt het mij direct op!

https://www.youtube.com/watch?v=d3q0vE0C9ig

In 2012, bijna 50 jaar later is het verhaal opnieuw verfilmd en zit ik weer te wachten totdat de film de Nederlandse bioscopen aan doet, maar dat gaat waarschijnlijk niet gebeuren en moet ik wachten op de DVD versie. De trailer is veelbelovend en ze hebben zelfs de muziek weer hergebruikt, want wat goed is moet je niet vervangen.

https://www.youtube.com/watch?v=BkeEHJQP5Os

belle-et-sebastien-18-12-2013-33-g

Weer zullen kinderen in de ban raken van de brutale, vrijgevochten Sebastiaan en de grote witte, ruige Belle en het gevoel van onvoorwaardelijke liefde!

 

 

 

Ook nu lopen ze overal rond, de jongetjes, de meisjes, de Sebastiaantjes en dat levert altijd mooie plaatjes op!

Christian et Cartouche

Christian et Cartouche

Laurens et Lobke et Maral

Laurens et Lobke et Maral

SONY DSC

Lina et Maral Jee