Waterwerk…

11263750_474945325998085_1340038131_n

Samen met Sandra en haar sportieve Spinone Italiano Terza gingen Lennaert en ik trainen!

Ik had Sandra al enthousiast laten weten dat ik een watertje had gevonden in de buurt van Dieteren, niet te diep, maar wel diep genoeg zodat de honden echt moesten zwemmen, makkelijk van 2 kanten te bereiken, en afwisselend terrein voor de andere proeven. Er was één “onder voorbehoud”. Toen ik zelf in mijn uppie was gaan trainen had ik in de verte wilde runderen gezien die daar door Natuurmonumenten waren uitgezet voor natuurlijke begrazing.  En ja hoor! De koeien stonden aan beide kanten vredig te grazen en er waren wat kalveren, dat was te riskant. We zochten een andere plek……alles leek ideaal! De verschillende apporten verliepen uitstekend! We waren erg tevreden en wilde aan het waterwerk beginnen. Dat viel weer tegen..de wand was toch te steil en we konden zelf niet dicht genoeg bij het water komen door de begroeiing. Pfff….dan maar door naar Nieuwstadt, daar was water, één brug, kortom alles wat we nodig hadden.

Nee hè!! Opeens liepen daar ook allemaal runderen. Ze zaten zelf onder en op de brug….Om weer alle spullen bij elkaar te rapen en weer verder te zoeken, daar had ik geen zin in…..Aandachtig bestudeerde ik de runderen, en probeerde in te schatten of ik toch aan de overkant van het water kon komen. De koeien en kalveren waren onder de brug gaan staan op zoek naar schaduw en verkoeling. Er liep ook een grote stier bij en zijn horen waren weggebrand….dat voorspelde niet veel goeds. ik waagde het erop. Sandra bleef met Lennaert en Terza achter en ik ging naar de overkant. Voorzichtig liep ik langs de stier die opkeek maar doorging met snuiven onder een koeienstaart.

juni-2013-749

Om het commando “over” echt tussen de oren te krijgen gebruikte we touwen…….althans dat was de bedoeling. Eerst probeerde ik het touw naar de overkant te gooien en Sandra moest het dan zien te vangen…maar in plaats te vangen stond ze steeds giechelend voorover gebogen met haar handen op haar knieën… en het touw raakte kant noch wal. Dan maar Lennaert inzetten en hij kwam naar me toe gezwommen.Hij bracht het touw netjes over maar toen ontstond er miscommunicatie. Er moest nog een touw bevestigd worden en uiteindelijk ging de halsband bij Terza om de hals…was de bedoeling. Weer ging er iets mis en Lennaert zwom maar weer eens over en weer terug en weer…..op een gegeven moment wist hij het ook niet meer en tot overmaat van ramp besloot Terza, die dus eigenlijk niet wilde zwemmen….zonder touwen te vertrekken. Zij belande midden in de sloot en vond dat wel lekker en weigerde eruit te komen.Om Terza te stimuleren uit het water te komen gooide haar vrouwtje een dummy. Nou die wilde Lennaert ook wel apporteren na 6 baantjes zwemmen en werd het een watertrekgebeuren……gevolg…..oefening totaal mislukt.. Ondertussen begonnen de koeien langzaam mijn kant op te komen en mijn vluchtroute te blokkeren met dampige lijven vol vliegen. Met het apporteer blok als wapen in mijn handen geklemd manoeuvreerde ik behoedzaam tussen de koeien en de stier. Het was echt een enorm dier, zeker zo’n 1200 kg. Nu zijn er boze tongen die beweren dat ik niet weet hoeveel een stier weegt…..maar die hebben nog nooit in de ogen van een stier gekeken….deze stier!

P1030648 (1024x768)

Sandra en Terza!

P1030647 (1024x768)

Terza!

 

 

Facebooktwitterlinkedinmail

One thought on “Waterwerk…

  1. O Jeanny wat hebbe we gelachen. We haae zo’n perfecte training. Maar het waterwerk was echt niet geslaagd. Dat doen we maar met medecursisten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *