mei 11

Take me home..

Lennaert en Cartouche hebben de vakantie goed doorstaan. Ze hebben zich netjes gedragen en ook tijdens de terugreis geen kik gegeven. We zijn dan toch maar 2 keer gestopt om ze te laten plassen en drinken te geven, maar dat is nauwelijks aan hen besteed! Even flink uitschudden en ze kijken alweer op naar hun plekje achterin de auto op zo’n manier van “take me home”!.

P1010387

Thuis aangekomen val je helaas te snel terug in de sleur van wassen, één vergeten rekening betalen, waar is mijn rapport?, gras maaien, en wanneer moet ik ook alweer werken?
Wat nog altijd even blijft hangen zijn de smaken en de sterke geuren van de meegebrachte etenswaren. Die hebben we vanmorgen opgesmikkeld en je kunt dit gewoon dagelijks ook hier in Nederland in de winkel kopen, maar op de een of andere manier doe je dat niet en na een paar dagen is de smaak en het gevoel naar de achtergrond verdrongen en dat is jammer!

Een souvenir waar ik niet zo blij mee ben zijn de teken. Vorig jaar is de vakantie teekloos verlopen maar nu hebben beide honden last van een agressieve fanatieke soort, die al tijdens het vastbijten een zwelling veroorzaakt. Dat wordt nog een paar dagen controleren en de volgende keer preventief handelen.

Mooie Puck!

Mooie Puck!

Gisterenavond had ik het erg druk met het lezen van alle mails en informatiestromen. Brigitte Witjes liet me weten dat Puck, een dochter van Isa en Cartouche goed gescoord heeft tijdens een show, ze schrijft in telegramstijl: “Henk heeft zat. met Puck meegedaan met de clubmatch in Hardenberg. Puck is 1e in de jeugdklasse. En 2e vd teven. Ze kreeg een U! Goed gelukt dus ons eigen creatie  knuffel voor cartouche dus!” Zoiets is altijd fijn om te horen en te lezen!

Maar ook Lennaert is weer indirect positief in het nieuws gekomen! De Nederlandse vereniging van de drentsche patrijshond heeft binnen de lijst van dekreuen extra informatie toegevoegd en nu staat zwart op wit wat we zelf al wisten, binnen de lijst van alle officieel geregistreerde dekreuen in Nederland heeft hij de laagste “gemiddelde verwantschap”   http://www.drentschepatrijshond.org/varia/nieuws/136-nieuws-vereniging/455-verwantschap-dekreuen-op-de-site

Op deze lijst krijgt hij gezelschap van sowieso zijn broer Lando, en misschien nog broer Loek en neef Kiet!.

Ik ben best wel trots op onze honden. Als ik zie met welk gemak ze zich aanpassen tijdens een vakantie, de vanzelfsprekendheid en hoe ze meegaan in de veranderingen en hun vriendelijkheid ten opzichte van mensen. Dat kun je niet uitdrukken in cijfers en grafieken, maar daar ben ik meer dan blij mee!

P1010311

 

mei 09

Laatste dag!

De planning vanochtend werd als gevolg van het weer omgegooid. In plaats van het bezoeken van de stad Angoulême….werd er besloten een sportieve 6-kamp te organiseren.

Pingpong, biljarten, darten, jeu de boules, dansen en badminton. Een nadeel van al deze sporten is dat ze allemaal met een voorwerp gespeeld moeten worden met bal, pijl en een hoop beweging! Probeer dan maar eens Lennaert aan het verstand te brengen dat hij al deze rondvliegende dingen niet mag pakken. Onder veel hilariteit, slappe lach en vermanende woorden werden de activiteiten afgewerkt. Cartouche die normaal nergens meer van opkijkt ging zich opeens ook met het spel bemoeien en ging er met de jeu de boules ballen vandoor.. Na wat strenge woorden ging hij tussen het doel en de werpplaat liggen, en dat is pas koelbloedig! Ik heb maar een potje gewonnen en dat kwam dan ook nog doordat eerst de bal op Cartouche belande en via deze slimme worp mijn bal het dichtst bij het doel uitkwam!

Met een “Dutch Partridge dog” trek je toch veel bekijks in Charente! Overal vriendelijke blikken en lange kroelpartijen en willen ze allemaal weten waar deze jachthonden vandaan komen, want dat hebben de Franse snel in de gaten. Gelukkig waren we in gezelschap van een goeie tolk die haarfijn weet uit te leggen waar deze knuffelberen vandaan komen en alle goeie eigenschappen opsomt, en op z’n Frans klinkt dat toch erg chique!

 

IMG_2926 IMG_2958

Straks gaan we nog even afscheid nemen van Jan en Simonne en het Faesroedel en verschijnt het volgende verhaaltje weer vanuit het Roosterse!

P1010366

mei 08

Echte venten….

Echte venten spelen met vuur! Gisteren hebben we dat mogen ervaren! Op uitnodiging van de familie Faes kregen we al in de middaguren, want stel je voor het ging regenen of werden bevangen door de avond kou, een Michelin ster waardige barbecue geserveerd! De gastheer voorzag ons met veel flair, en een onderhoudend verhaal van allerlei lekkere hapjes. De 2 tieners, niet altijd in voor allerlei liflafjes en experimenten hebben we niet horen klagen en zelfs de slakken gingen erin als pap.

Cartouche en Lennaert mochten naar hartenlust rennen in de fruitwei en kregen gezelschap van oma Belle en zusje Lucy, en had ook de ongetrouwde oom Heros het naar zijn zin, want we houden de stoere mannen wel uit elkaar om probleempjes te voorkomen. Ze  hebben zich snel aangepast en net als het rest van het roedel hard geblaft en gemopperd op de “rosse” katten die arrogant rond paraderen omdat ze weten dat de honden toch niet bij hun kunnen komen.

Lennaert werd overmoedig en probeerde zelfs door een hek heen te rennen wat dan toch dicht zat. Gevolg,  een pijnlijk neus en een schram!

Eindelijk kon ook iedereen zijn mailtjes ophalen en laatste berichten bekijken en nog snel een betaling doen. Het was een digitale drukte van jewelste en je hoorde overal cybergeluiden. Ook ik maak al dagen misbruik van hun broze breekbare wifi lijntje om mijn blogverhaaltjes te uploaden, maar tot nu toe houdt het krakkemikkerige lijntje het vol. Katelijn en Manuela hebben zelfs een dansje opgevoerd en heb ik hun bijgelicht met de laatste aankoop van Jan, de discopet!

De middag ging over in de avond, en alle sterke verhalen kwamen weer naar boven en hebben we ons een kriek gelachen om de “Echte venten” avonturen van Jan en de nuchtere kijk van Simonne!

Met volle magen en lichte koppen zijn we huiswaarts gekeerd, dat wil zeggen de mannen, want die hebben gesnoept van de cognac “formidable” !

IMG_2740 P1010361

 

mei 07

Overpeinzing!

Er zijn toch links en rechts wat buitjes naast ons neergevallen maar als dan de zon zich laat zien krijg je van die mooie dampende landschappen. Met mijn kleine dappere witte handzame Panasonic Lumix probeer ik dit in plaatjes te vangen, maar het zal nooit zo mooi zijn als de werkelijkheid want je hebt er niet de geuren en de geluiden bij.

De eerste week van mei is voor mij altijd een week met verschillende emoties! Net als trouwens in de rest van Nederland. Een aantal jaren geleden is er een emotie bijgekomen, de moord op Pim Fortuyn. Ik was aan het werk en moest Christian ophalen bij de kinderopvang en beleefde live het vrijmoedige interview bij 3FM en moest toch wel erg lachen om de wederzijdse brutaliteit tussen Ruud en Pim, die toen al wist, dat als hij minister President zou worden hij een groot probleem zou hebben. Voordat ik thuis was werd het al duidelijk dat er iets gigantisch mis was gegaan. Ik was oprecht verontwaardigd. Ik had hem al een tijdje in the picture, niet waar hij voor stond, maar wel wat hij teweegbracht in een geordende wereld van mannetjes die dachten alles zo goed onder controle te hebben, die er zeker van waren dat zij de nieuwe minister-president zouden leveren, die ons om de oren wapperden met cijfers en “onze” tekortkomingen, en wiens ego’s nog strakker zaten dan hun stropdassen. Hun onbeschoftheid, na middernacht toen Pim de gemeenteraad verkiezingen glansrijk had gewonnen, en daar werd televisiegeschiedenis geschreven, maar dat hadden ze zelf niet in de gaten, omdat ze dachten dat heel Nederland in bed lag. Ze wilde hem nog niet eens aankijken, laat staan met hem praten, en lieten toch wel duidelijk zien dat alles wat ze verkondigde was ingestudeerd, niet spontaan, verwrongen en bol stond van ijdelheid, iets wat ze Pim altijd verweten. Hij straalde en was zo blij als een kind in een ballenbak, en een grotere tegenstelling tussen mannen en heren van fatsoen, die in basis voor het zelfde stonden, heb ik nooit meer gezien!!

Ik volgde altijd fanatiek de politiek en verdiepte me zelfs in partijprogramma’s. Discussiëren over mijn politieke voorkeuren deed en doe ik nooit. Maar toen in mei is mijn politieke interesse vermoord en sukkel ik al jaren achter mijn “eigen”  aangeprate tekortkomingen aan.

De politieke landschappen zijn weer correct en is het weer wachten op een linkse of rechtste bui die het degelijke Nederland weer even laat dampen!

 

P1010335 P1010339

mei 06

Hoop!

Neergestreken in een gebied in Deux Sèvres kan ik er niet omheen, stilte bestaat nog! Nu wil ik geen toeristen stroom op gang brengen,  want dat zouden de Belgen en Engelsen die in Charente en Deux Sèvres een nieuw habitat hebben gevonden, me niet in dank afnemen.

Op het moment is alles fris groen met glanzende graanvelden,  grote gele en blauwe bloemen blokken,  met overal de donker contouren van stukken bos! Het heeft wat meer geregend dan normaal voor het jaargetijde en dat zie je terug in de gewassen en bermen. Een avondwandeling levert een bijna botsing op met hert die niet echt zijn best deed om er vandoor te gaan en aarzelend naar ons bleef kijken, en pas als de honden zich laten gelden zijn spiegel laat zien. Overal langs de smalle wegen staan oeroude bomen met een omvang van 4  tot 6 meter. Mij is niet geheel duidelijk wat het voor bomen zijn want vaak zijn gedeeltes afgestorven, of omstrengeld door klimop, of vergroeid met een andere boom, maar ze lijken het meest op tamme kastanjes. Misschien kom ik er deze vakantie nog achter wat het voor reuzen zijn.

Gisteren zijn we een pintje gaan pakken in Tusson, en zijn we tot “Le Compostelle” geraakt. Nu heeft het bas en belle blog ook al melding gemaakt van dit feit, maar die had niet de foto’s, en ik wel……

Santiago de Compostella, daar zouden we eens naar toe wandelen met onze honden, maar ik ben bang dat dit toch een brug te ver is. Alle weddenschappen hier omheen heb ik tot nu toe verloren en heb ik nog niet mijn schuld ingelost…………maar ik ben wel al tot hier gekomen en de echte officiële route loopt hier ook in de buurt voorbij, dus ooit……

P1010227

mei 05

Roosteren..

Sinds een aantal jaren volg ik met groot plezier de blogs van Hans Noblesse.

Hans is ook afkomstig uit Roosteren en verzamelt materiaal over Roosteren, de kanaalbrug, de Maaseiker Maas brug en deze informatie deelt hij op een plezierige manier. Op zijn verschillende blogs plaatst hij dit in een verantwoord historisch perspectief en het is vooral verrassend te lezen en te zien dat verhalen uit overlevering opeens voorzien worden van fotomateriaal. Vandaag deel 1.

Fotoblog Julianakanaal

Medio 2008 ben ik begonnen met het verzamelen van foto’s over de voormalige sluis in Roosteren, en later van het gehele Julianakanaal van Maastricht tot Maasbracht. Mijn opa Jos Noblesse is vroeger sluismeester geweest in Roosteren van ca. 1935 tot 1955.

foto1

Jos Noblesse

Mijn opa was een groot
hondenliefhebber, in fotoalbums van vroeger staan vele foto’s van honden waarvan onderstaand een mooie opname.

foto2

Omdat er vroeger thuis veel verteld is over de sluis en het kanaal, en we thuis enkele foto’s hadden is mijn interesse over alles omtrent het kanaal gegroeid. Toen ik begon met het verzamelen van foto’s was er op internet bijna niets te vinden. Dit wilde ik graag veranderen met als doel zoveel mogelijk beeldmateriaal te publiceren. Nadat ik me de “blogtechnieken” eigen had gemaakt ben ik begonnen met www.sluisroosteren.blogspot.com .

Vroeger werd altijd verteld dat het kanaal “mit de sjup” is gegraven. Dat dit maar gedeeltelijk waar is blijkt uit foto’s waarop te zien is dat grote machines (excavateurs) het grootste deel van de werkzaamheden hebben uitgevoerd. De afgegraven grond werd met kleine stoomlocomotieven en kleine kiepwagentjes via een smalspoor afgevoerd.

foto3

Excavateur

 

De sloop van de sluis en de verbreding van het kanaal in de zestiger jaren zijn een speciale periode geweest voor Roosteren, rond deze tijd is tevens ook de autoweg aangelegd.

In 2010, toen het kanaal 75 jaar bestond heb ik meegeholpen aan een tentoonstelling in de bibliotheek in Echt waar diverse foto’s en verhalen  tentoongesteld zijn. Enkele van deze verhalen, waaronder verschillende uit Roosteren, zijn op mijn fotoblog te lezen. Deze geven een mooi persoonlijk beeld van wat mensen met het kanaal hebben.

foto4

Tentoonstelling in Echt

 

Van de beginperiode van de Tweede Wereldoorlog zijn diverse foto’s en  filmmateriaal terug vinden op de blog.

fot5

Beelden van Duits UFA journaal

 

Een tijd geleden ben ik in contact gekomen met iemand wiens grootvader tijdens het begin van de Tweede Wereldoorlog op de brug gestationeerd was. In mei van dit jaar zal ik hierover divers materiaal plaatsen op de blog. Het betreft Dhr. Ruijs uit Nijmegen, hij leeft nog en is inmiddels een stuk in de negentig. Regelmatig wordt tussen beiden nog verteld over deze periode.

Enkele jaren geleden zijn diverse bruggen over het kanaal verhoogd, en zijn sluizen verlengd om grotere schepen toegang te geven tot het kanaal. Al deze werken heb ik vastgelegd in verschillende fotoblogs.

foto6

Verhogen van de brug

 

De komende jaren staat het kanaal nog enkele spectaculaire werken te wachten. Bijvoorbeeld de verbreding van de bocht bij Elsloo, en de aanpassing van de sluis bij Limmel.

Tevens zal grindwinning die de komende jaren in Visserweert en Koeweide plaatsvindt grote landschappelijke veranderingen in de omgeving van het kanaal teweeg brengen.

Mede dankzij Facebook heb ik gemerkt dat de interesse in “vroeger” groot is. Dit was voor mij de aanleiding om de Facebook pagina “Roostere van Vreuger” te maken.

foto7

.
Ik hoop de ontwikkelingen rondom het Julianakanaal nog lang te mogen volgen, en te publiceren op een van mijn blog(s).

Hans Noblesse, mei 2014.

mei 04

Huh….

Aangezien we in de vakantie een paar weken naar Frankrijk gaan en we het vorig jaar gemerkt hebben dat met 3 personen en 2 honden de auto afgeladen  vol zat, zijn we gaan proefdraaien! Vooral de benches is een terugkerend  probleem, en als ik ergens een hekel aan heb,  is dat iets trilt of rammelt in een auto!

Met een beetje wrikken en geweld is het gelukt de twee benches naast elkaar plat te leggen in de auto. Daar een plank overheen, wat dekens en het plekje voor onze twee prinsen kan er zeker mee door. Lennaert mocht proefzitten en die rol was hem op het lijf geschreven en hij  wilde niet meer uit de auto. Cartouche had wat meer aanmoedigingen nodig want-* die vond de constructie een beetje eng zo hoog in de auto. Gisteren zijn we gaan proefrijden en dat is ook de reden dat er geen verhaaltje hier prijkte. Het proefrijden verliep zo goed dat we doorreden en bleven rijden tot dat we opeens in het departement Deux Sèvres aanlandde. Daar stond ook nog eens een vakantiehuis leeg en opeen verschenen er vrienden en we niet ver uit de buurt zaten bij Simonne, Jan en de hele hondenfamilie hebben we besloten hier te blijven voor een week.

Tadaaaaaa!!!!!!!!

We zijn al helemaal in de ban van het ”Alo Alo” effect  en het Franse ontbijt is goed gevallen! Straks duiken we met Simonne en Jan een frans kroegje in en dan eens kijken of we het lome zondag  zomer gevoel al in mei kunnen ervaren.

En Lennaert en Cartouche? Die waren toch wel heel verbaasd dat het proefritje een vakantietrip blijkt te zijn.

Er is één minpuntje, de beloofde WIFI is er niet en dat brengt mijn blog in gevaar. Maar het is me gelukt dit met jullie te delen, dan zal het de rest van de week ook wel lukken!

P1010217

mei 02

Opmaat..

Vandaag of morgen is mijn site/blog 4000 keer bezocht. Dat schept verwachtingen! Het is een website met een geïntegreerde blogfunctie rondom Lennaert en Cartouche. Maar zo strikt ben ik niet, en dat hebben jullie al gemerkt. Alles wat me zo bezighoudt, mens, dier, muziek, sport, natuur, schoonheid, Luikse lelijkheid, schooltijd, ontmoetingen enz. slinger ik in de openbaarheid en tja! aangezien ik niet veel te verbergen heb kan dat geen kwaad!

Inmiddels heb ik al 3 gastschrijvers aan me gebonden en volgende week komt daar nog iemand bij, met een totaal andere insteek, maar wel een heel interessante, maar ik verklap nog even niets….

Gisteren hoorde ik op de radio dat Dolly Parton een Dance plaat gaat maken!?! Dat geeft mij een reden om haar alom bekende liedje “Joleen”, hier in een rock versie,  gebracht door de The White Stripes te delen!

En Lennaert mag vandaag ook niet ontbreken en daarom een ‘stuut’ foto, en een mooi plaatje waar zijn moeder, zijn oma, zijn zusje en een oom op staan!

Lennaert-schuinvanopzij

1569620-bd9677988ae441d32e70d38bb4bcae51

Van links naar rechts: Hera, Lucy, Belle en Heros

mei 01

1 mei!

 

IMG_26831 mei is een mooie dag. De zon schijnt altijd, ook al schijnt hij niet. Al mijn herinneringen aan deze dag zijn goed. De tuin ruikt zwaar naar seringen en lelietje van dalen en alles is fris groen.
1 mei is ook de trouwdag van mijn ouders en de verjaardag van mijn zus José, en zijn er altijd diverse feesten rond die datum gevierd.
1 mei is een internationale feestdag, maar “rara” niet in Nederland, maar dat is niet erg want ik voel dan toch altijd feest!

 

 

Esoj en Ynnaej

1963
Esoj  en Ynnaej,  de een wat groter dan de ander,
verbaasd proberen ze naar buiten te kijken door een ruit bedekt met kristallen.
Esoj en Ynnaej, de een wat blonder dan de ander,
Mam blaast tegen het raam, en maakt een rondje in het ijs.
Esoj en Ynnaej, de een bedachtzamer dan de ander,
Ze rillen in hun flanellen pyjama en proeven van de kou.
Esoj en Ynnaej, de een met roze bloemetje en de ander met blauw.
Ze zijn tevreden in hun kamer, en wachten op de kusjes,
van eerst mam, ze stopt de dekens strak om hen heen,
en pap geeft een snelle kus op hun koude wangetjes.
En nu slapen!
Esoj en Ynnaej zingen samen een lied, de een vormt echte woorden de ander doet haar na
Esoj en Ynnaej,
Het is al lang geleden, maar het komt weer dichter bij.

2013
Esoj  en Ynnaej,  de een wat groter dan de ander,
verbaasd proberen ze naar buiten te kijken naar een wereld vol veranderingen.
Esoj en Ynnaej, de een wat blonder dan de ander,
Mam blijft in hun gedachte, en maakt een rondje in hun gevoel.
Esoj en Ynnaej, de een bedachtzamer dan de ander,
Ze rillen soms van verdriet  en proeven van het leven.
Esoj en Ynnaej, de een met flair en de ander met schouder eronder.
Ze zijn tevreden in hun huis, en wachten op de kusjes,
van hun geliefde, en stoppen de emoties weg,
Ze denken aan  pap en de  snelle kus op hun wangen.
En soms is het moeilijk te slapen!
Esoj en Ynnaej zingen samen een lied, van verdriet, hun gedachtes vormen de woorden.
Esoj en Ynnaej,
Het is niet lang geleden, en het zal altijd blijven.

IMG_2685

apr 30

Flessenpost!

IMG_0613 (2)

Vorig jaar 30 april 2013 kregen wij bezoek uit het buitenland terwijl de rest van Nederland voor de televisie zich lag te vergapen aan het koningsblauw van Maxima.

Het buitenlandse bezoek nam een fles mee, en wel een weloverwogen keuze nl. “Oranjebitter n feestelijke borrel” De oranjebitter werd geproefd gewikt en gewogen, en zoals dat gaat tussen partijen die elkaar aftasten kreeg de oranjebitter de kwalificatie lekker en zeer goed mee. Nu wonen we naast de Maas en we hadden de fles leeg kunnen drinken en in de Maas kunnen gooien, maar dat hebben we niet gedaan!

 

Ergens op een blog werd er aandacht besteed aan dit samenzijn en verschenen wat foto’s. Een oplettende mevrouw herkende de fles en gaf aan dat zij een poosje geleden deze fles had geschonken aan de schenker!
Vervolgens heb ik een streep getrokken op de fles en er een datum bijgeschreven “dit zou nog wel eens van pas kunnen komen”!

September 2013 was het zover. De fles maakte in cadeauverpakking weer de lange weg naar het buitenland en werd weer in de handen gedrukt van de schenker. Nu waren we in de buurt van de Schelde en hadden de fles kunnen leegdrinken en in de Schelde kunnen gooien, maar dat hebben we niet gedaan!,  De fles bleef maar één maandje in het buitenland om vervolgens weer terug te keren naar Nederland, en naar de mevrouw die oorspronkelijk de fles had gekocht en geschonken! Nu waren we in de buurt van het Hollands Diep en we hadden de fles kunnen leegdrinken en in het Hollands Diep kunnen gooien, maar dat hebben we niet gedaan.

Opvallend was dat hoewel er toch af en toe werd gedronken uit de fles het bitterpeil nog altijd tot aan de streep stond. Er moet geknoeid zijn met deze fles, het kan niet anders!

In februari 2014 ging de fles weer op tournee en belande in de buurt van het kanaal Dessel-Schoten. Nu hadden we de fles kunnen leegdrinken en in het kanaal  kunnen gooien, maar dat hebben we niet gedaan. Voorzichtig  werd er een glaasje uitgedronken en zakte de kwalificatie van zeer goed tot matig!
Zaterdag 26 april 2014 was het Koningsdag in Nederland en belande de fles Oranjebitter in een desolate omgeving ergens in een buitenland.
Weer werd er voorzichtig genipt aan dit koninklijke vocht, en het viel me op dat het bitterpeil nog altijd tot aan het streepje stond, maar er werd toch doorgedronken. Helaas viel het drankje niet goed en werd geopperd de fles in de eerste de beste sloot te werpen en er een brief in te doen met de kwalificatie “slecht”.

Dat vond ik te ver gaan en heb de fles met het allerlaatste restje meegenomen met nog een bodempje “Oranje Bitter , ’n Feestelijke borrel”.  Vandaag, 30 april 2014, precies een jaar later, helemaal alleen ga ik me nu te buiten aan de rest van de inhoud en denk terug aan de mooie momenten die we allemaal samen met deze fles beleefd hebben en hoop dat het altijd zo zal blijven!